Στους δρόμους της Αβάνας στην Κούβα, η καθημερινότητα δεν μετριέται πλέον σε ώρες, αλλά σε λίτρα. Η βαθιά ενεργειακή κρίση δε βυθίζει απλώς τη χώρα στο σκοτάδι, αλλά στεγνώνει και τις βρύσες των σπιτιών. Χωρίς καύσιμα και ρεύμα, εκατομμύρια άνθρωποι οργανώνουν τη ζωή τους γύρω από τις ελάχιστες στιγμές που τρέχει νερό, τροφοδοτώντας μια παράλληλη οικονομία επιβίωσης.
Στην Κούβα οι διακοπές ρεύματος αφήνουν τις αντλίες ακινητοποιημένες. Η κατάσταση επιδεινώθηκε δραματικά μετά τη σύλληψη του Προέδρου της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, από αμερικανικές δυνάμεις, που οδήγησε σε αναστολή των εξαγωγών πετρελαίου προς τη χώρα.
Σε συνδυασμό με το αμερικανικό εμπάργκο, σχεδόν 3 εκατομμύρια Κουβανοί δυσκολεύονται πλέον να βρουν νερό αναφέρει ο Guardian. Το δίκτυο λειτουργεί μόλις με το 37% των απαιτούμενων καυσίμων, ενώ το 70% του νερού της πρωτεύουσας χάνεται από διαρροές.
Ένα υδρευτικό σύστημα σε πλήρη κατάρρευση
Στην Κούβα οι διακοπές ρεύματος αφήνουν τις αντλίες ακινητοποιημένες. Η κατάσταση επιδεινώθηκε δραματικά μετά τη σύλληψη του Προέδρου της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, από αμερικανικές δυνάμεις, που οδήγησε σε αναστολή των εξαγωγών πετρελαίου προς τη χώρα.
Σε συνδυασμό με το αμερικανικό εμπάργκο, σχεδόν 3 εκατομμύρια Κουβανοί δυσκολεύονται πλέον να βρουν νερό. Το δίκτυο λειτουργεί μόλις με το 37% των απαιτούμενων καυσίμων, ενώ το 70% του νερού της πρωτεύουσας χάνεται από διαρροές.
«Όλη μας η ζωή εξαρτάται από λίγες ώρες ρεύματος»
Όσοι έχουν οικονομική άνεση αγοράζουν ιδιωτικά βυτιοφόρα. Οι υπόλοιποι κουβαλούν μόνοι τους. «Βράζουμε και φιλτράρουμε το νερό για να πιούμε, και το υπόλοιπο το μετράμε με το σταγονόμετρο. Κάνω αυτή τη διαδρομή τρεις φορές την ημέρα», λέει η 61χρονη Μιρέλα Μαρτίνες.
Στο Centro Habana, η Νταγιαμίς Ερνάντες Ντίας γεμίζει κουβάδες για να τροφοδοτήσει τη δεξαμενή της πολυκατοικίας της. «Μόλις έρθει το ρεύμα -ακόμα και μες στη νύχτα- σηκωνόμαστε να γεμίσουμε νερό, να μαγειρέψουμε και να φορτίσουμε τα κινητά. Όλη μας η ζωή εξαρτάται από αυτές τις λίγες ώρες. Αυτό δεν είναι ζωή».
Από γιατρός πωλητής νερού στους δρόμους
Καθώς το κράτος αδυνατεί να καλύψει τις ανάγκες, στην Αβάνα έχει ανθίσει μια άτυπη αγορά νερού. Ο Χουάν Μιγκέλ Ρέγιες, πρώην γιατρός με 23 χρόνια υπηρεσίας, σπρώχνει πλέον ένα βαρύ καρότσι στις φτωχογειτονιές πουλώντας νερό.
«Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα κατέληγα να πουλάω νερό. Περπατάμε ώρες στον καύσωνα και κουβαλάμε κουβάδες σε σκάλες. Είναι εξαντλητικό, αλλά τουλάχιστον εξασφαλίζουμε το φαγητό μας», εξηγεί. Κάθε δεξαμενή 200 λίτρων πωλείται για 1.500 πέσος (περίπου 1,75 λίρες).
«Το νερό έγινε πολυτέλεια»
Λίγο πιο μακριά ο Κάρλος Σάντσες μαζεύει νερό από έναν σπασμένο αγωγό και το μεταφέρει με το ποδήλατό του στο ιστορικό κέντρο. «Κερδίζω περισσότερα μεταφέροντας νερό παρά όταν εργαζόμουν ως τεχνικός σε γραφείο τελετών. Τα παιδιά μου έφυγαν από τη χώρα, εγώ έμεινα πίσω».
Το βράδυ η Μιρέλα επιστρέφει στο σκοτεινό της διαμέρισμα, τακτοποιώντας τα μπιτόνια στους τοίχους. «Το νερό και το ρεύμα θα έπρεπε να είναι βασικά δικαιώματα, αλλά εδώ έγιναν πολυτέλειες. Όταν σκοτεινιάζει, δεν βγαίνουμε έξω, είναι επικίνδυνα. Απλώς ελπίζω μια μέρα να ζήσουμε ξανά μια κανονική ζωή».
