Ταινία χαμηλού ήθους και υψηλού κινδύνου αποκαλεί ο σκηνοθέτης Νίκος Περάκης τον «Προστάτη οικογενείας» που βγαίνει αυτή την εβδομάδα. Ως προς το ήθος ο ίδιος λέει: «Γύρισα ό,τι βρήκα μπροστά μου και δεν είχα ούτε το ιδεολογικό υπόβαθρο ούτε το σθένος να ανεβάσω τη στάθμη… Αυτό είναι και το επικίνδυνο και νιώθω υποχρεωμένος να προειδοποιήσω τον ανυποψίαστο θεατή που πηγαίνει στον κινηματογράφο να δει καταστάσεις σαν της “Λούφας και παραλλαγής”. Τότε μας πρόλαβαν οι συνταγματάρχες στο χείλος του γκρεμού. Καμιά φορά αναρωτιέμαι αν έχουμε αντιπολίτευση».
Αν και πέρασαν δέκα ολόκληρα χρόνια από την προβολή της τελευταίας του ταινίας «Βίος και πολιτεία», ο ίδιος δεν δείχνει να βιάζεται. Ενδιαμέσως ασχολήθηκε με τη διαφήμιση και συνεργάστηκε με ξένους παραγωγούς σε ταινίες εκτός Ελλάδας. Τι ήταν οι προηγούμενες ταινίες του και τι είναι η καινούργια; «Οι προηγούμενες ταινίες μου ήταν ιστορικές αναδρομές σε άλλες δεκαετίες. Η “Λούφα και παραλλαγή” διαδραματίζεται το ’60, η “Αρπα Colla” τη δεκαετία του ’70, το “Βίος και πολιτεία” το ’80… Ο “Προστάτης οικογενείας” αφορά τη δεκαετία που διανύουμε, γι’ αυτό ήθελα να περιμένω για να συμβεί κάτι το σημαντικό. Βαρέθηκα όμως να περιμένω και τη γύρισα τώρα και εκ των ενόντων. Το σίγουρο είναι ότι για την πρώτη δεκαετία του 2000 θα γυρίσω μια ταινία επιστημονικής φαντασίας με φοβερά ντεκόρ, μετρό, αεροδρόμια και ολυμπιακές εγκαταστάσεις».
Ο Νίκος Περάκης θεωρείται ο πιο εμπορικός σκηνοθέτης του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου. Με τις κωμωδίες του έχει κόψει 400.000 και 200.000 εισιτήρια για τη «Λούφα και παραλλαγή» και το «Βίος και πολιτεία» αντιστοίχως. Από την Παρασκευή ξαναμπαίνει στο παιχνίδι του σινεμά με το νέο δημιούργημά του· μια ταινία που εκτός από κωμωδία διαθέτει και «κοινωνικό χαρακτήρα».
Ενας νεαρός συγγραφέας, ο Αλέξανδρος Κοντός, αναλαμβάνει να επιμεληθεί την αυτοβιογραφία μιας λαϊκής τραγουδίστριας, της Καλυψώς. Χωρίς να το θέλει βρίσκεται μπλεγμένος στην απαγωγή της Μυρτώς, της μοναχοκόρης της Καλυψώς και προστατευομένης του αδίστακτου μεγαλεργολάβου και ιδιοκτήτη ιδιωτικού τηλεοπτικού καναλιού Σωτήρη Μάνδρακα. Η απαγωγή θα δώσει «θέμα» στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα οποία μπορεί να συμβάλουν αποφασιστικά στη λήξη της ιστορίας αλλά θα έχουν μονοπωλήσει το ενδιαφέρον όλης της Ελλάδας για μερικά εικοσιτετράωρα, όπως συμβαίνει συνήθως.
Τι το ιδιαίτερο έχει το σενάριο του Νίκου Περάκη; Δεν είναι θέμα ειδικών χαρακτηριστικών αλλά στυλ. Γι’ αυτό και δεκαπέντε χρόνια μετά η «Λούφα και παραλλαγή» εξακολουθεί να υπάρχει στη μνήμη μας και να είναι ένα σημείο αναφοράς για μια συγκεκριμένη στιγμή. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης συνηθίζει να λέει ότι με τις ταινίες του κάνει κατ’ αρχήν το κέφι του. Ο «Προστάτης οικογενείας» είναι μια σάτιρα που διαθέτει πολύ ήχο και πολύ φως. Είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της αγοράς για να κόψει εισιτήρια; Ο δημιουργός δίνει τις δικές του εξηγήσεις για αυτά καθώς και για όλα όσα συμβαίνουν στην ταινία: «Αν όλα όσα μας συμβαίνουν τα θεωρείτε κωμικά, τότε είναι αναμφίβολα μια κωμωδία με τραγική κατάληξη. Οπως και στη ζωή… Τόσο καιρό τώρα μας ψυχαγωγούσαν τα δελτία ειδήσεων με χαστούκια, δολοφονίες συζύγων, μνηστήρες εισαγγελέων και τέτοια… Αλλά εδώ και μερικές ημέρες η μία τραγωδία διαδέχεται την άλλη: καταστροφές, προϋπολογισμοί, διαγραφές… Δεν λέω ότι δεν έχουν και αυτά ικανοποιητική τηλεθέαση αλλά χρονιάρες μέρες τώρα βλέπουμε τέτοια πράγματα. Στην ταινία τελικά μπορεί να τα δει κανείς όλα αυτά πολύ πιο ωραία από επαγγελματίες ηθοποιούς, χωρίς τη μιζέρια των δελτίων, κακοφωτισμένους δράστες, κακοντυμένους συνηγόρους και πολιτικούς».
Με καυστική διάθεση ο σκηνοθέτης σχολιάζει όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Περιγράφει τις καθημερινές καταστάσεις, τον τρόπο που τα ΜΜΕ εισβάλλουν στη ζωή μας, το θέαμα και το πώς επιδρά επάνω μας, τα λεγόμενα «διαπλεκόμενα», όλη την κοινωνία της δεκαετίας του ’90. Ωστόσο δεν πρόκειται για μια τυπική κωμωδία. Στον «Προστάτη οικογενείας» οι ήρωες ανταλλάσσουν ύβρεις αλλά και χαστούκια. Στην ταινία του Νίκου Περάκη πέφτουν τρία χαστούκια και μάλιστα σε συγγραφέα. Οπως υποστηρίζει ο ίδιος, για άλλη μία φορά τον ξεπέρασε η πραγματικότητα. «Το σενάριο ήταν πιο μπροστά από τα γεγονότα όταν το κατέθεσα στην Εθνική Βιβλιοθήκη για να το κατοχυρώσω. Ωσπου να γυρίσω την ταινία, όμως, όπως ο καθένας θα μπορούσε να δει, τα γεγονότα με ξεπέρασαν. Αν και στην ταινία μου ο πρωταγωνιστής δεν χαστουκίζεται για τις συγγραφικές του επιδόσεις αλλά επειδή δεν πότισε τα φυτά της ερωμένης του και η συγγραφέας των απομνημονευμάτων δεν είναι χήρα αλλά σκύλα, εννοώ σκυλού τραγουδίστρια. Ακόμη και η Μις Σιλικόνη στη “Χωματερή”, το trash show της Καλυψώς, δεν χαστουκίζει τον υπουργό για λόγους αυτοπροβολής αλλά επειδή αυτός διαμαρτύρεται όταν αυτή εκτίθεται στην κάμερα. Το τρίτο χαστούκι στοχεύει περισσότερο στον ερεθισμό ή μάλλον στη διέγερση του συγγραφέα και εξυπηρετεί καθαρά σεναριακούς λόγους».
* «Προστάτης οικογενείας» σε σενάριο και σκηνοθεσία Νίκου Περάκη. Διεύθυνση φωτογραφίας: Πλάτων Ανδρονίδης, μουσική: Νίκος Μαμαγκάκης, μοντάζ: Γιώργος Μαυροψαρίδης. Παίζουν: Ρένος Χαραλαμπίδης, Κατερίνα Γιατζόγλου, Αλκης Παναγιωτίδης, Κασσάνδρα Βογιατζή, Ναταλία Παπαϊωάννου, Τάκης Σπυριδάκης, Ανδρέας Νάτσιος κ.ά. Πρεμιέρα την Παρασκευή 2 Ιανουαρίου 1998.
