Οι Βρετανοί ανακάλυψαν (και αυτοί) τη διπλή μίσθωση των ταξί προκειμένου να εξοικονομήσουν λίγο χρόνο στις μετακινήσεις τους
Το αβγό του… Κολόμβου ανακαλύπτουν επιτέλους και οι Βρετανοί που έφθασαν μέχρι παραβιάσεως των ιερών και των οσίων τους προκειμένου να εξοικονομήσουν λίγο χρόνο. Στην προκειμένη περίπτωση πρόκειται για την παραβίαση ουράς προτεραιότητας, πράξη τόσο αντικοινωνική που στη Γηραιά Αλβιώνα θα ισοδυναμούσε σχεδόν με έγκλημα καθοσιώσεως αν δεν ήταν η ουρά για το ταξί, η συγκεκριμένη και μόνιμη στον σιδηροδρομικό σταθμό Πάντινγκτον του Λονδίνου, τον πιο πολυσύχναστο σταθμό της Ευρώπης, όπου η αναμονή μπορεί να φθάσει και να ξεπεράσει τα τρία τέταρτα της ώρας.
Μετά από πολλή σκέψη βρήκαν λοιπόν οι πολυμήχανοι Βρετανοί τρόπο για να περιορίσουν την αναμονή για ταξί τις πρωινές ώρες της μεγάλης αιχμής: την πολλαπλή μίσθωση! Ετσι οι έσχατοι έσονται… πρώτοι, φθάνει να δεχθούν να συνταξιδεύσουν με τους πρώτους και με την προϋπόθεση βέβαια ότι κατευθύνονται προς την ίδια περιοχή.
Φυσικά η μέθοδος εφαρμόζεται με σύστημα και οργάνωση και όχι κατά τα δικά μας πρότυπα του… «ψαρέματος» πελατείας από τους ταξιτζήδες κατά το δοκούν και διά βοής. Στο Πάντινγκτον υπάρχει «ταξάρχης», διορισμένος από την εταιρεία σιδηροδρόμων, ο οποίος οργανώνει τους αναμένοντες στην ουρά ρωτώντας πού πηγαίνει ο καθένας και αν θα προτιμούσε να μοιρασθεί το ταξί με άλλους τέσσερις κατ’ ανώτατο όριο συνεπιβάτες προκειμένου να φθάσει μία ώρα αρχύτερα στον προορισμό του.
Οι προορισμοί είναι εκ των προτέρων καθορισμένοι καθώς το Λονδίνο έχει χωρισθεί σε έξι ζώνες. ΟΙ επιβάτες ταξινομούνται εύκολα, πληρώνουν μικρότερο κόμιστρο (τέσσερις-έξι στερλίνες), κερδίζουν χαμένο χρόνο (αφού η αναμονή έχει περιορισθεί στο ένα τρίτο) και το σπουδαιότερο έχουν έναν ευτυχισμένο οδηγό αφού ο ταξιτζής σε κάθε κούρσα εισπράττει περισσότερα.
Αποδεικνύεται λοιπόν ότι όλοι είναι ευχαριστημένοι όταν υπάρχει οργάνωση (και πώς θα ήταν δυνατόν να μην υπάρξει οργάνωση, για Βρετανούς μιλάμε!) και το μέτρο θεωρείται επιτυχές αφού πληθαίνουν οι θιασώτες της πολλαπλής μίσθωσης. Χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και εξαιρέσεις, όπως η κυρία Τζέιμι Μακ Λέοντ από το Εδιμβούργο, η οποία τις προάλλες στήθηκε καρτερικότατα στην ουρά επιμένοντας να ταξιδέψει μόνη επειδή, όπως είπε, «και πού ξέρω εγώ αν θα αφήσει πρώτη εμένα… Αν πάει πρώτα τους άλλους, θα αργήσω περισσότερο!». Λογικότατο. Βλέποντας όμως άλλους πολύ πίσω στην ουρά να μπαίνουν στο ταξί πριν από εκείνη, κάπου της την έδωσε και κόντεψε να σκάσει αφού ούτε να διαμαρτυρηθεί μπορούσε…
