Οι σαραντάρηδες μεγαλώσαμε κατά κάποιον τρόπο με τους Φατμέ και τον Πορτοκάλογλου. Αρκετοί φλερτάραμε με τους στίχους από το «Καλοκαιράκι» και θεωρούμε άδικη την επίθεση που υπέστη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αλλωστε ο κάθε καλλιτέχνης δικαιούται, εάν το επιθυμεί, να περάσει ένα πολιτικό μήνυμα και θα κριθεί είτε από το κοινό είτε από την Ιστορία. Για παράδειγμα, οι U2 και ο δικός μας Μάνος Λοΐζος έχουν κριθεί και πολιτικά.
Βέβαια ένα τραγούδι μπορεί να είναι απλώς ένα τραγούδι χωρίς κάποια πολιτική χροιά. Αλλά ας υποθέσουμε ότι ο κ. Πορτοκάλογλου ήθελε να πάρει το μέρος της αντιπολίτευσης και να εμψυχώσει τους διαφωνούντες πολίτες τραγουδώντας ότι θα περάσει και αυτό. Ολες όμως οι ενδείξεις δείχνουν ότι κάνει λάθος. Υπάρχουν χαρακτηριστικά παραδείγματα που δείχνουν ότι η ελληνική κοινωνία επιτρέπει σε ένα τμήμα της να εφαρμόζει τον νόμο της ζούγκλας και το κράτος όχι μόνο σφυρίζει αδιάφορα αλλά ενίοτε το ενθαρρύνει με τις πράξεις του.
Μερικά παραδείγματα: το σχεδόν καθημερινό μπλοκάρισμα στην Πατριάρχου Ιωακείμ, λόγω της παράνομης στάθμευσης αυτοκινήτων, δεν επιτρέπει τη διέλευση του λεωφορείου της γραμμής και φυσικά ασθενοφόρου προς το νοσοκομείο Ευαγγελισμός (το κορνάρισμα και οι διάφορες φωνές φυσικά δεν πτοούν τους παρανομούντες). Οι παράνομες κατασκευές και καταλήψεις πεζοδρομίων από μαγαζιά, μηχανάκια και αυτοκίνητα. Ο τρόπος που πετάγονται τα σκουπίδια που ορισμένες φορές αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο, ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες.
Και φυσικά το κράτος δεν πράττει τίποτε για να προστατέψει τους νομοταγείς πολίτες. Το αντίθετο μάλιστα. Οταν η μηχανή του κ. υπουργού και κρατικά αυτοκίνητα είναι παρκαρισμένα πάνω στα πεζοδρόμια, όταν το κράτος δίνει καταχρηστικά σε πρώην αξιωματούχους θέση/θέσεις παρκαρίσματος στον δρόμο, τι μήνυμα λαμβάνουν οι πολίτες;
Τι μήνυμα λαμβάνουν επίσης όταν βουλευτής εμπαίζει τους πολίτες για εφαρμογή νόμου τον οποίο η ίδια με θράσος καταπατεί (στην Ελλάδα, στο εξωτερικό δεν τολμά);
Και φυσικά υπάρχει η λάσπη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το άθλιο πορνογραφικό σχόλιο που έγραψε βουλευτής που στηρίζει την κυβέρνηση για τον πρώην πρωθυπουργό. Κρυπτόμενος πίσω από τη βουλευτική του ασυλία, όπως και άλλοι, γνωρίζει ότι δεν θα έχει νομικές συνέπειες για τη λασπολογία του.
Ο αντίλογος στα ανωτέρω είναι ότι υπάρχουν πιο σημαντικά θέματα να ασχοληθεί κανείς, έστω και εάν ορισμένες από τις ανωτέρω παραβάσεις αποτελούν και αυτόφωρο.
Λάθος, τα μικρά προβλήματα διαβίωσης δημιουργούν ένα τεράστιο ζήτημα: το ζήτημα της πολιτισμένης διαβίωσης. Και στη χώρα μας δεν έχουμε πολιτισμένη διαβίωση, ανεξάρτητα εάν η κυβέρνηση καταφέρει να συμφωνήσει με την τρόικα (θεσμούς). Φυσικά και ο καθένας κάνει ό,τι επιθυμεί διότι βλέπει τους αξίωματούχους του να δίνουν το κακό παράδειγμα.
Οπότε, κ. Πορτοκάλογλου, δεν θα περάσει και αυτό διότι η διαπλοκή καλά κρατεί: σε αφήνω να παρανομείς και εσύ μου δίνεις την ψήφο σου. Το κράτος αδιαφορεί, η κοινωνία παρακολουθεί χωρίς να αντιδρά. Α, και η Ελλάδα συνεχίζει να πεθαίνει.
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
