Αποκαταστάθηκε εν τέλει από ειδικούς του μουσείου Μαουριτσχάους της Χάγης ο θρυλικός πίνακας του Ρέμπραντ «Σαούλ και Δαβίδ» («Saul and David»). Ο ίδιος ο πίνακας αλλά και η ταραχώδης πορεία του στο χώρο της τέχνης παρουσιάζεται στην έκθεση «Rembrandt? The Case of Saul and David», η οποία θα διαρκέσει μέχρι τις 13 Σεπτεμβρίου. Μέσα από τέσσερις διαδραστικές διαλέξεις, το κοινό μαθαίνει την ιστορία του πίνακα και την «περιπέτεια» του, που ξεκίνησε τον 19ο αιώνα, όταν χωρίστηκε στη μέση. Πολλές δεκαετίες αργότερα, την δεκαετία του 1960 αμφισβητήθηκε ακόμα και η αρχική προέλευσή του.
Το 2007, χρησιμοποιώντας την τελευταία λέξη της τεχνολογίας, μια ομάδα ειδικών ξεκίνησε μια διαδικασία για την αποκατάσταση όχι μόνο του ίδιου του πίνακα, αλλά και της αλήθειας γύρω από την αυθεντικότητα του, η οποία παρομοιάστηκε με εκείνες που γίνονται στους τόπους των εγκλημάτων. Η ανάλυση του πίνακα αποκάλυψε το περιπετειώδες παρελθόν του.
Σύμφωνα με τις ανακαλύψεις των ερευνητών, ο πίνακας ζωγραφίστηκε μεταξύ 1646 και 1652. Σε σκοτεινό φόντο, με κόκκινες, χρυσές και σκούρες καφέ πινελιές απεικονίζει τον νεαρό Δαβίδ να παίζει άρπα και τον βασιλιά Σαούλ, συγκινημένο, να σκουπίζει τα μάτια του. Το 1830 πωλήθηκε σε ένα δούκα του Παρισιού, λίγο αργότερα χωρίστηκε στην μέση και τελικά ενώθηκε ξανά. Το 1898 αγοράστηκε από τον Αβραάμ Μπρέντιους, τον -τότε-διευθυντή του μουσείου Μαουριτσχάους. Τότε, ήταν ακόμα εμφανή τα σημάδια από το «ράψιμο» του. Το 1949, ο Μπρέντιους κληροδότησε τον πίνακα στο μουσείο. Το 1969, ο πίνακας εκτίθεντο στο Μαουριτσχάους, ωστόσο, ήταν κάτι παραπάνω από εμφανή τα σημάδια της «κακοποίησης» του. Τότε, ο Χορστ Γκέρσον, ειδικός στην τέχνη του Ρέμπραντ, άρχισε να αμφισβητεί την καταγωγή του.
Πώς να μην το κάνει, άλλωστε, αφού πάνω από τα εκλεπτυσμένα χρώματα και τις πινελιές του ζωγράφου, είχαν προστεθεί, κατά την διάρκεια των αποκαταστάσεων του, στο πέρασμα των χρόνων, χρώματα και βερνίκια; Το πρόσθετο χρώμα έκανε την εμφάνισή του στην εξέταση του πίνακα και έδωσε την δυνατότητα στους ερευνητές να αναγνωρίσουν το πρωτότυπο χρώμα που κρυβόταν από κάτω. Επίσης, βρέθηκε ότι ο πίνακας αποτελείται από δεκαπέντε διαφορετικά κομμάτια: δύο από αυτά είναι ο Σαούλ και ο Δαβίδ και συμπληρώνονται από ένα παλιότερο κομμάτι, αντίγραφο ενός πορτραίτου του ζωγράφου Άντονι Βαν Ντάικ ενώ άλλα κομμάτια υπάρχουν στις άκρες του πίνακα.
Τελικά, μετά από την λεπτομερή εξέταση, η διευθύντρια του μουσείου Μαουριτσχάους Έμιλυ Γκόρντενκερ μαζί με μια ομάδα από επιμελητές και συντηρητές έβγαλε την τελική απόφαση που αποδίδει στον Ρέμπραντ τον πίνακα “Saul and David”.
