Βρέθηκαν πριν από λίγες ημέρες στην Αθήνα οι Νορβηγοί The Bausa με αφορμή την εμφάνισή τους στην πλατεία Κλαυθμώνος, στο πλαίσιο του Athens City Festival, και πέρασαν τόσο ωραία που μάλλον θα τους βλέπουμε συχνά στα μέρη μας. Οι τρεις νεαροί ευθύνονται για το μεγάλο καλοκαιρινό hit «Magnetic» (έχει ξεπεράσει τα 32 εκατομμύρια streams μόνο στο Spotify) και έπονται σύντομα πολλά ακόμη. Τους συναντήσαμε στο ξενοδοχείο όπου διέμεναν λίγη ώρα μετά την επιστροφή τους από τη θάλασσα της Αττικής και μιλήσαμε μαζί τους για την αγάπη τους για τη μουσική και τον θαυμασμό τους για τον Kygo και τον Μάικλ Τζάκσον.
Πείτε μας την ιστορία σας. Πώς γνωριστήκατε, πώς σχηματίστηκε το γκρουπ;
«Γνωριστήκαμε στο Λύκειο, σε ένα πάρτι. Αρχίσαμε να συζητάμε για μουσική, καταλάβαμε ότι ήμασταν εξοικειωμένοι με τη γλώσσα της παραγωγής και σκεφτήκαμε ο ένας για τον άλλον: “Επιτέλους, κάποιος της ηλικίας μου που ξέρει να φτιάχνει μουσική”. Πήγαμε στο στούντιο, φτιάξαμε ένα τραγούδι σε δύο ώρες και μετά κάναμε πάρτι με το δικό μας κομμάτι για τέσσερις ώρες. Αυτό το αίσθημα πλήρωσης, χαράς και δημιουργίας κυνηγάμε ουσιαστικά από τότε».
Εξασκηθήκατε πάντως στην αρχή πάνω σε ένα ιδιότυπο νορβηγικό εθιμοτυπικό, ένα είδος που λέγεται «russ».
«Αρχίσαμε να φτιάχνουμε τραγούδια για τους μεγαλύτερους μαθητές στο σχολείο. Στη Νορβηγία, οι μαθητές της τελευταίας τάξης γιορτάζουν επί τρεις εβδομάδες τον Μάιο – η περίοδος λέγεται “russetid” – με πάρτι και παρελάσεις. Κάθε χρονιά παράγεται ειδική μουσική για αυτή την περίοδο, που λέγεται “russemusikk”. Η μουσική russ είναι party music, αλλά μπορεί να είναι οποιοδήποτε είδος, οπότε κάναμε τα πάντα, από drum and bass μέχρι hip-hop. Ηταν εξαιρετική εξάσκηση και πληρώνεται καλά. Στην αρχή κάναμε δωρεάν τραγούδια, αλλά στο τέλος μπορούσαμε να χρεώνουμε γύρω στις 4.000 ευρώ το τραγούδι. Είναι κάτι που σε μαθαίνει επίσης να δουλεύεις υπό πίεση – πολλοί home producers δεν έχουν τίποτα που να τους σπρώχνει να παραδώσουν υλικό πραγματικά γρήγορα. Πολλά από τα τραγούδια μας φτιάχτηκαν σε πέντε ώρες γιατί απλώς έπρεπε να γίνει».
Μετά τελειώσατε το Λύκειο και γίνατε κανονικοί επαγγελματίες.
«Την επομένη της αποφοίτησής μας παίξαμε μπροστά σε 60.000 κόσμο στο μεγαλύτερο ραδιοφωνικό φεστιβάλ του Οσλο. Αργήσαμε στην αποφοίτηση γιατί είχαμε soundcheck. Υστερα από αυτό δεν υπήρχε αμφιβολία ότι θα κάναμε μουσική. Στραφήκαμε στη νορβηγική pop και hip-hop, αρχίσαμε να μπαίνουμε στα charts, κυκλοφορήσαμε κάποια άλμπουμ. Και μετά κάτι άλλαξε».
Τι συνέβη;
«Δουλεύαμε εντατικά το δεύτερο άλμπουμ μας – τρία demos την ημέρα – και ξαφνικά συνειδητοποιήσαμε ότι οι νορβηγικοί στίχοι δεν ταίριαζαν στη μουσική μας. Αρχικά το κομμάτι “Addicted to Your Love” είχε στίχους στη γλώσσα μας αλλά ακούγονταν παράταιροι. Δεν θα ακούσεις house τραγούδι στα νορβηγικά, και θεωρούμε ότι υπάρχει λόγος για αυτό. Οπότε το κάναμε στα αγγλικά. Βγήκαμε από το στούντιο με πολύ καλό αίσθημα, κάποιοι ήταν εκεί και τραβούσαν βίντεο TikTok, το ανεβάσαμε – μισό εκατομμύριο views σε μερικές ημέρες – και καταλάβαμε ότι τα σχόλια έρχονταν από το εξωτερικό. Οι Νορβηγοί δεν σχολιάζουν εύκολα, έχουν μια πιο τυπική στάση ακόμη και στα social media. Πήραμε δέκα φορές περισσότερα σχόλια από ό,τι συνήθως».
Και τότε αποφασίσατε να τα δώσετε όλα;
«Πήγαμε για μία εβδομάδα σε ένα καλοκαιρινό εξοχικό – εμείς οι τρεις και ο παραγωγός μας Pusha Ron – και φτιάξαμε έξι τραγούδια σε τρεις ημέρες, ανάμεσά τους και το “Magnetic”. Πριν φύγουμε, η ομάδα μάς ρώτησε αν είχαμε πραγματικά χρόνο να πάμε να φτιάξουμε αγγλική μουσική ενώ ένα νορβηγικό άλμπουμ έπρεπε να είναι έτοιμο σε δύο μήνες. Είπαμε “ναι”. Αρχισαν να γελάνε. Αλλά η ομάδα μας αγαπά να ρισκάρει και δεν άργησε να συντονιστεί στο ίδιο μήκος κύματος με εμάς».
Αυτή η δυναμική της τριάδας είναι μέρος της επιτυχίας;
«Εκατό τοις εκατό. Μαζί έχουμε πολύ περισσότερο θάρρος από ό,τι θα είχαμε ο καθένας μόνος του. Ο,τι πιστεύουμε ότι είναι καλό απλώς το κάνουμε. Δεν δουλεύει πάντα η συνταγή, αλλά αυτή τη στιγμή αρχίζει να πηγαίνει πολύ καλά».
Η Νορβηγία έχει αναδείξει μέσα στα χρόνια καλλιτέχνες που έγιναν διεθνώς γνωστοί – a-ha, Aurora, Kygo. Νιώθετε μέρος αυτής της παράδοσης;
«Θα ήταν μεγάλη τιμή να αναφερόμαστε στην ίδια πρόταση με αυτά τα ονόματα. Ο Kygo ήταν πάντα η μεγαλύτερη έμπνευσή μας».
Ποια θα ήταν η συνεργασία των ονείρων σας;
«Ω, αυτή είναι δύσκολη ερώτηση. Οι Daft Punk ή ο Calvin Harris, όλα αυτά τα μεγάλα ονόματα. Και κάποια εξαιρετική pop τραγουδίστρια ή μια soul καλλιτέχνιδα με εκπληκτική φωνή. Αλλά αν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι πραγματικά τρελό, θα θέλαμε να μπούμε στη βιβλιοθήκη με τα demos του Μάικλ Τζάκσον στα γραφεία της Sony και να κάνουμε μια “δειγματοληψία”. Αυτό θα ήταν το κάτι άλλο. Πάντα αναφέρουμε τον Μάικλ Τζάκσον όταν μας κάνουν αυτή την ερώτηση. Και δεν είναι απλώς η τυπική απάντηση, είναι η αλήθεια. Εχουμε ακούσει πάρα πολύ τη μουσική του».
Τι κυνηγάτε όταν είστε στη σκηνή;
«Απλώς να περάσει όλος ο κόσμος όσο καλύτερα γίνεται. Παίζουμε live στη Νορβηγία εδώ και τέσσερα χρόνια και έχουμε ακόμα το ίδιο εναρκτήριο τραγούδι, αλλά κάθε φορά, δευτερόλεπτα πριν βγούμε στη σκηνή, η αδρεναλίνη εκτοξεύεται στα ύψη. Οταν παίξαμε στον Νέο Δελχί πρόσφατα, ο κόσμος ρωτούσε πώς είμαστε ήδη τόσο καλοί live. Τους λέγαμε ότι το κάνουμε αυτό εδώ και τέσσερα χρόνια. Στην αρχή είσαι τόσο συγκεντρωμένος στο τι πρέπει να κάνεις που δεν θυμάσαι τίποτα μετά. Τώρα μπορούμε να αποδίδουμε και να το απολαμβάνουμε ταυτόχρονα. Αυτό είναι καλό σημάδι για το μέλλον».
