Ένα άσημο αφρικανικό χωριό, το Ιγκότε, που βρίσκεται κοντά στα σύνορα του Τσαντ με το Σουδάν, βρέθηκε τις τελευταίες ημέρες στα «ψιλά» της διεθνούς ειδησεογραφίας, μετά από τις αναφορές ότι δεκάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν σε μια «βεντέτα» μεταξύ δυο διευρυμένων οικογενειών για ένα πηγάδι. Η κυβέρνηση του Τσαντ επενέβη πυροσβεστικά για να επιλύσει τη διαμάχη, όμως έστειλε στρατιωτικές ενισχύσεις στην περιοχή για κάθε ενδεχόμενο.
Γιατί όμως υπήρξε τόσο μεγάλο ενδιαφέρον και ανησυχία από την κυβέρνηση της Ντζαμένα; Υποτίθεται ότι όλα ξεκίνησαν από έναν καυγά μεταξύ γυναικών των δυο οικογενειών για τη χρήση του πηγαδιού, ότι ένας άνδρας πυροβόλησε μια γυναίκα και πως από εκείνο το σημείο και μετά επικράτησε χάος με αλλεπάλληλες πράξεις αντεκδίκησης. Πάνω από 40 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 20 τραυματίσθηκαν μέσα στο περασμένο Σαββατοκύριακο, σύμφωνα με τις αρχές. Τοπικές πηγές λένε ότι τα θύματα είναι πολύ περισσότερα.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ξεσπούν στην περιοχή συγκρούσεις μεταξύ οικογενειών, κοινοτήτων, φυλών. Όμως τα γεγονότα στο χωριό Ιγκότε, της επαρχίας Ουάντι Φίρα του ανατολικού Τσαντ, πιθανώς αποτελούν προάγγελο μεγαλύτερων δεινών. Ο ανταγωνισμός για το νερό και τα βοσκοτόπια μεγαλώνει όσο εξαντλούνται αυτοί οι πολύτιμοι πόροι και μεγαλώνει το προσφυγικό κύμα από το γειτονικό Σουδάν. Η επαρχία Ουάντι Φίρα βρίσκεται δίπλα στο Νταρφούρ και υποδέχεται διαρκώς πρόσφυγες από το Σουδάν όπου μαίνεται ένας από τους χειρότερους πολέμους των τελευταίων ετών στην Αφρική με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και πάνω από 14 εκατομμύρια πρόσφυγες.
Το προσφυγικό κύμα μεγαλώνει την πίεση και τους ανταγωνισμούς στους τοπικούς πληθυσμούς την ώρα που οι εκκλήσεις του ΟΗΕ προς τους ισχυρούς για περισσότερη ανθρωπιστική βοήθεια πέφτουν στο κενό. Δεν είναι τυχαίο ότι οι επιθέσεις, οι εμπρησμοί και οι λεηλασίες επεκτάθηκαν από το Ιγκότε σε γειτονικά χωριά καθώς και σε έναν καταυλισμό προσφύγων από το Σουδάν. Τον περασμένο Φεβρουάριο η κυβέρνηση του Τσαντ ανακοίνωσε ότι κλείνει τα σύνορα με το Σουδάν επ΄ αόριστον, προκειμένου να αποφύγει τη διάχυση της κρίσης και του σουδανικού εμφυλίου μέσα στη δική της επικράτεια.
Το Τσαντ, πρώην γαλλική αποικία, είναι μια από τις φτωχότερες χώρες της Αφρικής, με πληθυσμό περίπου 20 εκατομμυρίων κατοίκων. Έχει έκταση 10 φορές εκείνη της Ελλάδας όμως το βόρειο τμήμα του καλύπτεται από έρημο. Έχει ζήσει το δικό του εμφύλιο και είναι άτυπα χωρισμένο στα δύο, με τον χριστιανικό πληθυσμό να βρίσκεται κυρίως στο νότο και τον μουσουλμανικό στο βορρά. Φιλοξενεί σχεδόν δύο εκατομμύρια πρόσφυγες, πρωτίστως από το Σουδάν, καθώς και από άλλες γειτονικές χώρες όπως η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και το Καμερούν. Η χώρα βρίσκεται πάνω σε δρόμους των διακινητών από την κεντρική Αφρική προς τη Λιβύη και από εκεί προς την Ευρώπη. Η κυβέρνηση του προέδρου Ιντρίς Ντεμπί διέκοψε πέρυσι τη στρατιωτική συνεργασία με τη Γαλλία.
Θεωρητικά, το Τσαντ είναι δημοκρατία με πρόεδρο που εκλέγεται από το λαό. Στην πράξη έχει δικτατορία. Έχει όμως και κάτι άλλο η χώρα: κοιτάσματα πετρελαίου στο νότο, πιθανώς πλούσιο υπέδαφος στο βορρά καθώς και στα ανατολικά, εκεί όπου αγρότες και κτηνοτρόφοι σφάζονται μεταξύ τους για ένα πηγάδι με πόσιμο νερό.
