Στις αρχές της δεκαετίας του ’40, σε έναν κόσμο που έμοιαζε να αναδιατάσσεται βίαια κάτω από το βάρος πολέμων και αυτοκρατορικών φιλοδοξιών, γεννήθηκε ένα παιδί που έμελλε να ζήσει μια ζωή σιωπηλή, σχεδόν υπόγεια, παρά το εκτυφλωτικό φως που την περιέβαλλε από την πρώτη της ανάσα. Η Σαχνάζ Παχλαβί ήρθε στον κόσμο μέσα σε ένα παλάτι που συχνά έμοιαζε με «χρυσό κλουβί». Ένας τόπος προνομίων, αλλά και αόρατων περιορισμών.
Κόρη του Σάχη Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί, του μονάρχη του Ιράν, και της πριγκίπισσας Φαουζιά της Αιγύπτου, υπήρξε από την αρχή κληρονόμος δύο δυναστειών: των Μεχμέτ Αλί, της τελευταίας βασιλικής οικογένειας της Αιγύπτου, και των Παχλαβί, της τελευταίας δυναστείας της Περσίας. Γεννημένη το 1940, έναν μόλις χρόνο πριν ο πατέρας της ανέλθει στον Θρόνο του Παγωνιού, βρέθηκε εξαρχής στο επίκεντρο μιας ιστορίας που δεν όριζε η ίδια. Ο παππούς της, Ρεζά Χαν, είχε εξαναγκαστεί σε παραίτηση από τις δυνάμεις του Λονδίνου και της Μόσχας - μια πράξη που ο Ουίνστον Τσόρτσιλ θα συνοψίσει αργότερα κυνικά: «Εμείς τον τοποθετήσαμε εκεί κι εμείς τον απομακρύναμε».
Η ένωση των γονιών της υπήρξε περισσότερο πολιτική συμφωνία παρά ερωτική επιλογή. Ο νεαρός τότε Σάχης, μόλις 22 ετών, παντρεύτηκε την εκθαμβωτική Φαουζιά, αδελφή του βασιλιά Φαρούκ της Αιγύπτου, σε μια προσπάθεια γεωπολιτικής ισορροπίας στη Μέση Ανατολή. Εκείνη, ήταν μια σουνίτισσα πριγκίπισσα αλβανικής καταγωγής κι εκείνος ένας σιίτης μονάρχης από την Περσία - ένα χάσμα που δεν γεφυρώθηκε ποτέ πλήρως. Μεταξύ τους επικοινωνούσαν στα γαλλικά, αφού εκείνος δεν μιλούσε αραβικά κι εκείνη δεν μιλούσε φαρσί. Παντρεύτηκαν στις 15 Μαρτίου 1939 στο παλάτι Αμπντίν στο Κάιρο κι ο γάμος τους έμοιαζε με παραμύθι. Ένα «ναι» που δεν έμελλε να έχει ευτυχές τέλος.
