Ο δρόμος για την παγκόσμια επιτυχία
Η Ιζαμπέλ Αλιέντε γεννήθηκε το 1942 στη Λίμα του Περού όπου εργαζόταν ο διπλωμάτης πατέρας της. Σε νηπιακή ηλικία επέστρεψε στα πάτρια εδάφη και η διαζευγμένη μητέρα της παντρεύτηκε έναν άλλον διπλωμάτη, ο οποίος εμφανίζεται αργότερα στο έργο της συγγραφέως ως «θείος Ραμόν». Οι διορισμοί του σε άλλες χώρες τής δίνουν την ευκαιρία να ζήσει στη Βολιβία και στον Λίβανο, και να εκπαιδευθεί σε αγγλόφωνα σχολεία. Στην εφηβεία της επιστρέφει ξανά στη Χιλή όπου γνωρίζει έναν φοιτητή ο οποίος, όταν κλείνει τα είκοσι, γίνεται ο πρώτος σύζυγός της. Μαζί του αποκτά δύο παιδιά, την Πάουλα και τον Νικολάς. Ζουν για κάποια χρόνια στο Βέλγιο και στην Ελβετία. Το 1967 μετέχει στην πρώτη συντακτική ομάδα του περιοδικού «Πάουλα» όπου γράφει κυρίως φεμινιστικά άρθρα με χιουμοριστική πάντοτε διάθεση. Το 1970 ο θείος της Σαλβαδόρ Αλιέντε εκλέγεται ως ο πρώτος σοσιαλιστής πρόεδρος της χώρας. Τον ίδιο χρόνο η Ιζαμπέλ μεταπηδά στην τηλεόραση όπου παρουσιάζει δύο εκπομπές με υψηλή τηλεθέαση. Παράλληλα αρχίζει τη συνεργασία με το παιδικό περιοδικό «Mampato» το οποίο διηύθυνε για ένα σύντομο διάστημα. Την ίδια περίοδο εκδίδει τα πρώτα βιβλία της, παιδικά, συγκεντρώνει σε τόμο την αρθρογραφία της και γράφει το θεατρικό έργο Ο πρέσβης, που ανεβαίνει στο Σαντιάγο. Μετά το πραξικόπημα του Πινοσέτ μετακομίζει με την οικογένειά της στη Βενεζουέλα όπου και συνεργάζεται με εφημερίδα του Καράκας.
Το 1978 έφυγε για δύο μήνες από την οικογένειά της για να ζήσει έναν έρωτα στη Μαδρίτη. Αν δεν υπήρχαν επίμονα τηλεφωνήματα από την ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, ο περίγυρός της θα απέδιδε τη σχέση στη φαντασία της. Τρία χρόνια αργότερα αξιοποιεί τις εικόνες που πλάθει στο μυαλό της. Απευθύνει μια επιστολή στον παππού της, που πεθαίνει σε ηλικία 99 ετών, και το κείμενο καταλήγει στο μυθιστόρημα «Το σπίτι των πνευμάτων», ενώ πολύ σύντομα ακολουθεί το επόμενο με τίτλο «Του έρωτα και της σκιάς». Ακολουθεί το 1987 το πολύ αγαπητό βιβλίο της «Εύα Λούνα», το οποίο μεταφράζεται αμέσως στα αγγλικά, όπως και τα προηγούμενα. Μέσα σε ελάχιστο διάστημα αποκτά παγκόσμια φήμη. Το 1988 προχωρεί σε δεύτερο γάμο και εγκαθίσταται στο Σαν Φρανσίσκο όπου ζει ως σήμερα. Το 1990, έπειτα από δεκαπέντε χρόνια στο εξωτερικό, η Ιζαμπέλ Αλιέντε επιστρέφει στην πατρίδα της για να παραλάβει το βραβείο «Γκαμπριέλα Μιστράλ». Το 1992 πεθαίνει η κόρη της, η οποία είχε περιπέσει σε κώμα νοσηλευόμενη.
Το 1993 το πρώτο της μυθιστόρημα γίνεται ταινία με τη συμμετοχή διάσημων ηθοποιών όπως η Γκλεν Κλόουζ, η Μέριλ Στριπ, ο Αντόνιο Μπαντέρας. Εκτοτε κάθε βιβλίο της γίνεται παγκόσμιο εκδοτικό γεγονός, είτε πρόκειται για συνταγές μαγειρικής («Αφροδίτη») είτε για βιογραφίες εκκεντρικής έμπνευσης («Ζορό»).
