«Μετά το θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου είναι κενή η θέση του προέδρου του κινήματος», είχε πει χαρακτηριστικά ο Κώστας Σημίτης στην ομιλία του στο Συνέδριο – σταθμός του ΠαΣοΚ το 1996. «Εφόσον δεν εκλεγώ πρόεδρος, θα παραιτηθώ από πρωθυπουργός», είχε τονίσει μάλιστα. Το αντίπαλο δέος του σε αυτή τη «μονομαχία» για την ηγεσία του κόμματος, αλλά και τη διατήρηση της εξουσίας ήταν ο Άκης Τσοχατζόπουλος.
Ο ιδρυτής του κινήματος είχε εγκαταλείψει το αξίωμα του πρωθυπουργού, και από τις 18 Ιανουαρίου του 1996, ο διάδοχός του εξελέγη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠαΣοΚ.
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, μιλώντας στο ντοκιμαντέρ του «Βήματος», «Κώστας Σημίτης: Η εποχής της Ευρώπης», έχοντας ζήσει από κοντά τις καταστάσεις είχε τονίσει πως: «Το δίλημμα που έθεσε, το οποίο ήταν πιεστικό, ή θα είμαι και πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΠαΣοΚ, ή θα φύγω από πρωθυπουργός, λειτούργησε καταλυτικά». Ο Νίκος Αλιβιζάτος από την πλευρά του, τονίζει ότι ο Κώστας Σημίτης ήταν «ευρωπαίος στην εποχή που το ΠαΣοΚ ήταν εναντίον της εντάξεώς μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση».
Το συνέδριο του 1996 λοιπόν, δε λειτούργησε απλώς ως ένας εσωκομματικός σταθμός του ΠαΣοΚ, αλλά ως το σημείο όπου έκλεισε οριστικά ένας πολιτικός κύκλος και άνοιξε ένας άλλος, με διαφορετικές προτεραιότητες και φιλοδοξίες. Μάλιστα, το ιστορικό αυτό συνέδριο ήταν το πρώτο, στο οποίο έγιναν εκλογές προέδρου και στο οποίο δεν αντιπαρατέθηκαν όχι απλά δύο πρόσωπα, αλλά δύο κόσμοι.
Δείτε το επεισόδιο:
