Αυτό το λεπτό χαμογελαστό παιδί, ο Τόμας Χάρνταλ, 21 χρόνων, από το Μάντσεστερ, έχει φωτογραφηθεί στη Ράφα της Γάζας καθώς πηγαίνει να βοηθήσει παιδιά να περάσουν από διασταύρωση δρόμων που βρισκόταν κάτω από ισραηλινά πυρά. Τώρα πια είναι νεκρός με μια σφαίρα στο κεφάλι
Ο πόλεμος τελείωσε, ζήτω ο πόλεμος!
Ετσι απλά: ούτε Στάλινγκραντ ούτε πολιορκία ούτε βιολογικά όπλα ούτε χημικά ούτε πυρηνικά. Ο Σαντάμ και οι γιοι του εξαφανίστηκαν σαν λαγοί στα λαγούμια που ετοίμαζαν εδώ και χρόνια, διάφορες βαθιά πνευματικές φυσιογνωμίες του αραβικού κόσμου όπως ο Αλής ο Χημικός εξαχνώθηκαν από βόμβες των Αμερικανών, τα νοσοκομεία γέμισαν από ανάπηρα παιδιά που όλοι τούς υποσχόμαστε καλύτερες ημέρες.
Τα πλήθη βγήκαν στους δρόμους και πλιατσικολογούν: καίνε κτίρια, ληστεύουν τράπεζες και καταστήματα, απλώνουν χέρι σε ό,τι βρουν, αποτελειώνουν ό,τι άφησαν οι βόμβες – παλιά το έκαναν οι νικητές αυτό αλλά για λόγους επικοινωνιακής πολιτικής το Πεντάγωνο επιτρέπει στους φαντάρους του μόνο κομματάκια από τα κατακρημνισμένα αγάλματα του Σανταμίσκου να παίρνουν μαζί τους, δίκην παρασήμου του Σιδηρού Σταυρού. Οι στρατιώτες πρέπει σήμερα να σκοτώνουν ψυχρά και χωρίς πάθος, να είναι καλοί επαγγελματίες, αντάξιοι των προσδοκιών των φορολογουμένων που τους πληρώνουν.
Πάθος επιτρέπεται στο πλήθος που όταν δεν πλιατσικολογεί ξεκαθαρίζει παλιούς λογαριασμούς όχι μόνο με τους δυνάστες αλλά και με τους γείτονες. Επιτρέπεται επίσης σε κάτι τύπους που έχουν βγάλει εισιτήριο πρώτης θέσης για τον Παράδεισο και περιμένουν τους Αμερικανούς στις γωνίες – για την ακρίβεια, τους αναζητούν στις γωνίες. Τρελοί ήσαν οι μάρτυρες να ρίχνονται στα τανκς των 60 τόνων που δεν καταλαβαίνουν Χριστό; Τώρα που οι τρυφερές σάρκες είναι υποχρεωμένες να περιπολούν στους δρόμους και βγήκαν από τα ατσάλινα καβούκια, τώρα είναι η ώρα των μαρτύρων των ζωσμένων με εκρηκτικά.
Πανέμορφα αραβικά άλογα, κρασί, ουίσκι, πίνακες κλέβουν από το παλάτι του Μεγάλου Πρίγκιπος Ουντάι – ας ελπίσουμε ότι το χαρέμι του πρόλαβε και το έδιωξε ο διάδοχος του μπαμπά Σαντάμ. Ετσι που βλέπω στην οθόνη τα πλήθη να ορμούν σε οτιδήποτε θεωρούν πως έχει αξία, ούτε για τις μητριές της Χιονάτης και της Σταχτοπούτας δεν θα ευχόμουν να βρίσκονται εκεί.
Τα μεγάλα ψέματα, τα αμέτρητα θύματα
Μας πήραν τη Βαγδάτη Ναούμ ναούμ ναούμ Μας πήραν τη Βαγδάτη Ντζουμτριαλαλό Μα θα τους βγει το μάτι Σάνταμ, Σάνταμ, Σάνταμ – γεια σου Χουσεΐν
Δεν είναι και πολύ επιτυχημένο αλλά δεν μπορούσα να φτιάξω κάτι καλύτερο που να μοιάζει με το ειρωνικό «μας πήραν την Αθήνα / μονάχα για ένα μήνα / Κάππα-Κάππα-Εψιλον / γεια σου ΚΚΕ». Για τούτο και πρέπει να τονίζεται στο «Σα» το Σαντάμ, αλλιώς δεν έχει ρυθμό. Ολοι οι τεθλιμμένοι συγγενείς και φίλοι της μεγάλης οικογένειας από το Τικρίτ, αυτό θα τραγουδούν.
* Και τι θα γίνει με όλα τα μεγάλα ψέματα που είπαν Μπους και Συντροφία στους Αμερικανούς για να δικαιολογήσουν τον πόλεμο; Πού είναι τα όπλα μαζικής καταστροφής, πού είναι το ιλαρόν πλήθος που επευφημεί τους ελευθερωτές; Μόνο οι Κούρδοι πανηγυρίζουν λεηλατώντας στο Κιρκούρκ και στη Μοσούλη αλλά δεν είναι αυτό ακριβώς που περίμεναν οι κουβάδες σκέψης του Πενταγώνου: από την Αγκυρα παρακολουθούν συνοφρυωμένοι. Ανησυχούν τι θα γίνει αν αποκτήσουν σχετική πολιτική αυτονομία και οικονομική ανεξαρτησία οι Κούρδοι του Ιράκ, όπως επί Κοσσυφοπεδικών ανησυχούσαν εδώ οι Ελληναράδες μήπως γίνει Μεγάλη Αλβανία και για τούτο χειροκροτούσαν τον Μιλόσεβιτς, όπως οι Τουρκαλάδες χειροκροτούσαν τον Σαντάμ. Τι ήθελαν και οι μεν και οι δε; Απλά πράγματα, να υπάρχει πειθαρχία τέλος πάντων, να ξέρει καθένας ποια είναι η θέση του.
* Σαντάμ Χουσεΐν, ο άνθρωπος που δεν έβλεπε πέρα από τον καθρέφτη του. Η περπατησιά του, το βεργολύγισμά του, ο τρόπος που μιλούσε, που χαιρετούσε, που πυροβολούσε δείχνουν άνθρωπο που θαύμαζε απεριόριστα τον εαυτό. Μπορεί να φαίνεται εντελώς αδύνατο αλλά εγώ πιστεύω ότι θαύμαζε τον εαυτό του περισσότερο ακόμα και από όσο θαυμάζει ο Θ. Πάγκαλος τον δικό του εαυτό.
* Λιγότεροι από 150 οι νεκροί στρατιώτες, Αμερικανοί και Βρετανοί, ως τώρα. Και οι άμαχοι Ιρακινοί 1.200 περίπου, είχε ανακοινώσει το σανταμαίικο προτού εξαφανιστεί από προσώπου γης – όμως πόσοι δύστυχοι στρατιώτες, Ιρακινοί, έχουν σκοτωθεί, έχουν κομματιαστεί, έχουν γίνει κάρβουνο, έχουν εξαχνωθεί από τις θηριώδεις βόμβες κανείς δεν μας το έχει πει. Θα το μάθουμε άραγε ποτέ; Μόνο οι μητέρες τους θα το ξέρουν που θα τους κλαίνε. Αμέτρητοι θα πάνε αλλά όχι άκλαυτοι, αν αυτό είναι παρηγοριά.
Λίγα είναι τα ψωμιά του πετρελαίου
Αλλά, όσοι και αν είναι αυτοί οι για πάντα χαμένοι, οι δικοί μας αντιαμερικανοί δεν θα ευχαριστηθούν: έπρεπε να μείνουν να σκοτωθούν όλοι, με ποιο δικαίωμα φεύγουν από τον κοινό αγώνα; Εγκατέλειψαν οι δικοί μας τα παράθυρα και τα πληκτρολόγιά τους; Οχι – πώς λοιπόν οι Φενταγίν, οι προεδρικοί φρουροί και όλα τα άλλα πολεμικά τέρατα που θα έτρωγαν για κολατσιό Βρετανούς, για γεύμα Αμερικανούς και για δείπνο Αυστραλούς που είναι ευκολοχώνευτοι – πώς εγκαταλείπουν οχυρώματα και αυτόματα; Προδότες! Λιγόψυχοι!
* Ούτε μέσα όμως πάμε καλά: πιο προδομένος από όλους τους αντιιμπεριαλιστές πρέπει να αισθάνεται ο Ι. Ραχιώτης, ο θεωρητικός της «επιθετικής Αριστεράς»· για την ακρίβεια, διπλά προδομένος: ακόμα και ο πελάτης του, ο Α. Γιωτόπουλος, δήλωσε ότι αποδοκιμάζει τη βία της 17Ν.
* Σαν ύαινες που πέφτουν πάνω στις σάρκες του Ιράκ μάς παρουσιάζουν οι εφημερίδες τις εταιρείες που θα το «ανοικοδομήσουν» και θα εκμεταλλευθούν τα πετρέλαιά του· οι ίδιες εφημερίδες που θεωρούσαν λογικές τις τιμές των ελληνικών κατασκευαστικών εταιρειών προ τριετίας, διότι θα ανελάμβαναν μεγάλα έργα στο Κόσοβο.
* Αλλά έχω βαρεθεί να ακούω τις βαθυστόχαστες αναλύσεις για τον μαύρο χρυσό, το αραβικό πετρέλαιο που το κλέβουν από τον λαό του Ιράκ οι δυτικές εταιρείες. Επί χιλιάδες χρόνια το περίφημο αυτό υγρό δεν ήταν παρά βρωμιά και δυσωδία, τιμωρία και κατάρα για όσους κατοικούσαν εκεί. Από μόνο του, δεν έχει καμιά απολύτως αξία –απέκτησε αξία επειδή οι Δυτικοί επινόησαν τις τεχνολογίες που επιτρέπουν να γίνεται χρήσιμη αυτή η βρωμιά. Τα διυλιστήρια, οι πετρελαιομηχανές, οι βενζινομηχανές, οι βιομηχανίες πλαστικών και συνθετικών – αυτές δίνουν αξία στο πετρέλαιο.
Σε λίγες δεκαετίες, όταν οι γνώσεις μας θα γίνουν μηχανές που θα καίνε υδρογόνο, όταν θα φτιάχνονται τα πάντα από άμμο, ποιος θα ενδιαφέρεται για το πολύτιμο πετρέλαιο, ημερολόγιό μου; Και φταίνε οι Δυτικοί αν ο Σαντάμ, η οικογένεια Σαούντ, οι αγιατολάδες της Περσίας ξοδεύουν τα εισοδήματα που παίρνουν τώρα σε παλάτια, λαγούμια, όπλα και κρατούν τον λαό τους στην αμάθεια;
Μεταξύ Καρπαθίου Πελάγους, Κυψέλης και Λος Αντζελες
Μεγαλοφυές: για να μη φαίνεται πως το διευρυμένο σόι του Σαντάμ είχε πάρει όλες τις δημόσιες θέσεις στο Ιράκ, το καθεστώς είχε καταργήσει τα επώνυμα: μόνο όνομα και όνομα πατρός χρησιμοποιούσαν οι Ιρακινοί. Γιατί να μην την εφαρμόσουν και εδώ οι Παπανδρέου, Καραμανλήδες, Μητσοτακαίικο; Να χαθούν τα ίχνη της εξουσίας, να πιστεύουμε ότι πράγματι η Γαλλική Επανάσταση κατάργησε τα προνόμια της καταγωγής.
* Να διαμαρτυρηθούμε και να χαλάσουμε το πανηγυρικό κλίμα της επόμενης εβδομάδας για τη διεύρυνση της Ενωσης, διότι «θα μπουν αμερικανόφιλες χώρες στην Ενωμένη Ευρώπη» άκουσα τον Αλ. Αλαβάνο του Συνασπισμού να προτείνει στην τηλεόραση. Ετσι είναι, έτσι πρέπει: χωρίς μαζικούς αγώνες δεν θα επιτύχει το μεγαλειώδες σχέδιο του Συνασπισμού να μετατραπεί η Ευρωπαϊκή Ενωση σε Νέο Σύμφωνο της Βαρσοβίας. Θέλει δουλειά πολλή για να γυρίσει ο ήλιος ανάποδα.
* Πασχαλινή αγορά στο Πεδίον Αρεως: οι πραματευτάδες το μεταχειρίζονται όπως οι σιίτες της Βαγδάτης μεταχειρίζονται τις γειτονιές των σουνιτών· είναι κάτι μεταξύ Χωματερής Λιοσίων και κοινωνικοποιημένου Παλατιού του Σαντάμ. Τις ευχαριστίες μας στην αρμόδια υπερνομάρχη Φ. Γεννηματά στέλνουμε και οι αρχιπελαγίτες ναυτικοί Κυψέλης και οι περί το Ορος Στρέφη βουνίσιοι Εξαρχειώτες. Είμαστε θύματα της αποτυχίας της Γαλλικής Επανάστασης.
* Για να έρθω και εντελώς στα δικά μου, η κινηματογραφική έξοδος προβλέπει ελληνοαμερικανική ταινία για σήμερα: θα πάω να δω το «Μια Θάλασσα Μακριά» της Ερσης Δάνου. Είναι η πρώτη της μεγάλου μήκους ταινία μετά την ολιγόλεπτη «Το όνομά μου είναι Αννα» που είχε βραβευθεί στη Δράμα. Τέτοιες ημέρες, με τον αντιαμερικανισμό στα ύψη, είναι ό,τι πρέπει να δει κανείς ταινία που εκτυλίσσεται μεταξύ Καρπάθου και Λος Αντζελες – στην οποία πρωταγωνιστεί άλλη μετανάστις, η δική μας σχεδόν αλλά πάντως Βουλγάρα Ταμίλα Κουλίεβα, με το δικό της πρόβλημα: να ζει σε χώρα όπου η εθνική της καταγωγή αποτελεί βρισιά.
* Πανσέληνο θα έχει τη Μεγάλη Εβδομάδα, όπως πάντα. Είναι η καλύτερη στιγμή να φύγουμε, να είμαστε βέβαιοι ότι δεν θα αστοχήσουμε. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι για το Σχέδιο Εποικισμού της Σελήνης που έχει καταστρώσει ο Τσενγκ Χουάνγκ δεν έχουν ενημερωθεί η Αλεξάνδρα και η Ξανθή. Αλλά δεν φαντάζομαι να έχουν αντιρρήσεις, γιατί να έχουν; Diodorus@tovima.gr
Μας πνίγει όλους η μαυρίλα τούτων των τραγικών ημερών του παράλογου πολέμου. Εσύ, τυχερέ, φεύγεις για ταξίδι στο ασημένιο φως του φεγγαριού. Σίγουρα εκεί οι μέρες σου θα είναι ευτυχέστερες από τις γήινες. Για μας υπάρχει φωτεινή όαση, η εξαιρετική ταινία του Μάικλ Μούρ «Ακήρυχτος πόλεμος». Υπάρχουν και εξαιρέσεις στον αμερικανικό κανόνα, πρόκειται για ταινία-γροθιά στη συνείδηση του μέσου αμερικανού «απελευθερωτή». Εσένα, καλό σου ταξίδι, όποτε έλθει αυτό.
Εβελίνα – @otenet.gr * * *
Η εισβολή στο Ιράκ είναι το πιο ανιστόρητο δείγμα επιθετικής πρακτικής. Νιώθω ντροπή και αδυναμία. Κάθε καθημερινή δραστηριότητα έχει χάσει το νόημά της.
Σ. Ριζοπούλου – @biol.uoa.gr * * *
Δέκα νέες χώρες στην ΕΕ, ελάχιστες έμειναν πια εκτός, μία προεδρία που θα μας λάχει ξανά μετά από 14 χρόνια, δεν βλέπω να υπάρχουν πολλά περιθώρια για έκτακτες αργίες λόγω «διεύρυνσης». Ελπίζω μόνο όταν και αν ενταχθεί η Τουρκία να μην κηρύξουν κάποιοι εθνικό πένθος αντί αργίας…
Αιμιλιανός – @otenet.gr * * *
Φοβάμαι ότι η «επόμενη μέρα» θα είναι νύχτα. Με πολύ λιγότερα από τα 300 δισ. δολάρια που ξοδεύουν για να τους βομβαρδίσουν με χιλιάδες τόνους εκρηκτικών, θα μπορούσαν να τους έχουν «βομβαρδίσει» με φάρμακα, παιδικές τροφές και παιχνίδια, βιβλία και χιλιάδες τηλεοράσεις και δορυφορικές κεραίες. Ετσι θα κέρδιζαν και τον Σαντάμ και την τρομοκρατία.
Παρολύμπιος – otenet.gr * * *
… Ας έχουμε κατά νου συνέχεια τα λόγια του Martin Luther King: «Η γενιά μας θα πρέπει να απολογηθεί όχι τόσο για τις κακές πράξεις των μοχθηρών ανθρώπων όσο για την αποτρόπαιη σιωπή των καλών ανθρώπων». Ας δράσουμε ενάντια στη σιωπή: σπέρνουν ανέμους και θα θερίσουν θύελλες, η Μέση Ανατολή θα κυοφορήσει και άλλες γενιές τρομοκρατών
Γ.Μ. – Ζάκυνθος
