Στη Νεάπολη και στα Εξάρχεια αναπτύσσεται ένα από πιο τα ζωντανά, παράλληλα εικαστικά σύμπαντα της Αθήνας, σε χώρους που δεν διαθέτουν την ιστορικότητα ή τη φήμη άλλων γκαλερί. Σε αυτό περιλαμβάνονται αίθουσες τέχνης όπως η Genesis Gallery, η Phoenix Athens, η Mataroa Gallery, η πιο πρόσφατη άφιξη σε αυτό το σημείο του αθηναϊκού χάρτη, αλλά και η Alma Mater, η Gallery ΠΕΡΙΤΕΧΝΩΝ Καρτέρης και η Sotiropoulos Art Gallery στα ενδότερα των Εξαρχείων.
Αυτές οι έξι γκαλερί συνεργάζονται στη σπονδυλωτή έκθεση «Ρευστά Ορια» επιδιώκοντας να αναδείξουν τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της περιοχής και τη δυναμική της σύγχρονης εικαστικής δημιουργίας. Μέσα από έναν χάρτη διαδρομών, οι επισκέπτες κινούνται ανάμεσα σε διαφορετικές γκαλερί και συναντούν έργα κατά βάση από έλληνες καλλιτέχνες και ελληνίδες καλλιτέχνιδες – όπως οι Κυριακή Μαυρογεώργη, Ιωσηφίνα Κοσμά, Δημήτρης Γαλανάκης, Γιάννης Ανδριωμένος κ.ά. – μέσα από ομαδικές εκθέσεις ή μία ατομική (του Γιάννη Αντωνόπουλου στη Mataroa Gallery), με κάθε χώρο τέχνης να συμβάλλει στη συνολική εμπειρία και την ανάδειξη των Εξαρχείων ως τόπου δημιουργίας και πνευματικής κίνησης. Το concept σε επιμέλεια Κώστα Πράπογλου τοποθετεί το νερό ως κεντρικό άξονα, καθώς λειτουργεί «ως αφετηρία για να διαμορφωθεί ένα περιβάλλον στο οποίο τα έργα καταγράφουν μετατοπίσεις, πάλλονται μέσα σε περιοχές έντασης και αφήνουν τη δική τους ιδιοσυγκρασία να φανεί χωρίς να εγκλωβίζεται σε ενιαίο σχήμα».
Πώς θα χαρακτηρίζατε το DNA αυτών των γκαλερί; Τι στοιχεία μοιράζονται και τι τις διαφοροποιεί;
«Το DNA των έξι γκαλερί φανερώνει μια κοινή επιθυμία για τόλμη και δεκτικότητα απέναντι σε εικαστικές γλώσσες που εξελίσσονται συνεχώς, χωρίς να υποτάσσονται σε εύκολες κατηγοριοποιήσεις. Κάθε χώρος έχει αναπτύξει μια δική του εσωτερική πυκνότητα, έναν παλμό που διαμορφώθηκε μέσα στα χρόνια της πορείας του, των συνεργασιών και των καλλιτεχνικών τάσεων. Αυτό που μοιράζονται είναι μια άτυπη συλλογικότητα: είναι η διάθεση να συνομιλήσουν με το σήμερα, να φέρουν στο προσκήνιο πρακτικές που ακουμπούν τον κοινωνικό και αισθητικό ρυθμό της Αθήνας. Η διαφοροποίησή τους προκύπτει από τις επιμέρους ευαισθησίες τους απέναντι στην υλικότητα, από τον τρόπο που συνομιλούν με τη νεότερη γενιά δημιουργών καθώς και από τον τρόπο με τον οποίο κάθε γκαλερί καλλιεργεί τον χώρο της, μετατρέποντάς τον σε ένα ιδιαίτερο σημείο στοχασμού και διάδρασης».
Ποιον ρόλο παίζει η κάθε γκαλερί στη δυναμική του σύγχρονου εικαστικού τοπίου της Αθήνας και πώς ενισχύει τη δυναμική αυτή η συλλογική παρουσία τους;
«Κάθε γκαλερί συμβάλλει με τον δικό της τόνο στο σύγχρονο εικαστικό τοπίο της Αθήνας, όμως η συλλογική παρουσία τους λειτουργεί πολλαπλασιαστικά. Στα Εξάρχεια, η συνύπαρξη αυτών των έξι χώρων δημιουργεί μια νέα τοπικότητα: ένα πυκνό δίκτυο διαδρομών, συναντήσεων και αστικής περιήγησης. Ο θεατής βιώνει μια νέα χαρτογράφηση της πόλης. Αυτή η κοινή παρουσία μετατοπίζει την αντίληψη για τον ρόλο των γκαλερί, απομακρύνοντάς τες από την εικόνα του κλειστού, εξειδικευμένου χώρου. Ετσι, εμφανίζονται ως ζωντανά κύτταρα που παράγουν πολιτιστική ενέργεια, ενεργοποιούν κοινότητες και εγκαθιστούν έναν ρυθμό που ενισχύει την καλλιτεχνική ζωή της Αθήνας με τρόπους ουσιαστικούς και διαρκείς».
Υπάρχει διαφοροποίηση στο εύρος τιμών των έργων ανά γκαλερί και πώς αυτή η διαβάθμιση επηρεάζει την προσβασιμότητα του κοινού και την καλλιτεχνική ταυτότητα κάθε χώρου;
«Οι τιμές, συνολικά, παραμένουν σε χαμηλότερα επίπεδα, ως στρατηγική επιλογή προσβασιμότητας. Επιθυμούμε η έκθεση να αφορά όχι μόνο τους συλλέκτες με εδραιωμένη παρουσία στον χώρο, αλλά και εκείνους της νέας γενιάς που διαμορφώνουν τώρα το βλέμμα τους βάσει των δυνατοτήτων τους αλλά και των δικών τους ερεθισμάτων. Κάθε γκαλερί προσαρμόζει τη δική της κλίμακα, όμως η γενική κατεύθυνση παραμένει σταθερή: να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον όπου το ενδιαφέρον για τη σύγχρονη τέχνη δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το υψηλό κεφάλαιο. Ετσι, το πεδίο ανοίγεται σε ένα ευρύτερο, πολυφωνικό κοινό, ενισχύοντας μια κουλτούρα συλλογής που θεμελιώνεται στην περιέργεια, την εγγύτητα, την εμπιστοσύνη και, φυσικά, στην αγάπη για τη σύγχρονη τέχνη».
Ποιο κοινό στοχεύετε να προσεγγίσετε με αυτή την έκθεση;
«Η έκθεση απευθύνεται σε ένα ευρύ, πολυεπίπεδο κοινό, χωρίς να εγκλωβίζεται σε μια στενή κατηγορία θεατών. Στόχος είναι να συναντηθούν άνθρωποι με διαφορετικές σχέσεις προς την τέχνη: συλλέκτες, επαγγελματίες του χώρου, νέοι δημιουργοί, φιλοπερίεργοι και λάτρεις της τέχνης, αλλά και κάτοικοι της περιοχής που ίσως δεν έχουν συνηθίσει να επισκέπτονται γκαλερί. Τα “Ρευστά Ορια” επιδιώκουν να ενεργοποιήσουν πολλαπλές προσλαμβάνουσες, προσφέροντας μια εμπειρία που αγγίζει τόσο τον ειδικό όσο και τον μη εξοικειωμένο θεατή. Σε ένα περιβάλλον έξι χώρων τέχνης, η έκθεση διαμορφώνει μια ατμόσφαιρα προσβασιμότητας και εξωστρέφειας. Στοχεύει σε ένα κοινό που αναζητεί νέους τρόπους κατανόησης της πόλης και της σύγχρονης εικαστικής πρακτικής, δημιουργώντας τις συνθήκες για μια πιο προσωπική εμπλοκή».
Μπορεί η έκθεση να λειτουργήσει ως γέφυρα μεταξύ διαφορετικών ειδών κοινού και να ανοίξει νέες αγορές; Είναι αυτή η στόχευση;
«Η έκθεση μπορεί πράγματι να λειτουργήσει ως γέφυρα ανάμεσα σε κοινό που συνήθως δεν συναντιέται στον ίδιο χώρο. Η πολυκεντρική δομή της, η διασπορά της στην περιοχή και η ποικιλία των συμμετεχόντων δημιουργών διαμορφώνουν ένα περιβάλλον που επιτρέπει σε διαφορετικές ομάδες να προσεγγίσουν την τέχνη μέσα από δικές τους διαδρομές και κώδικες. Παρότι ο στόχος της έκθεσης δεν είναι αμιγώς εμπορικός, η πολυσυλλεκτική δυναμική της μπορεί να ανοίξει νέες αγορές, διευρύνοντας το κοινό που ενδιαφέρεται ενεργά για την απόκτηση έργων. Μέσα από αυτό το άνοιγμα ενισχύεται η κυκλοφορία της τέχνης και η σύνδεση και σχέση του κοινού με τους χώρους που τη φιλοξενούν».
INFO «Ρευστά Ορια»: Στις αθηναϊκές αίθουσες τέχνης Genesis Gallery (Ιπποκράτους 121), Phoenix Athens (Ασκληπιού 89), Mataroa Gallery (Ασκληπιού 76), Alma Matter (Εµµ. Μπενάκη 62), Gallery ΠΕΡΙΤΕΧΝΩΝ Καρτέρης (Σολωµού 7) και Sotiropoulos Art Gallery (Μαυροµιχάλη 3), έως τις 28 Μαρτίου.
