«Σφυρίζει αδιάφορα»

***

Στην καθημερινή μου βόλτα πέριξ της πλατείας Κολωνακίου, συνάντησα έναν παλαιό γαλάζιο υπουργό. Δεν άφησα την ευκαιρία να πάει χαμένη.

Τον ρώτησα πώς βλέπει την κυβέρνηση. Η αλήθεια είναι πως με αιφνιδίασε: περίμενα να εξυμνήσει τον πρόεδρο, να μου πει πως τα πράγματα πάνε μια χαρά. «Μας έχουν πάρει αμπάριζα τα σκάνδαλα», μου απάντησε. «Και αυτό στοιχίζει πολύ στην εικόνα μας». Ζήτησα να μάθω ποια σκάνδαλα τον απασχολούν περισσότερο και εκείνος ξεκίνησε να τα απαριθμεί με τα δάχτυλα, χωρίς να μου πει ποιο έχει κάνει τη μεγαλύτερη ζημιά.

Μετρούσε για αρκετή ώρα και τον διέκοψα, ρωτώντας τον τι φοβάται. «Να σκάσει κάτι παραμονές της ΔΕΘ», μου είπε. «Να ανεβεί ο Μητσοτάκης στο βήμα, με ό,τι έχει να δώσει και ένα σκάνδαλο να του τα φάει όλα. Να πάμε στη Θεσσαλονίκη και να γυρίσουμε χειρότεροι από πριν».

Τον υπουργό δε θα σας τον αποκαλύψω, όπως κι εκείνος δε μου αποκάλυψε τα σκάνδαλα που τον ενοχλούν περισσότερο. Η καταδίκη Ασημακοπούλου και το ένταλμα σύλληψης Αβραμόπουλου, πάντως, του είχαν ήδη πιάσει δύο δάχτυλα. Και συνέχισε με τον Μακάριο Λαζαρίδη, ο οποίος, όχι μόνο δεν επέστρεψε στο Δημόσιο τα επιπλέον λεφτά που είχε πάρει, όταν διορίστηκε, χωρίς το απαιτούμενο πτυχίο, αλλά είναι μέρες τώρα που περιφέρεται στους διαδρόμους της Βουλής και στο Διαδίκτυο και λέει ότι, λόγω της γνωστής… ομορφιάς του, «δικαιώθηκε» χωρίς να του τραβάει κανείς το αφτί για την αναίδεια.

Εκείνο, πάντως, που μου ζήτησε ο συνομιλητής μου να κρατήσω πριν αποχαιρετιστούμε, ήταν η διαπίστωσή του ότι «άλλαξε άρδην η τακτική της κυβέρνησης και το Μαξίμου, λόγω της παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου που το ίδιο μας έβαλε, σφυρίζει αδιάφορα στις καταγγελίες για μικρά και μεγάλα σκάνδαλα».

***

Φύκια Βρυξελλών

Μένω στα του Αβραμόπουλου, διότι μου τηλεφώνησε άνθρωπός μου από τις Βρυξέλλες, που ομιλεί απταίστως τη γαλλική (με την καλή και την κακή έννοια). «Κακό πράγμα η πλεονεξία», μου είπε.

Όπως μου εξήγησε, η ουσία της ιστορίας βρίσκεται στο ότι ένας ιταλός ευρωβουλευτής, ο Αντόνιο Παντσέρι, μετά τη θητεία του στην Ευρωβουλή, έγινε λομπίστας και πουλούσε φύκια για μεταξωτές κορδέλες, τα έπαιρνε «μαύρα» (από το Κατάρ), για να μην πληρώνει φόρους.

Αν τα έπαιρνε «άσπρα», δε θα υπήρχε πρόβλημα, αφού ο νόμος δεν απαγορεύει στους ευρωβουλευτές να γίνονται λομπίστες, πουλώντας ακόμη και φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Όμως, ο Παντσέρι, επειδή έπρεπε να «πουλάει και μούρη», έφτιαξε και μία Μη Κυβερνητική Οργάνωση, η οποία συνεργαζόταν – με το αζημίωτο φυσικά – με πάσης φύσεως πρώην: επιτρόπους, βουλευτές, υπουργούς κ.ά. Μεταξύ αυτών και ο Αβραμόπουλος, ο οποίος ωστόσο «φυλάχτηκε», δηλώνοντας τα λεφτά που πήρε, αλλά χειρίστηκε το όλο θέμα με αλαζονική επιπολαιότητα («μπούρδες», «δεν απολογούμαι σε κανέναν κερατά» κ.λπ).

Στο μεταξύ, ο Παντσέρι, όταν πιάστηκε στη φάκα, αποφάσισε να το παίξει «μεταμελημένος». Έτσι, εδώ και πέντε χρόνια, υποτίθεται ότι αποκαλύπτει «πρόσωπα και πράγματα», αλλά το ως τώρα αποτέλεσμα μάλλον είναι «πολλή φασαρία για το τίποτα».

***

***

Η «τρόικα» του ΣΥΡΙΖΑ και το ΠαΣοΚ

Και αφού αναφέρομαι στον ΣΥΡΙΖΑ, να σας αποκαλύψω κάτι άλλο, ακόμη πιο εντυπωσιακό, που όταν το άκουσα ήταν τέτοια η έκπληξή μου, που πήγε να μου πέσει το ποτήρι με τον καφέ από τα χέρια.

Έμαθα, λοιπόν, ότι κάποια στελέχη του ΠαΣοΚ έχουν ρίξει στο κομματικό τους τραπέζι την ιδέα της συνεργασίας με την εναπομείνασα τρόικα της Κουμουνδούρου που – ναι, καλά διαβάσατε – απαρτίζεται από τους Παύλο Πολάκη, Ρένα Δούρου και Νίκο Παππά.

Μου είπαν επιπροσθέτως ότι ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ άκουσε την εισήγηση για «αντιτσιπρικό μέτωπο», αλλά είναι αρνητικός για τους δύο εξ αυτών, ενώ μάλλον ουδέτερα αντιμετωπίζει την περίπτωση της Δούρου. Κρατήστε, πάντως, την αποστροφή της συνέντευξης του Νίκου Παππά στην ηλεκτρονική έκδοση των «ΝΕΩΝ» και τον Γιώργο Παπαχρήστο, στην οποία χαρακτήρισε λάθος που ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015, δεν απευθύνθηκε στο ΠαΣοΚ για συνεργασία.

Καθώς επίσης και ότι πολλοί στη Χαριλάου Τρικούπη νοσταλγούν έναν «σκανδαλοκυνηγό», όπως ο Πολάκης, που ακολούθησε τα βήματα του δικού τους Μιχάλη Καρχιμάκη.

***

Ούτε «άγιοι» ούτε «δαίμονες»

Διακομματικής στήριξης έτυχε το βιβλίο του πρώην τραπεζίτη και καθηγητή, Μιχάλη Σάλλα, με τίτλο «Τι πήγε λάθος στην Ελλάδα και τι θα μπορούσε να διορθωθεί», που παρουσιάστηκε την περασμένη Τετάρτη, στην Εθνική Πινακοθήκη.

Βουλευτές, πρώην και νυν υπουργοί, από όλο το φάσμα της πολιτικής σκηνής, δημοσιογράφοι, επιχειρηματίες έδωσαν το «παρών» στην εκδήλωση. Αν και το ενδιαφέρον εστιάστηκε στους δύο πρώην πρωθυπουργούς, Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά, οι οποίοι αυτή τη φορά δεν κάθισαν δίπλα-δίπλα, αλλά σε διαφορετικές σειρές, εγώ θέλω να επισημάνω την εντύπωση που έκανε σε πολλούς παρισταμένους η παρουσίαση του βιβλίου από τον καθηγητή στο Business London School Ηλία Παπαϊωάννου.

Ξεχώρισε η επισήμανσή του ότι το βιβλίο δεν αναζητεί «αγίους» και «δαίμονες», αλλά επιχειρεί μια νηφάλια ερμηνεία της ελληνικής πραγματικότητας, θέτοντας συγκεκριμένους στόχους για το 2040 και αναδεικνύοντας ως βασικούς πυλώνες της μελλοντικής ανάπτυξης την εργασία, την ενίσχυση του οικονομικού και ανθρώπινου κεφαλαίου και τη βελτίωση της συνολικής παραγωγικότητας της χώρας.

***

Ήταν κάποτε μια αποστολή…

Ενδεχομένως να θυμάστε ότι η συζήτηση για τη συμμετοχή της Ελλάδας σε μια επιχείρηση διατήρησης της ελεύθερης ναυσιπλοΐας, στα Στενά του Ορμούζ, ξεκίνησε στην Πάφο, όταν ο γάλλος πρόεδρος Μακρόν ζήτησε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη τη συνδρομή της Αθήνας. Όχι ως αντάλλαγμα για τη γαλλική παρουσία στη δύναμη προστασίας της Κύπρου, αλλά στο πλαίσιο της προσπάθειας των Ευρωπαίων να θωρακίσουν, αφενός, τα οικονομικά συμφέροντά τους και να δείξουν, αφετέρου, στον Ντόναλντ Τραμπ ότι είναι πράγματι διατεθειμένοι να κατέλθουν στο πεδίο.

Έκτοτε, δηλαδή από τις πρώτες ημέρες του πολέμου, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι και η πρωτοβουλία των Γάλλων και των Βρετανών συνυπογράφηκε από δεκάδες άλλα κράτη. Η Ελλάδα, στο μεταξύ, εξέφρασε προθυμία να είναι παρούσα στη δύναμη. Υπό όρους, όμως. Ο πρωθυπουργός απαίτησε ρητώς, η αποστολή να περιβληθεί μανδύα διεθνούς νομιμότητας. Μίλησε, μάλιστα, για απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, του οποίου η Ελλάδα είναι (μη μόνιμο) μέλος.

Τέτοιο ψήφισμα, ωστόσο, το ΣΑ δεν κατάφερε να εκδώσει, εξαιτίας αντιθέσεων της Κίνας και της Ρωσίας, αλλά και επειδή οι υπόλοιποι δεν ομοφώνησαν σε κρίσιμα θέματα, όπως, π.χ., η χρήση βίας έναντι πιθανών παραβιάσεων των όρων της αποστολής.

Έτσι, το όλο θέμα της αποστολής έφυγε από το διπλωματικό τραπέζι και, ως εκ τούτου, ελέγχονται για τη βασιμότητά τους τα όσα διακινούνται και θέλουν την Αθήνα να έχει ήδη δρομολογήσει τις μονάδες του Πολεμικού Ναυτικού που θα πάνε στο Ορμούζ.

***

Θα έχετε φαντάζομαι διαβάσει και αλλού – και πρωτίστως στην ηλεκτρονική έκδοση του «Βήματος» – τα νέα για τις συσκέψεις που συγκαλεί στα γραφεία της οδού Πειραιώς ο νέος «γαλάζιος» γραμματέας Κ. Κυρανάκης (φωτογραφία), για να οργανώσει, όπως δεσμεύτηκε στον Κυριάκο Μητσοτάκη, μια πιο αποτελεσματική προεκλογική εκστρατεία των στελεχών της ΝΔ, αλλά και να κάνει scouting νέων ταλέντων για την ανανέωση των ψηφοδελτίων.

Εκείνο που θα διαβάσετε εδώ για πρώτη φορά, είναι η πληροφορία από καλή πηγή, που άντλησε συνεργάτης μου και αφορά την αλλαγή στο μοντέλο των περιοδειών, που θέλει να εφαρμόσει ο Κυρανάκης, ώστε να πάψουν οι βαρύγδουπες εξαγγελίες περί εξορμήσεων προς τον λαό να αναλώνονται σε «περαντζάδες» από τα κομματικά γραφεία και σε ομιλίες σε κλειστές συγκεντρώσεις, στις οποίες συμμετέχουν όσοι, ούτως ή άλλως, θα ξαναψηφίσουν το κυβερνών κόμμα.

Ο «γαλάζιος» γραμματέας, θέλει να αλλάξει το μοτίβο. «Να πάμε και να βρούμε εκείνους που δείχνουν δυσαρεστημένοι, όσους σκέπτονται να καθίσουν σπίτι τους ή να ψηφίσουν κάτι άλλο», είναι η οδηγία με την οποία θα γίνουν οι επόμενες περιοδείες των «γαλάζιων» κλιμακίων. «Να μιλήσουμε ακόμη και με όσους παλαιότερα ήταν μαζί μας και τώρα έχουν φύγει», είναι η άποψη που μοιράζεται ο Κυρανάκης με τους υπόλοιπους κομματικούς.

Αρκεί, βεβαίως, να σχολιάσω εγώ, να μην πέσουν σε τίποτε εξαγριωμένους, όπως συνέβη πρόσφατα στο Άργος με τον υπουργό Θάνο Πλεύρη και τον υφυπουργό και τοπικό βουλευτή Γιάννη Ανδριανό.

pic.twitter.com/TIfSdH24Am
Η οργή που συνάντησαν σήμερα στο Άργος ο Πλεύρης και ο Γιάννης Ανδριανός δεν ήταν μια στημένη αντίδραση. Ήταν η φωνή της πραγματικής κοινωνίας.

Πήγαν στη λαϊκή αγορά για να ακούσουν τους πολίτες και να ζητήσουν τη στήριξή τους. Αντί για χειροκροτήματα,…

— Ταξιδιώτης 🕊️ (@taxidiotis24) June 24, 2026