Το πρόσωπο της πίστης και του πολέμου

Το σώμα του είναι γεμάτο τατουάζ: ο Χομεϊνί, ο εμπνευστής της ιρανικής επανάστασης του 1979, ο Αλί Χαμενεΐ, ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν που δολοφονήθηκε εφέτος, την πρώτη ημέρα του πολέμου, ο Χασάν Νασράλα, το σύμβολο της αντίστασης απέναντι στο Ισραήλ και τη Δύση για τους υποστηρικτές της Χεζμπολάχ, ο Αμπάς αλ Μουσουάι, ο δεύτερος γενικός γραμματέας της οργάνωσης, ο οποίος δολοφονήθηκε από τους Ισραηλινούς το 1992, τα μάτια του Ναΐμ Κασέμ, του σιίτη κληρικού που εξελέγη γενικός γραμματέας της οργάνωσης τον Οκτώβριο του 2024, αμέσως μετά τη δολοφονία του Χασάν Νασράλα, το έμβλημά της, ένα υψωμένο χέρι που κρατά ένα αυτόματο όπλο και γράφει στα αραβικά «Χεζμπολάχ», δηλαδή «Κόμμα του Θεού».

Ο Αλί μάς περιμένει στο σπίτι του στην Ντάχιε της Βηρυτού, εν μέσω βομβαρδισμών. Ολα πρέπει να γίνουν πολύ γρήγορα γιατί τα περισσότερα από τα χτυπήματα έρχονται χωρίς προειδοποίηση. Η Ντάχιε, το προπύργιο της Χεζμπολάχ, στα νότια προάστια της πόλης, είναι τόσο κοντά στο κέντρο και όμως μοιάζει με άλλον κόσμο. Είναι μια περιοχή σκοτεινή, αφού τα περισσότερα κτίρια είναι γκρεμισμένα και η ηλεκτροδότηση κομμένη, όμως έχει ακόμα ζωή – στα μικρά ψιλικατζίδικα, οι παρέες είναι συγκεντρωμένες σε τραπεζάκια και καρέκλες, ανάμεσά τους και μικρά παιδιά. Αυτό που για άλλους είναι κάτι τόσο ξένο και τρομακτικό, για εκείνους είναι το σπίτι τους. Στα στενά δρομάκια, αφίσες με τη μορφή του Νασράλα, του Χαμενεΐ και του Ναΐμ Κασέμ δίπλα σε αφίσες των «μαρτύρων», όσων δηλαδή έχασαν τη ζωή τους για την πίστη τους – ένας τίτλος τιμής και ιερότητας. Τις μορφές των ηγετών και των «μαρτύρων» έχει έξω από την πόρτα του και ο Αλί.