Ο Akylas, ο νικητής του Εθνικού Τελικού της Eurovision, μίλησε για την παιδική του ηλικία και το πόσο διαφορετικό παιδί ήταν στο σχολείο, αλλά και τη μετέπειτα ζωή του. Ο καλλιτέχνης μοιράστηκε περιστατικά που έζησε και τον έκαναν ακόμα και να φοβηθεί για τη ζωή του.
«Φρόνιμο σαν παιδί δεν με λες. Είχα καλές σχέσεις όμως με τους καθηγητές. Καλό παιδί νομίζω ήμουν. Ήμουν και στο 15μελες, είχα ωραίες στιγμές. Ειδικά στο Λύκειο και στο Γυμνάσιο, που ήταν μουσικό γυμνάσιο και τα παιδιά κάπως με τη μουσική η ψυχούλα τους νομίζω είναι λίγο πιο ευαισθητοποιημένη. Πιο δύσκολα πέρασα στο Δημοτικό, επειδή ήμουν το πιο περίεργο παιδάκι…
Τα παιδιά όσο πιο μικρά είναι, μπορεί να μην έχουν και τόση ενσυναίσθηση, ότι μπορούν να πουν κάτι που να πληγώσει τον άλλον. Όχι ότι φταίνε τα παιδιά, προφανώς, απλά μπορεί να πετάξουν κάτι το οποίο να μην το επεξεργαστούν τόσο. Ενώ όσο πιο μεγάλος είσαι, πιστεύω προσέχεις λίγο περισσότερο αυτά που λες».
«Δεν μπορούσαμε να περάσουμε από εκείνο το δρόμο»
«Έχω ζήσει όμως και κάποια περίεργα σκηνικά. Είχε συμβεί ένα περιστατικό στην Αγίας Σοφίας, στη Θεσσαλονίκη. Είχαν έρθει, μας είχαν χωθεί, μας έδιωχναν, μας έπιαναν τις μπλούζες μας. Ήταν πολλά άτομα. Θυμάμαι ότι εμείς τρέχαμε μετά να ξεφύγουμε και απλά μετά τρέχαμε χωρίς να κοιτάμε πίσω μας. Μετά δεν μπορούσαμε να περάσουμε από εκείνο το δρόμο. Γιατί σου μένει…
Και στον Ηλεκτρικό είχε τύχει να μπω μέσα, να φοράω τα ακουστικά μου και μια παρέα δίπλα μου να χώνει κι εγώ να κάνω ότι δεν ακούω τίποτα ενώ μέσα μου φοβόμουν. Φοβάσαι κιόλας, λες τώρα θα βγω, θα μου την πέσουν, τι θα γίνει; Πιστεύω ότι σε τέτοια περιστατικά ο κόσμος πρέπει να πάρει θάρρος και να βοηθήσει, αλλά καταλαβαίνω ότι μπορεί να είναι σαστισμένος και φοβισμένος και να τρέμει μήπως τις φάει κιόλας».
«Μου έγραφαν τι ξεφτιλίκια είναι αυτά»
«Η αγάπη που πήρα από τον κόσμο αυτόν τον ένα μήνα είναι εξωπραγματική. Ήταν μία επιβεβαίωση στον εαυτό μου. Ήθελα να ’ναι και λίγο σαν μήνυμα και σε κάθε παιδί που μπορεί να το έβλεπε όλο αυτό. Δηλαδή εγώ σκέφτομαι τώρα ο μικρός Ακύλας να έβλεπε αυτόν τον άνθρωπο, με αυτό το look και αυτές τις μπότες να τον σηκώνουν ψηλά στον αέρα θα έλεγε: Ω ναι μπορώ να το κάνω κι εγώ.
Το να βοηθήσω κάποιο παιδί να πει το ότι ναι μπορώ κι εγώ και η χώρα που ζούμε είναι όντως επίσης μοντέρνα και τα γουστάρει όλα αυτά και τα στηρίζει, είναι πολύ σημαντικό. Είχα βέβαια και πολλά hate comments. Μου έγραφαν τι ξεφτιλίκια είναι αυτά».
