Αποστολή, Κάννες
«Οποιαδήποτε δολοφονία είναι έγκλημα» απάντησε αμέσως όταν ρωτήθηκε για τον πόλεμο στο Ιράν ο Ασγκάρ Φαραντί, του οποίου η τελευταία ταινία, «Παράλληλες ιστορίες», με πρωταγωνιστές τους Ιζαμπέλ Υπέρ, Βιρζινί Εφιρά, Βενσάν Κασέλ και Πιέρ Νινέ παρουσιάστηκε στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ των Καννών: «Αυτό που ζει σήμερα το Ιράν, είναι εξαιρετικά σκληρό και τραγικό.»
Όπως ήταν φυσικό, το μεγαλύτερο μέρος της συνέντευξης Τύπου για την ταινία «Παράλληλες ιστορίες», μονοπωλήθηκε από τον Φαραντί για λόγους εκτός ταινίας (οι ηθοποιοί ίσα που πρόλαβαν να ανοίξουν το στόμα τους). Από τη στιγμή που του τέθηκε η πρώτη ερώτηση για το Ιράν, ο Φαραντί, μιλώντας μόνον περσικά (με την μεταφράστρια δίπλα του), δεν σταμάτησε να μιλάει για την πατρίδα του (την οποία επισκέφθηκε πρόσφατα) και την τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκεται.
«Είναι μεγάλη η θλίψη που έχω μέσα μου για όλα τα θύματα που σκοτώθηκαν στον πόλεμο – τους αθώους ανθρώπους, τα παιδιά, τον άμαχο πληθυσμό» είπε. «Αλλά παρομοίως, θλίψη έχω και για όσους σκοτώθηκαν πριν από αυτόν τον πόλεμο, γιατί τότε είχαμε τον θάνατο πολλών διαδηλωτών, ανθρώπων που βγήκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν. Ήταν εξίσου αθώοι αλλά σφαγιάστηκαν. Και αυτά τα δύο γεγονότα είναι εξαιρετικά οδυνηρά ώστε να μην ξεχαστούν ποτέ».
«Το να εκφράζεις την αγανάκτησή σου μπροστά στον θάνατο θυμάτων, αμάχων, αθώων ανθρώπων που πέθαναν εξαιτίας του βομβαρδισμού, δεν σημαίνει ότι είσαι υπέρ της εκτέλεσης και του θανάτου διαδηλωτών», είπε. «Ομοίως, το να νιώθεις συμπάθεια για τους ανθρώπους που σκοτώθηκαν, πυροβολήθηκαν κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων, δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς να νιώθεις συμπάθεια για όσους πέθαναν εξαιτίας του βομβαρδισμού».
Επίσης, ο Φαραντί δεν ξέχασε και την άλλη πλευρά. Εξέφρασε τη συμπάθειά του και για τα θύματα του Ισραήλ, τους ανθρώπους που σκοτώθηκαν κατά την διάρκεια των αντιποίνων του Ιράν με τη διεξαγωγή επιθέσεων με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη στο Ισραήλ.
Eίναι πάντως γεγονός ότι ο Ασγκάρ Φαραντί ανήκει στους καλλιτέχνες που ανέκαθεν μιλούσαν έντονα για την κατάσταση που επικρατούσε στο Ιράν, τόσο κατά την διάρκεια του πολέμου, όσο και πριν από τον πόλεμο. «Ανεξάρτητα από τις πεποιθήσεις ή τις συμπεριφορές του καθενός, θα πρέπει να ενωθούμε για να σταματήσουμε αυτή την απάνθρωπη, παράνομη και καταστροφική διαδικασία» είχε δηλώσει στο παρελθόν.
Και μέσα σε όλα αυτά, ο Ασγκάρ Φαραντί με την δουλειά του, τον κινηματογράφο και την ταινία «Παράλληλες ιστορίες», απέδειξε τον λόγο για τον οποίο (δικαίως) θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους κινηματογραφικούς σκηνοθέτες εν ζωή σήμερα.
Δεν συμβαίνει συχνά μια ταινία να συνδυάζει τόσο δεξιοτεχνικά την ζωή με την μυθοπλασία, όμως αυτό τελικά καταφέρνουν οι «Παράλληλες ιστορίες». Ξεκινώντας από μια μοναχική συγγραφέα (Ιζαμπέλ Υπέρ) που γράφει το καινούργιο της μυθιστόρημα απομονωμένη μέσα στο χάος ενός διαμερίσματος από το οποίο παρακολουθεί με το τηλεσκόπιο τις ζωές ανθρώπων στην απέναντι πολυκατοικία, ο σκηνοθέτης πλέκει μια απίστευτη δαντέλα ιστοριών σε μια ταινία που παρά την πολύ μεγάλη διάρκειά της (2 ώρες και 20’) δεν παύει στιγμή να σε συναρπάζει με την θεματική πολυπλοκότητά και με τους τόσους διαφορετικούς κόσμους της.
