H θητεία του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη στο Ναυτικό αποτελεί ένα μάλλον διακριτικό κεφάλαιο της ζωής του, πριν ο δημοφιλής ηθοποιός εξελιχθεί σε έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους και δραστήριους ανθρώπους του ελληνικού θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου.
Γεννήθηκε στις 24 Ιουλίου 1970 στην Αθήνα και από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 άρχισε να διαμορφώνει μια δυναμική πορεία. Οι ρόλοι του σε σίριαλ όπως το «Λόγω Τιμής» και «Η ζωή που δεν έζησα» της Μιρέλλας Παπαοικονόμου τον καθιέρωσαν στο τηλεοπτικό κοινό, όπως και η συμμετοχή του σε ταινίες όπως το «Ριζότο».
Η παράλληλη εξέλιξή του σε απαιτητικούς θεατρικούς ρόλους τον τοποθέτησε σε μια ξεχωριστή κατηγορία: εκείνη των ηθοποιών που μπορούν να ισορροπούν ανάμεσα στην εμπορική επιτυχία και την καλλιτεχνική ποιότητα. Το 2003 θα έπαιζε τον «Άμλετ» στο Εθνικό σε σκηνοθεσία του Μιχάλη Κακογιάννη και θα ακολουθούσαν και άλλοι μεγάλοι ρόλοι.
«Δεν μπορώ να πω πως έχω κάποιο τομέα στη ζωή μου που δεν έμεινα ικανοποιημένος, είμαι ένας δημιουργικός άνθρωπος», είπε ο ηθοποιός σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Στούντιο 4 της ΕΡΤ.
«Επίσης και στο πεδίο το συναισθηματικό και στο πεδίο των φιλικών σχέσεων, οι φίλοι που κρατάνε πολλές δεκαετίες πια, στο πεδίο το οικογενειακό, το πως είναι δηλαδή διαμορφωμένη η οικογένεια μου η οποία είναι ευρύτερη και λειτουργική. Μπορώ να πω, όμως, ότι εμένα ως δημιουργικό άνθρωπο με επηρεάζει πολύ, περισσότερο απ’ ότι θα ήθελα, το σε ποια στιγμή βρίσκομαι δημιουργικά. Δηλαδή αν έχω βρει το επόμενο βήμα, αν είμαι περισσότερο ή λιγότερο ευχαριστημένος απ’ αυτό που φτιάχνω ή απ’ αυτό που συμμετέχω».
