Πριν από τρία χρόνια, όταν οι γονείς μου –και οι δύο εκπαιδευτικοί– αποφάσισαν να μετακομίσουμε από την Ελλάδα στο Λουμπουμπάσι της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, δεν μπορούσα να φανταστώ πόσο θα άλλαζε η ζωή μου. Από τότε φοιτώ στο Λύκειο της Ελληνικής Κοινότητας Λουμπουμπάσι και τώρα, στην τελευταία μου χρονιά, νιώθω ότι η ελληνική γλώσσα δεν είναι απλώς ένα μάθημα που διδάσκομαι, αλλά μια πολύτιμη γέφυρα που με συνδέει τόσο με την πατρίδα μου όσο και με τη νέα χώρα όπου ζω.
Για μένα, η ελληνική γλώσσα είναι η φωνή του σπιτιού μου. Στο Λουμπουμπάσι, όμως, γίνεται κάτι περισσότερο: γίνεται ο τρόπος με τον οποίο κρατώ μέσα μου ζωντανή την ελληνική ταυτότητα. Στο σχολείο μας, η ελληνική διδάσκεται όχι μόνο στους Έλληνες μαθητές, αλλά και σε παιδιά από τοπικές οικογένειες που ενδιαφέρονται να γνωρίσουν τον ελληνικό πολιτισμό. Είναι συγκινητικό να βλέπω συμμαθητές μου από το Κονγκό να προφέρουν ελληνικές λέξεις, να μαθαίνουν για την ιστορία μας και να συμμετέχουν σε γιορτές και παραδόσεις. Επιπλέον, η ελληνική κοινότητα προσφέρει τα απογεύματα μαθήματα εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας σε ενήλικες. Νιώθω πως η γλώσσα μας λειτουργεί ως σημείο συνάντησης δύο κόσμων.
Ωστόσο, τα παιδιά που δεν έχουν ελληνικές ρίζες χρειάζονται περισσότερο χρόνο και υποστήριξη για να συνηθίσουν μια τόσο διαφορετική γλώσσα. Όμως, βλέποντας τους γονείς μου και τους καθηγητές μας να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό, καταλαβαίνω πόσο σημαντικό είναι το έργο τους. Με τα εργαλεία που έχουν, δημιουργούν μια τάξη ζεστή και δημιουργική, όπου η γλώσσα μας ζωντανεύει μέσα από τραγούδια, ιστορίες και συζητήσεις.
Πιστεύω ότι η διδασκαλία της ελληνικής εδώ έχει σημαντικές προοπτικές. Με τα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα, με ακόμα μεγαλύτερη συνεργασία με σχολεία στην Ελλάδα και τις αξιόλογες πολιτιστικές δράσεις, η ελληνική γλώσσα γίνεται το πιο ζωντανό κομμάτι της εκπαιδευτικής ζωής στο Λουμπουμπάσι. Και ίσως, όταν φύγω για να σπουδάσω στην Ελλάδα, να δω κάποτε και άλλους μαθητές από το Κονγκό να ακολουθούν τον ίδιο δρόμο.
Η ζωή μου στο Λουμπουμπάσι και τα προσωπικά μου βιώματα στο Λύκειο της Ελληνικής Κοινότητας με έκαναν να εκτιμήσω βαθύτερα την ελληνική γλώσσα. Τη βλέπω πλέον όχι μόνο ως κομμάτι της δικής μου κληρονομιάς, αλλά και ως μια προσφορά που μπορούμε να μοιραστούμε με τον κόσμο. Είμαι ευγνώμων που μεγάλωσα ανάμεσα σε δύο πολιτισμούς και που το σχολείο μας μου έδωσε τη δυνατότητα να νιώσω την Ελλάδα ακόμα και τόσο μακριά από αυτήν. Ανυπομονώ να πάρω μαζί μου αυτές τις εμπειρίες στο επόμενο βήμα της ζωής μου!
