Ο Βασίλης Μίχας ξέρει να μεταμορφώνεται με την ίδια ευκολία από τηλεοπτικό ζεν πρεμιέ σε πρωταγωνιστή απαιτητικών καλλιτεχνικών πρότζεκτ. Το τελευταίο διάστημα αποδείχθηκε άκρως δημιουργικό για τον ίδιο, με την πορεία του να περιλαμβάνει σημαντικές καλλιτεχνικές προκλήσεις.
Μετά την τηλεοπτική του καθιέρωση μέσα από επιτυχημένες σειρές όπως «Η Γη της Ελιάς» του MEGA, έκανε ένα ανατρεπτικό πέρασμα από τη σειρά «Σέρρες» του Γιώργου Καπουτζίδη. Παράλληλα, ο χειμώνας τον βρήκε να συνεργάζεται με τον Δημήτρη Παπαϊωάννου στην πιο πολυσυζητημένη παράσταση της χρονιάς, «Ρέκβιεμ για το τέλος του έρωτα» στην Εθνική Λυρική Σκηνή, ένα σπουδαίο βήμα που επιβεβαίωσε το εύρος των δυνατοτήτων του.
Λίγο πριν τον δούμε για πρώτη φορά στη σειρά Maestro του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, ο ταλαντούχος ηθοποιός φωτογραφίζεται για τον φακό της Calliope και μας μιλά για τη δική του Ελλάδα, την ομορφιά, τη γειτονιά του κι όλα όσα τον διαμόρφωσαν μεγαλώνοντας.
Πώς σε έχει διαμορφώσει η Ελλάδα;
Η σχέση μου με την Ελλάδα είναι ζωντανή, βιωματική, μεγάλωσα εδώ και ο πολιτισμός με έχει διαμορφώσει σε βάθη που δεν αντιλαμβάνομαι πλήρως. Δεν εχω σαφή ορισμό της ελληνικότητας διότι θεωρώ ότι είναι ένα προϊόν ζύμωσης, που αλλάζει μεσα στον χρόνο. Φυσικά η Ελλάδα με επηρεάζει με τρόπους ορατούς κι αόρατους. Όμως όλα αυτά τα βιώνω ως μία σχέση, όχι ως ιδεολογία.
Θέλω να πιστεύω σε μια κοινωνία ανοιχτή όπου η ασφάλεια και το δικαίωμα να ανήκεις δεν εξαρτώνται από ένα χαρτί.
Τι είναι «ελληνική ομορφιά» το 2026;
Δεν βλέπω την ελληνική ομορφιά σαν κάτι “καθαρόαιμο” ή παραδοσιακό. Η Ελλάδα πάντα ήταν μίξη ανθρώπων, επιρροών, γλωσσών, φύλων, τρόπων ζωής. Για μένα όμορφο είναι ό,τι είναι αληθινό, ζωντανό και υπάρχει οπως είναι χωρίς φόβο.
Με ποιες τρεις λέξεις θα περιέγραφες την ελληνική αισθητική;
Αν έπρεπε να περιγράψω την ελληνική αισθητική με τρεις λέξεις, θα ήταν διττότητα, απλότητα και μέτρο.Η Ελλάδα συνδυάζει κάτι άγονο και άγριο που είναι ταυτόχρονα όμορφο.
Δεν βλέπω την ελληνική ομορφιά σαν κάτι “καθαρόαιμο” ή παραδοσιακό. Η Ελλάδα πάντα ήταν μίξη ανθρώπων, επιρροών, γλωσσών, φύλων, τρόπων ζωής
Πώς επηρεάζει η πολιτισμική μνήμη τον τρόπο που αφηγείσαι ιστορίες ως ηθοποιός;
Έχω επιλέξει την υποκριτική γιατί με ενδιαφέρει κάτι πιο πυρηνικό, μια κοινή γλώσσα που μας συνδέει όλους. Δεν το βλέπω ως κάτι ελληνικό ή εθνικό. Έτσι λειτουργώ και ως άνθρωπος. Αυτό που ψάχνω είναι περισσότερο αυτό που μας ενώνει παρά αυτό που μας διαχωρίζει.
Για να στο πω διαφορετικά, όταν παίζεις στη σκηνή ή μπροστά στην κάμερα, παίζεις σαν Κυψελιώτης; (γέλια)
Η Κυψέλη με διαμόρφωσε να βλέπω τους ανθρώπους όπως είναι, χωρίς φίλτρα. Μεγάλωσα μέσα σε αντιθέσεις, διαφορετικές κουλτούρες και έντονη καθημερινότητα, κι αυτό με έκανε να ψάχνω πάντα το αληθινό και το αυθεντικό - και σαν άνθρωπος και πάνω στη σκηνή.
Έχω επιλέξει την υποκριτική γιατί με ενδιαφέρει κάτι πιο πυρηνικό, μια κοινή γλώσσα που μας συνδέει όλους
Τι θα ήθελες να κρατήσεις αναλλοίωτο και τι θα ήθελες να αλλάξεις στην Ελλάδα;
Θα ήθελα να μείνει αναλλοίωτη η εγγύτητα που υπάρχει ακόμα στις ανθρώπινες σχέσεις εδώ. Η αμεσότητα, το ότι οι άνθρωποι εξακολουθούν να συναντιούνται πραγματικά μεταξύ τους παρά τους γρήγορους ρυθμούς της εποχής.
Ένα από τα πράγματα που θα ήθελα να αλλάξει είναι μια γραφειοκρατία που συχνά κρατά ανθρώπους σε μια μόνιμη εκκρεμότητα, ακόμα κι όταν ζουν, εργάζονται και ανήκουν εδώ για δεκαετίες. Θέλω να πιστεύω σε μια κοινωνία ανοιχτή όπου η ασφάλεια και το δικαίωμα να ανήκεις δεν εξαρτώνται από ένα χαρτί, αλλά από την ίδια την ανθρώπινη παρουσία.
