Η καρδιά της 70ής Eurovision χτυπά δυνατά στην Αυστρία και η Βιέννη βρίσκεται στο επίκεντρο του ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, καθώς ετοιμάζεται για να υποδεχθεί σήμερα 12 Μαΐου στις 10.00 το βράδυ τον Α’ ημιτελικό, στις 14 Μαϊου τον Β’ ημιτελικό, αλλά και τον μεγάλο τελικό του Σαββάτου στις 16 Μαΐου στο Stadthalle.
Οι 35 αποστολές βρίσκονται εδώ και δύο εβδομάδες στην αυστριακή πρωτεύουσα, με τις τεχνικές και σκηνικές πρόβες να κορυφώνονται.
Απόψε στις 22.00 ο Α’ ημιτελικός, 4ος στη σειρά ο Akylas
Η Ελλάδα θα εμφανιστεί σήμερα Τρίτη στην τέταρτη θέση του Α’ ημιτελικού, με τον Akyla και το «Ferto» να αποτελούν μία από τις πιο ιδιαίτερες και συζητημένες συμμετοχές της φετινής διοργάνωσης. Πρόκειται για μια πρόταση που διαφοροποιείται αισθητά από τις προηγούμενες ελληνικές συμμετοχές, τόσο ηχητικά όσο και σκηνικά, κερδίζοντας από νωρίς θετικές εντυπώσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό.
Η σκηνική παρουσία, με την υπογραφή του Φωκά Ευαγγελινού, κινείται σε ένα σύμπαν εμπνευσμένο από video game, όπου ο Akylas «ξεκλειδώνει» διαδοχικά επίπεδα μέσα από τη συνάντησή του με τέσσερις χαρακτήρες στη σκηνή του Stadthalle (Παρθένα Χοροζίδου, Μιχάλης Μιχαηλίδης, Χρίστος Νικολάου και Κωνσταντίνος Μακρυπίδης).
Στη γέφυρα του τραγουδιού βγαίνει από τον «ρόλο» του και απευθύνεται στη μητέρα του σε ένα έντονα συγκινησιακό σημείο της παρουσίασης. Στο φινάλε ο Akylas ανεβαίνει στο πορτοκαλί πατίνι του (χρώμα που χαρακτηρίζει όλη του την εμφάνιση) και συνεχίζει το παιχνίδι. Να σημειώσουμε ότι στον σχολιασμό των τριών βραδιών θα είναι η Μαρία Κοζάκου και ο Γιώργος Καπουτζίδης και το 12άρι της ελληνικής κριτικής επιτροπής στον τελικό θα ανακοινώσει η Κλαυδία.
Στο στόχαστρο η απληστία
Μπορεί το «Ferto» να είναι ένα βιωματικό τραγούδι που μιλά για την απληστία και τον υπερκαταναλωτισμό, τη διαρκή ανάγκη του ανθρώπου να θέλει όλο και περισσότερα, προσπαθώντας να καλύψει κενά που άφησαν η στέρηση και τα απωθημένα της παιδικής ηλικίας, ωστόσο ταυτόχρονα αποκτά και έναν πιο συμβολικό χαρακτήρα πάνω στη σκηνή της Eurovision, λειτουργώντας ουσιαστικά ως κεντρική ιδέα της ελληνικής συμμετοχής. Ο τίτλος του τραγουδιού μοιάζει να συνοψίζει και τη φετινή προσπάθεια της ελληνικής αποστολής να διεκδικήσει την πρωτιά στον διαγωνισμό.
Το ενδιαφέρον των eurofans αλλά και των αποστολών στρέφεται και στα στοιχήματα τα οποία δίνουν μια πρώτη, ενδεικτική τάση για το πώς κινείται η κούρσα της Eurovision. Βέβαια δεν είναι λίγες οι χρονιές που στον τελικό έχουμε δει ανατροπές.
Μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, πρώτη στα στοιχήματα είναι η Φινλανδία, που εκπροσωπείται από τους Λίντα Λαμπένιουςκαι Πέτε Πάρκονεν, με το τραγούδι «Liekinheitin».
Το κομμάτι συνδυάζει ποπ στοιχεία με έντονη παρουσία βιολιού, στοιχεία που μεταφράζονται θετικά τόσο στην τηλεψηφοφορία όσο και στις επιτροπές. Στη δεύτερη θέση φιγουράρει ο Akylas με το «Ferto».
Ακολουθεί η Δανία με τον Σόρεν Τορπεγκάαρντ Λουντ και το τραγούδι «Før Vi Går Hjem», ένα ηλεκτροπόπ κομμάτι με νοσταλγικό χαρακτήρα και έντονη σκανδιναβική ταυτότητα, το οποίο αρκετοί χαρακτηρίζουν περισσότερο «ραδιοφωνικό».
Πρώτη στα στοιχήματα είναι η Φινλανδία, που εκπροσωπείται από τους Λίντα Λαμπένιους και Πέτε Πάρκονεν, με το τραγούδι «Liekinheitin»
Ισχυρή εμφανίζεται και εφέτος η Αυστραλία, η οποία εκπροσωπείται από την Ντέλτα Γκούντρεμ με το τραγούδι «Eclipse». Η συμμετοχή ανέβηκε σημαντικά στα στοιχήματα μετά την ανακοίνωση της εκπροσώπου, με αρκετούς να θεωρούν ότι πρόκειται για μία από τις πιο δυνατές φωνητικά παρουσίες της χρονιάς.
Την πεντάδα των φαβορί, σύμφωνα πάντα με τις στοιχηματικές, συμπληρώνει η Γαλλία με τη Mονρό και το τραγούδι «Regarde!». Πρόκειται για μια πιο ατμοσφαιρική και ερμηνευτική πρόταση, δίνοντας έμφαση κυρίως στη σκηνική παρουσία και τις φωνητικές δυνατότητες της εκπροσώπου της.
Η Κύπρος
Λίγο πιο χαμηλά στα στοιχήματα, αλλά με σταθερή παρουσία στην πρώτη δεκαπεντάδα, βρίσκεται και η Κύπρος, η οποία φέτος εκπροσωπείται από την Αντιγόνη με το δυναμικό τραγούδι «Jalla». Η κυπριακή συμμετοχή, που θα διαγωνιστεί στον Β’ ημιτελικό, έχει συγκεντρώσει θετικά σχόλια κυρίως για τη σκηνική της παρουσία στις πρώτες πρόβες.
Οι διοργανωτές έχουν επενδύσει έντονα στο επετειακό στοιχείο της φετινής Eurovision, ετοιμάζοντας μια σειρά από εμφανίσεις και δράσεις που θα λειτουργήσουν ως φόρος τιμής στα 70 χρόνια του θεσμού. Στην έναρξη του Α’ ημιτελικού θα παρακολουθήσουμε μια ταινία μικρού μήκους με τίτλο «Life of Toni» και με πρωταγωνιστή έναν φανατικό eurofan που παρακολουθεί ανελλιπώς τον διαγωνισμό από το 1956, όταν ήταν μικρό αγόρι.
Περνώντας τα χρόνια ο Toni μεγαλώνει και κάθε κεφάλαιο της ζωής του συνοδεύεται από μουσικές και στιγμές του διαγωνισμού, όπως και των περισσότερων eurofans. Ο Α’ ημιτελικός θα έχει έντονη ελληνική παρουσία, καθώς εκτός από τον Akyla, στη σκηνή του Stadthalle θα ανέβει και η Βίκυ Λέανδρος για να ερμηνεύσει μια ολοκαίνουργια ενορχήστρωση της παγκόσμιας επιτυχίας της «L’amour Est Bleu», με την οποία εκπροσώπησε το Λουξεμβούργο το 1967.
Αll star reunion στον μεγάλο τελικό
Για τη μέρα του μεγάλου τελικού οι διοργανωτές έχουν ετοιμάσει ένα all star reunion με θρύλους της Eurovision. Στο «Celebration!», όπως έχουν βαφτίσει αυτό το επετειακό ένθετο, θα συμμετέχουν οι νικητές Αλεξάντερ Ρίμπακ (2009), οι Lordi (2006) και η Ρουσλάνα (2004). Φυσικά στη σκηνή, έκτασης περίπου 2.000 τετραγωνικών μέτρων, θα εμφανιστούν ακόμη περισσότεροι καλλιτέχνες, όπως ο JJ, ο καλλιτέχνης που χάρισε στην Αυστρία τη διοργάνωση και ο οποίος θα παρουσιάσει το νέο του τραγούδι, καθώς και ο Πάροβ Στέλαρ.
Ωστόσο, η 70ή διοργάνωση γίνεται σε μια ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη χρονιά για τον ίδιο τον θεσμό. Η συμμετοχή του Ισραήλ προκάλεσε κι εφέτος έντονες αντιδράσεις σε πολλές χώρες οι οποίες ζήτησαν τον αποκλεισμό του από τη διοργάνωση. Το ζήτημα απασχόλησε και τα μέλη της EBU, τα οποία σε εσωτερική ψηφοφορία τον περασμένο Δεκέμβριο αποφάσισαν υπέρ της παραμονής του Ισραήλ. Η απόφαση αυτή προκάλεσε αλυσιδωτές αντιδράσεις με τις Ισπανία (οι «Big 5» γίνονται πια «Big 4»), Ολλανδία, Σλοβενία, Ισλανδία και Ιρλανδία να αποχωρούν από τον διαγωνισμό.
Μάλιστα η ισπανική τηλεόραση RTVE δεν θα μεταδώσει καν τον διαγωνισμό. Η εξέλιξη αυτή δείχνει πόσο έντονα έχει μεταφερθεί η πολιτική αντιπαράθεση στο πεδίο του διαγωνισμού που η EBU υποστηρίζει ότι παραμένει πολιτικά ουδέτερος. Η φετινή Eurovision δεν αποτελεί μόνο μια επετειακή διοργάνωση για τα 70 χρόνια του θεσμού, αλλά και μια χρονιά όπου η μουσική συνυπάρχει με μια συζήτηση που ξεπερνά τα όρια της σκηνής και αγγίζει ευρύτερες ευρωπαϊκές ισορροπίες. Μένει να δούμε τι απόνερα θα αφήσει η φετινή διοργάνωση.
