Είναι άραγε τόσο τυχερή αυτή η χώρα; Η Γαλλία! Μπορεί να είναι δυνατόν να σώσει τον εαυτό της από τον ίδιο της τον εαυτό;
Φυσικά και αναφερόμαστε στην δικαστική απόφαση (από το εφετείο) που δίνει το δικαίωμα στην Μαρίν Λεπέν να είναι υποψήφια Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας. Ξανά.
Αυτή θα είναι η τέταρτη της προσπάθεια.
Η στρατηγική
Το μόνο σίγουρο είναι πως η ίδια δεν θα αφήσει από τα μάτια της τον 30χρονο Ζορντάν Μπαρντελά, ο οποίος θα ήταν αυτός υποψήφιος Πρόεδρος αν η Λεπέν δεν κέρδιζε το δικαίωμα να θέσει υποψηφιότητα. Αντί για Πρόεδρος του Εθνικού Συναγερμού, τον προορίζει για Πρωθυπουργό στην Κυβέρνηση της.
Αν κερδίσει, φυσικά.
Ο Ζορντάν Μπαρντελά έχει απήχηση στους νέους, επικοινωνιακές δεξιότητες και ικανότητα στην προσέγγιση της επιχειρηματικής ελίτ. Το να έχει στο πλευρό της τον Μπαρντελά, ο οποίος προσφέρει μια πιο συμβατική εικόνα, έχει καταστεί πιο αναγκαίο από ποτέ για την Λεπέν.
Φυσικά, η ίδια δεν αθωώθηκε, απλά μειώθηκε η ποινή της από το εφετείο. Εντός 6 μηνών (αν η διαδικασία κινηθεί ως συνήθως) η αναμένεται η τελική απόφαση από το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της Γαλλίας (αν όντως είναι ένοχη ή όχι), μια απόφαση που θα βγει αποτέλεσμα δικής της προσφυγής καθώς επιδιώκει να αναιρεθεί η αρχική της καταδίκη.
Αλλά με το αποτέλεσμα να μην είναι βέβαιο και το ρίσκο να μπαίνει στην τελική ευθεία των εκλογών με ηλεκτρονικό βραχιόλι.
Έτσι, από προχθές, καθημερινά, οργώνει τις πόλεις και την ύπαιθρο της Γαλλίας, ώστε να προλειάνει το έδαφος.
Οι αντίπαλοι
Ο πρώτος «αντίπαλος» είναι εσωτερικός και είναι ο ίδιος ο Μπαρντελά ο οποίος προωθεί μια διαφορετική εκλογική στρατηγική που βασίζεται στη σύζευξη της παραδοσιακής εργατικής βάσης του κόμματος και της ίδιας της πολιτικής του προσέγγισης που στηρίζεται στην αγανάκτηση της μεσαίας τάξης, υιοθετώντας ωστόσο έναν πιο δημοσιονομικά υπεύθυνο και φιλικό προς τις επιχειρήσεις λόγο.
Στην πρώτη δημοσκόπηση (Ipsos) η Λεπέν λαμβάνει 36% με τον κεντρώο πρώην Πρωθυπουργό Εντουάρντ Φιλίπ 19% και τον επίσης πρώην Πρωθυπουργό (και οι δύο υπό τον Πρόεδρο Μακρόν) Γκαμπριέλ Αττάλ στο 15%.
Ο κίνδυνος της διάσπασης
Το μεγάλο ερώτημα είναι ποιος θα κάνει πίσω, αν η Λεπέν συνεχίσει να προηγείται – έστω και τόσο νωρίς, 9 μήνες πριν τις εκλογές – με διψήφιο ποσοστό. Ο Φιλίπ ή ο Ατάλ; Και οι δύο αντλούν ψήφους από την ίδια δεξαμενή ψηφοφόρων. Αν κανείς δεν κάνει πίσω, ή έστω δεν δώσει την στήριξη του στον δεύτερο γύρο (κάτι που ίσως να μην αρκεί) σε όποιον αναδειχθεί αντίπαλος της Λεπέν, τότε η προοπτική μιας ακροδεξιάς κυβέρνησης στην Γαλλία θα είναι πιο κοντά από ποτέ.
Αλλά ποιο θα προτιμούσαν; Ο Φιλίπ, ο Ατάλ ή κάποιος υποψήφιος της τελευταίας στιγμής; Την Λεπέν ή τον Μπαρντελά; Θεωρητικά ο Μπαρντελά θα ήταν πιο δύσκολος αντίπαλος, νέος, χωρίς τα βαρίδια των δικαστικών περιπετειών της Λεπέν θα έδινε ένα νέο πρόσωπο στον Εθνικό Συναγερμό.
Αυτήν που ξέρουμε και (δεν) εμπιστευόμαστε ή τον Ζορντάν;
Για αυτό και ενδεχομένως οι αντίπαλοι της Μαρίν Λεπέν να εύχονται το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο να μην την καταδικάσει αμετάκλητα. Ανάμεσα στο νέο, άγνωστο και γοητευτικά μυστηριώδες του Μπαρντελά, η υποψηφιότητα της Λεπέν είναι η γνώριμη φιγούρα που ξανά και ξανά και ξανά και τώρα ξανά προσπαθεί για τον στόχο που δεν κατάφερε να φτάσει ο πατέρας της, αυτόν της θέσης του Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Υπό αυτό το πρίσμα, τέσσερα πράγματα θα έχουν ενδιαφέρον στις γαλλικές προεδρικές εκλογές του Απριλίου του 2027.
Το αν θα είναι ως το τέλος υποψήφια η Μαρίν Λεπέν.
Ποιος θα είναι ο αντίπαλος του Εθνικού Συναγερμού (Φιλίπ, Ατάλ ή κάποιος άλλος;),
Tι θα κάνει ο ριζοσπάστης Ζαν-Λυκ Μελανσόν του Αριστερού Μετώπου (αν θα είναι αυτός ο υποψήφιος της αριστεράς με το LFI και όχι ο φιλονατοϊκός, κεντροαριστερός 46-χρονος Ραφαέλ Γκλουκσμάν με το Place Publique).
Τέλος, ποιον θα στηρίξει ο απερχόμενος Πρόεδρος Μακρόν. Ας μην το ξεχνάμε αυτό, σε σχέση με τον υποψήφιο της κεντροδεξιάς.
Α, και το πέμπτο; Τι επιτέλους θέλουν οι ίδιοι οι Γάλλοι!
Το μόνο βέβαιο είναι πως αυτές οι εκλογές θα είναι οι πιο αβέβαιες της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας με τουλάχιστον 4 υποψήφιος και πιθανούς υποψήφιους (Ατάλ, Γκλουκσμάν, Φιλίπ, Μπαρντελά) από τρεις διαφορετικούς πολιτικούς χώρους να είναι αποδεκτοί ευρύτερα.
