Ο Σάμιουελ Κατζ είναι o συγγραφέας του βιβλίου «Ο Αρχιτέκτονας της Κατασκοπείας», μιας βιογραφίας του Μεΐρ Νταγκάν, του πιο επιδραστικού αρχηγού που πέρασε από τη Μοσάντ και την κατέστησε φόβητρο για κάθε επίδοξο εχθρό του Ισραήλ.
Το μήνυμα ότι όποιος επιβουλεύεται τα συμφέροντα του Ισραήλ δεν είναι ασφαλής ποτέ και πουθενά δεν αφορούσε μόνο μια εποχή, έγινε το ανεπίσημο μότο του κράτους και σήμερα αναδεικνύεται πιο επίκαιρο από ποτέ.
Το βιβλίο του Κατζ έμεινε για καιρό στη λίστα των best sellers των «New York Times», γιατί ο συγγραφέας του μέσα από το πορτρέτο του Νταγκάν παρουσίασε το ξεκίνημα του μύθου της πιο πολυσυζητημένης μυστικής υπηρεσίας, η οποία εδραίωσε τη φήμη της μέσα από μια σειρά αποστολών υψηλού ρίσκου και με τη συνεργασία της με μέλη της παγκόσμιας κοινότητας πληροφοριών, κυρίως με τη CIA.
Η προσπάθεια της Μοσάντ να εμποδίσει το Ιράν να γίνει πυρηνική δύναμη, αλλά και να διασφαλίσει συνθήκες ασφάλειας για το Ισραήλ άλλαξε τις γεωπολιτικές δυναμικές της Μέσης Ανατολής και ακόμα τις αλλάζει.
Ο Κατζ έχει γράψει περισσότερα από είκοσι βιβλία σχετικά με την αραβοϊσραηλινή σύγκρουση, τις ειδικές στρατιωτικές και αστυνομικές επιχειρήσεις, την κατασκοπεία και την αντιτρομοκρατία. Εχει γράψει εκατοντάδες άρθρα για περιοδικά και επιστημονικά περιοδικά σε όλο τον κόσμο, καθώς και ντοκιμαντέρ για την τηλεόραση.
Είναι επίσης ο πρώην αρχισυντάκτης του «Special Operations Report», μιας επαγγελματικής έκδοσης για την παγκόσμια κοινότητα των κομάντο και της αντιτρομοκρατίας. Στην παρούσα συγκυρία, με την κοινή επιχείρηση ΗΠΑ/Ισραήλ να βρίσκεται σε εξέλιξη, ο Κατζ προσφέρει μια εσωτερική ματιά στον τρόπο που σκέφτεται και ενεργεί η ισραηλινή ηγεσία σε σχέση με το Ιράν.
«Το εβραϊκό κράτος», εξηγεί στη συνέντευξή του στο «Β», «δεν μπορεί να επιτρέψει ποτέ ξανά σε εχθρούς που έχουν δηλώσει την επιθυμία τους να το καταστρέψουν, να μπορέσουν να το επιτύχουν».
Κύριε Κατζ, πιστεύετε ότι τα ισραηλινά και τα αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή είναι ευθυγραμμισμένα ή μήπως το Ισραήλ έχει μια ευρύτερη ατζέντα, όπως μια παρατεταμένη εκστρατεία για να εξαλείψει το καθεστώς ή και τις πυραυλικές εγκαταστάσεις, ανεξάρτητα από το αν οι ΗΠΑ φτάσουν σε κάποιου είδους συμφωνία με ένα μεταβατικό καθεστώς στο Ιράν;
«Το μίσος προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ ήταν ένας παράγοντας που ένωνε τους κληρικούς του Ιράν και τον Αξονα της Αντίστασης που είχε οικοδομήσει σε όλη τη Μέση Ανατολή και πέρα από αυτήν, συμπεριλαμβανομένων τοποθεσιών όπως η Βενεζουέλα και η Νότια Αφρική. Η κατανόηση, λοιπόν, ότι ένα Ιράν ικανό να αποκτήσει πυρηνικά όπλα αποτελεί υπαρξιακή απειλή για την περιοχή και πέρα από αυτήν ένωσε τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ. Αν η 7η Οκτωβρίου δεν είχε συμβεί ποτέ, το Ιράν πιθανότατα θα είχε επιτύχει τον τελικό του στόχο, να περάσει το πυρηνικό κατώφλι. Αλλά η εισβολή της Χαμάς στο Ισραήλ έθεσε σε κίνηση μια αλυσίδα γεγονότων που οδήγησαν στην αποδυνάμωση των ιρανικών πληρεξουσίων στην περιοχή, όπως η Χαμάς, η Χεζμπολάχ, άλλες δυνάμεις στη Συρία και την Υεμένη. Αυτό επέτρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ να δράσουν πριν να είναι πολύ αργά».
Με βάση αυτό και από όσο είστε σε θέση να γνωρίζετε, συνεργάστηκε η Μοσάντ με την Αμερικανική Υπηρεσία Πληροφοριών όσον αφορά τη χαρτογράφηση στόχων για να πραγματοποιηθούν τα πλήγματα ακριβείας που είδαμε τις πρώτες ώρες του πολέμου;
«Οι υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ και του Ισραήλ έχουν δείξει ότι συνεργάζονται στενά μεταξύ τους, όχι μόνο στη διαμοίραση πληροφοριών τύπου Human Intelligence, Signals Intelligence, Satellite Intelligence σε συνδυασμό με τη βοήθεια τεχνολογικών και άλλων μέσων. Κατάφεραν επίσης να ενσωματώσουν αυτές τις δυνατότητες σε μηχανισμούς στοχοποίησης που ενσωματώθηκαν στις στρατιωτικές διατάξεις μάχης τους, πετυχαίνοντας όχι μόνο μια βαθιά διείσδυση στο Ιράν, αλλά και καταγράφοντας μια λίστα στόχων υψηλής αξίας για την επίτευξη των κοινών στόχων και των δύο εθνών».
Υποθέτοντας ότι οι – ανθρώπινοι – στόχοι υψηλής αξίας θα εξοντωθούν, ποια είναι η εκτίμησή σας για το τι ακολουθεί σε ό,τι αφορά την ηγεσία του Ιράν; Θα μπορέσει ένας νέος ηγέτης να αναλάβει τα ηνία ή υπάρχει μια πιθανότητα το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης να διατηρήσει τον έλεγχο της χώρας;
«Κοιτάξτε, η αλλαγή καθεστώτος δεν μπορεί να συμβεί μόνο με τα χτυπήματα της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας ή μέσω της ισχύος του αμερικανικού στρατού. Η συνδυασμένη ισχύς και τα πλήγματα ακριβείας μπορούν να καταστρέψουν το μεγαλύτερο μέρος όσων έχουν απομείνει από τους πυλώνες εξουσίας που ανήκουν στην Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν. Επίσης, τις πυρηνικές δυνατότητες, τους βαλλιστικούς πυραύλους και την ηγετική ομάδα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης και της Μπασίτζ, της παραστρατιωτικής πολιτοφυλακής του ανώτατου ηγέτη. Αλλά το μέλλον του Ιράν βρίσκεται στα χέρια του ιρανικού λαού. Η ανάδυση μιας υπεύθυνης και θαρραλέας αντιπολίτευσης μπορεί να βγάλει το έθνος από τα 47 χρόνια σκοταδιού, τρόμου και καταπίεσης».
Θεωρείτε ότι ο πόλεμος θα τελειώσει στο χρονοδιάγραμμα των λίγων εβδομάδων που ανακοίνωσαν οι Τραμπ και Νετανιάχου; Είναι το Ισραήλ προετοιμασμένο για έναν παρατεταμένο πόλεμο, και ίσως έναν πόλεμο πολλαπλών μετώπων όσον αφορά τις προμήθειες και την επιχειρησιακή ετοιμότητά του;
«Αυτό που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι πρόκειται για τον μεγαλύτερο πόλεμο του Ισραήλ, ο οποίος έρχεται μετά από σχεδόν δύο χρόνια αδιάκοπης σύγκρουσης. Ο ισραηλινός στρατός έχει περάσει δεκαετίες προετοιμαζόμενος για αυτή τη μοιραία στιγμή. Τα γεγονότα των τελευταίων δυόμισι ετών δεν ήταν δημιούργημα του Ισραήλ, αλλά η απόφαση έχει ληφθεί: “Ποτέ Ξανά”. Το Ισραήλ δεν μπορεί να επιτρέψει σε εχθρούς που έχουν δηλώσει την επιθυμία τους να το καταστρέψουν να βρίσκονται σε θέση στην οποία να διαθέτουν την ικανότητα και τα μέσα να επιτύχουν αυτόν τον στόχο. Ο πόλεμος αυτός είναι ένας πόλεμος επιβίωσης για το Ισραήλ. Είναι, όμως, και ένας πόλεμος ευκαιρίας για τον υπόλοιπο κόσμο, για να σβήσει μια κουλτούρα λατρείας του θανάτου από το πρόσωπο της γης και να δώσει στους λαούς της περιοχής την ευκαιρία να ζουν μαζί, αντί να στοχεύουν ο ένας την καταστροφή του άλλου».
