Wildflowering: Τι είναι η νέα τάση στο dating και πώς βοηθά να ξεφύγουμε από τα situationships

Αντί να αναζητούμε τον «τέλειο» σύντροφο που πληροί όλα τα κριτήρια, το wildflowering μάς ενθαρρύνει να δίνουμε ευκαιρίες σε ανθρώπους που ίσως δεν ταιριάζουν απόλυτα στη λίστα μας, αλλά μπορούν να μας εκπλήξουν.

Σε αυτό το σημείο βρίσκεται και η σύνδεσή του με τα situationships. Πολλές φορές, η εμμονή με το «ιδανικό» ή ο φόβος της δέσμευσης οδηγούν σε ασαφείς σχέσεις που δεν εξελίσσονται. Το wildflowering επιχειρεί να σπάσει αυτόν τον κύκλο, προτείνοντας μια ισορροπία ανάμεσα στην ελευθερία και τη συνειδητότητα.

Η άποψη των ειδικών: Πού χρειάζεται προσοχή

Παρότι η φιλοσοφία του wildflowering μοιάζει απελευθερωτική, δεν είναι πανάκεια. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι το κλειδί βρίσκεται στην αυτογνωσία.

Αν κάποιος έχει την τάση να προβάλλει στο μέλλον από πολύ νωρίς -να σκέφτεται δηλαδή από τα πρώτα ραντεβού αν ο άλλος είναι «ο κατάλληλος»- τότε μια πιο χαλαρή στάση μπορεί να λειτουργήσει θετικά και να μειώσει το άγχος.

Αντίθετα, για όσους αποφεύγουν τη δέσμευση ή φοβούνται την οικειότητα, το «πάμε όπου μας βγάλει» μπορεί να γίνει άλλοθι για να μην επενδύσουν ποτέ ουσιαστικά σε μια σχέση. Σε αυτή την περίπτωση, το wildflowering κινδυνεύει να μετατραπεί σε έναν ακόμα μηχανισμό αποφυγής.

Η ουσία, λοιπόν, δεν βρίσκεται στο να εγκαταλείψουμε τα θέλω μας, αλλά στο να τα κατανοήσουμε καλύτερα μέσα από την εμπειρία.

Wildflowering vs situationships: Ποια η διαφορά;

Αν και επιφανειακά μπορεί να μοιάζουν, υπάρχει μια βασική διαφορά. Τα situationships χαρακτηρίζονται από ασάφεια και συχνά από έλλειψη επικοινωνίας ή ξεκάθαρων προθέσεων.

Το wildflowering, αντίθετα, δεν απορρίπτει τη σαφήνεια. Απλώς μεταθέτει το βάρος από τον έλεγχο στην εμπειρία. Δεν σημαίνει «χωρίς όρια», αλλά «χωρίς υπερβολικές προσδοκίες από την αρχή».

Τελικά, αξίζει να το δοκιμάσουμε;

Η απάντηση εξαρτάται από το πού βρίσκεται ο καθένας συναισθηματικά. Το wildflowering δεν είναι μια αυστηρή «μέθοδος», αλλά περισσότερο μια στάση ζωής απέναντι στις σχέσεις.

Σε έναν κόσμο όπου συχνά νιώθουμε ότι πρέπει είτε να ελέγχουμε τα πάντα είτε να αφήνουμε τα πάντα στην τύχη, αυτή η τάση έρχεται να υπενθυμίσει κάτι πιο απλό: ότι οι σχέσεις χρειάζονται χώρο για να αναπτυχθούν.

Ίσως τελικά η αξία του wildflowering να μην βρίσκεται στο αν θα μας οδηγήσει στην «ιδανική» σχέση, αλλά στο ότι μας βοηθά να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας και τους άλλους, χωρίς φίλτρα και χωρίς υπερβολικές προσδοκίες.

Το wildflowering δεν υπόσχεται θαύματα. Δεν εγγυάται ότι θα αποφύγουμε τις απογοητεύσεις ούτε ότι θα βρούμε τον απόλυτο έρωτα. Αυτό που προσφέρει, όμως, είναι μια διαφορετική οπτική, να δούμε τις σχέσεις ως μια ζωντανή διαδικασία και όχι ως έναν στόχο προς επίτευξη. Και ίσως, μέσα σε αυτή την πιο ελεύθερη προσέγγιση, να κρύβεται τελικά το κλειδί για πιο ουσιαστικές και αληθινές συνδέσεις.