Τον Ιούλιο 2026 η Ουκρανία παρουσιάζει μια αυξημένη αυτοπεποίθηση με αιχμή τα πλήγματα στη χερσόνησο της Κριμαίας. Ο ασφυκτικός κλοιός της Ουκρανίας στα εδάφη κοντά στην Κριμαία έχει ως σκοπό την αχρήστευση της παράλιας οδού κατά μήκους της Θάλασσας του Αζόφ, την παρεμπόδιση των θαλάσσιων οδών ανεφοδιασμού και την παρενόχληση των σιδηροδρομικών υπηρεσιών. Ταυτοχρόνως, δημιουργούνται προβλήματα στη διαβίωση κατοίκων στην Κριμαία, οι οποίοι αναζητούν καταφύγιο σε όλο και μεγαλύτερους αριθμούς στη Ρωσία. Με τον τρόπο αυτό εντείνονται τα ελλείμματα καυσίμων και πυρομαχικών στις κατεχόμενες από τους Ρώσους περιοχές της Ζαπορίζια και της Χερσώνας και δυσχεραίνεται η δυνατότητα της Ρωσίας να διεξάγει στρατιωτικές επιχειρήσεις στα μέτωπα του νότου.
«Βεεμώθ»: Το ουκρανικό ατού στην τεχνολογία ντρόουνς
Τα κύρια όπλα σε αυτόν τον σχεδιασμό είναι ντρόουνς μέσου βεληνεκούς, τα οποία δύνανται να καταφέρουν πλήγματα σε στόχους σε βάθος 320 περίπου χιλιομέτρων και παράγονται εντός της ίδιας της Ουκρανίας. Μεταξύ των πρόσφατων μοντέλων ξεχωρίζει αυτό με το όνομα «Βεεμώθ», εμπνευσμένο από την τερατολογία της Βίβλου, με ταχύτητα 180 χιλιομέτρων την ώρα. Το έργο των ουκρανικών ντρόουνς διευκολύνεται από τη συστηματική καταστροφή ρωσικών ραντάρ και συστημάτων αεράμυνας στην οποία έχει προβεί η Ουκρανία κατά τη διάρκεια όλου του 2026.
Στόχος η παρενόχληση στη ρωσική επιμελητεία
Ο συγκεκριμένος σχεδιασμός για τα πλήγματα στην Κριμαία αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου να πληγούν διυλιστήρια της Ρωσίας σε όλη τη χώρα κυρίως μέσω χρήσης ντρόουνς, ο οποίος είχε ως αποτέλεσμα να μειωθεί η ικανότητα διύλισης της Ρωσίας κατά ένα τέταρτο. Το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα πλήγματα στο διυλιστήριο της περιοχής του Κρασνοντάρ, αλλά αρκετά ακόμη διυλιστήρια αναγκάστηκαν σε προσωρινή αναστολή των δραστηριοτήτων τους. Κάπως έτσι, σε συνδυασμό με τα σύντονα πλήγματα στην Κριμαία, φτάσαμε να σημειώνονται μπλακ άουτ στη Σεβαστούπολη ή ακόμη και αναστολές στην πώληση βενζίνης στους κατοίκους της Κριμαίας με περιορισμό της παροχής καυσίμων στις κρατικές και κυβερνητικές υπηρεσίες. Ως αποτέλεσμα, οι αρχές της Κριμαίας αναγκάστηκαν να κηρύξουν κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.
Κύριος στόχος, όμως, είναι η ισχυρή παρενόχληση στη ρωσική επιμελητεία στα νότια μέτωπα, η οποία μπορεί να οδηγήσει μέχρι και σε απομόνωση ρωσικών στρατιωτικών μονάδων, καθώς και σε δυσχέρειες στην εναλλαγή των μονάδων, στην προμήθεια εξοπλισμού και στη μεταφορά των τραυματιών. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας της Ουκρανίας έχει περιγράψει τη στρατηγική αυτή ως μετατροπή της Κριμαίας από χερσόνησο σε νήσο, ώστε να διαταραχθεί σοβαρά ο ρόλος της ως κέντρου επιμελητείας για τις ρωσικές δυνάμεις που επιχειρούν στη Ζαπορίζια και τη Χερσώνα. Πιο μακροπρόθεσμα, στόχος είναι επίσης να ανακουφιστεί η Οδησσός από τις ρωσικές πυραυλικές επιθέσεις που εκπορεύονται από τη χερσόνησο.
Η μετατροπή των πολεμικών επιχειρήσεων σε έναν μακροχρόνιο φθοράς μέσω και της τεχνολογίας ντρόουνς συμβαδίζει με μία αδυναμία τόσο για την επηγγελθείσα θερινή επίθεση των Ρώσων όσο και για μια θεαματική αντεπίθεση των Ουκρανών. Σκοπός, όμως, της Ουκρανίας είναι να έχει την πρωτοβουλία στη στρατηγική, προκαλώντας απομόνωση στους Ρώσους μέσω της διαταραχής στην επιμελητεία. Χάρη σε ντρόουνς, τα οποία μπορούν να καταφέρουν πλήγματα σε βάθος πάνω από 300 χιλιόμετρα από το μέτωπο, οι Ρώσοι αναγκάζονται να αποφεύγουν τις κύριες οδικές αρτηρίες από τον νότο προς τον βορρά και χρησιμοποιούν μικρότερες εναλλακτικές διαδρομές, συχνά από τα βόρεια.
Ο ψυχολογικός πόλεμος
Πρόκειται ταυτοχρόνως και για έναν ψυχολογικό πόλεμο εναντίον των κατοίκων της Κριμαίας, για τους οποίους πλέον τα μπλακ άουτ, οι ελλείψεις καυσίμων, τα προβλήματα στις συγκοινωνίες, ακόμη και η λειψυδρία, αποτελούν πλέον μέρος της καθημερινότητας, καθώς οι αρχές θέτουν περιορισμούς στις δημόσιες συγκοινωνίες και περιορίζουν ακόμη και τον φωτισμό στους δρόμους. Πλήγμα δέχεται ασφαλώς και ο τουρισμός στη χερσόνησο της Κριμαίας, καθώς οι κρατήσεις έπεσαν τον Ιούνιο κατά 79%. Σκοπός των Ουκρανών είναι η εγκατάλειψη της χερσονήσου από τους κατοίκους της και όχι ένας πλήρης αποκλεισμός που θα οδηγούσε σε συσπείρωση υπό τους Ρώσους. Ο ψυχολογικός πόλεμος έγκειται στο να διαρραγεί το αίσθημα ασφάλειας στη χερσόνησο που η Ρωσία παρουσιάζει ως το «αβύθιστο αεροπλανοφόρο» της, με τη Σεβαστούπολη να αποτελεί το σημαντικότερο λιμάνι της Ρωσίας στον Εύξεινο Πόντο. Επίσης στο να πληγεί η ρωσική εθνική υπερηφάνεια που συνδέει την Κριμαία με την ένδοξη εποχή της ρωσικής αυτοκρατορίας υπό την Αικατερίνη τη Μεγάλη.
Βεβαίως η ρωσική απάντηση έχει ήδη διαφανεί με τα μαζικά πλήγματα στους ενεργειακούς κόμβους της Ουκρανίας που έχουν διαμορφώσει μια ισχυρή κλιμάκωση στον πόλεμο φθοράς, καθώς η Ουκρανία παραμένει εκτεθειμένη στους βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ η Ρωσία ελπίζει ότι έχει η ίδια μεγαλύτερη αντοχή και εφεδρείες σε ενεργειακούς πόρους και ανθρώπινο δυναμικό. Το γεγονός παραμένει ότι η Ουκρανία έχει επιβάλει την υποχώρηση του ρωσικού στόλου του Ευξείνου Πόντου και τον περιορισμό της ναυτιλίας στην Αζοφική Θάλασσα αλλά και στις εκβολές του ποταμού Δον, έχοντας καταφέρει πλήγματα και σε τάνκερ. Κατά την ουκρανική λογική, η κλιμάκωση του πολέμου φθοράς μπορεί να φέρει πιο γρήγορα την ειρήνη, αν το ενεργειακό κόστος αποβεί δυσβάστακτο για τη Ρωσία. Η επιτυχία της στρατηγικής αυτής μένει να αποδειχθεί κατά τους επόμενους κρίσιμους μήνες.
