Η είδηση του θανάτου της Brigitte Bardot προκάλεσε παγκόσμιο κύμα συγκίνησης. Μαζί της, έκλεισε οριστικά ένα κεφάλαιο του ευρωπαϊκού κινηματογράφου και της ποπ κουλτούρας. Η Bardot πέθανε στις 28 Δεκεμβρίου, σε ηλικία 91 ετών, αφήνοντας πίσω της έναν μύθο που εδώ και δεκαετίες ξεπερνούσε την ίδια τη φυσική της παρουσία.
Δέκα ημέρες αργότερα, την Τετάρτη 7 Ιανουαρίου, η οικογένεια, οι φίλοι και οι θαυμαστές της συγκεντρώθηκαν στο Σαιν Τροπέ, τον τόπο που η ίδια είχε μετατρέψει σε προσωπικό της καταφύγιο, αλλά και σε παγκόσμιο σύμβολο κοσμοπολίτικης ανεμελιάς, για να της πουν το τελευταίο αντίο. Η κηδεία της πραγματοποιήθηκε στην εκκλησία Notre-Dame-de-l’Assomption, σε μια τελετή λιτή, διακριτική και βαθιά φορτισμένη συναισθηματικά. Ήταν ακριβώς το αντίθετο της εκρηκτικής εικόνας που είχε χαραχτεί στη συλλογική μνήμη: χωρίς υπερβολές, χωρίς κοσμική επίδειξη, με σεβασμό στη γυναίκα που τα τελευταία χρόνια είχε επιλέξει την απόσυρση και τη σιωπή.
Παρά τον χαμηλόφωνο χαρακτήρα της τελετής, το Σαιν Τροπέ πλημμύρισε από κόσμο. Οι δρόμοι γέμισαν κατοίκους και επισκέπτες που θέλησαν να αποχαιρετήσουν μια προσωπικότητα άρρηκτα συνδεδεμένη με την ταυτότητα της πόλης. Σε τρία διαφορετικά σημεία τοποθετήθηκαν γιγαντοοθόνες, ώστε να μπορούν όλοι να παρακολουθήσουν την πομπή και να αποτίσουν φόρο τιμής. Ιδιαίτερο συμβολισμό είχε και η επιλογή του φέρετρου: ψάθινο, απλό, χωρίς πολυτέλειες, μια σιωπηλή αναφορά στην αγάπη της Bardot για τη φύση, τα ζώα και έναν τρόπο ζωής μακριά από κάθε περιττό στολίδι.
Ανάμεσα στα πρόσωπα που ξεχώρισαν, υπήρξαν δύο παρουσίες που προκάλεσαν έντονη συγκίνηση. Ήταν οι εγγονές της, Anne και Théa Charrier. Η 36χρονη Théa και η 41χρονη Anne, που ζουν κι εργάζονται μόνιμα στο Όσλο, ταξίδεψαν στη Γαλλία ειδικά για την κηδεία. Μαζί τους ήταν, φυσικά, και οι γονείς τους: η Anne-Line Bjernak και ο μοναχογιός της Brigitte Bardot, Nicolas-Jacques Charrier. Η Anne, μάλιστα, συνοδευόταν από τα τρία της παιδιά, τα δισέγγονα της Bardot. Η δημόσια εμφάνισή τους θεωρήθηκε σπάνια, σχεδόν εξαίρεση, καθώς όλη η οικογένεια Charrier έχει επιλέξει συνειδητά μια ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Η παρουσία της οικογένειας είχε ιδιαίτερο συναισθηματικό βάρος, όχι μόνο λόγω της ιστορικής στιγμής, αλλά και εξαιτίας των σύνθετων οικογενειακών σχέσεων που η ίδια η Bardot δεν είχε ποτέ κρύψει. Σε παλαιότερες συνεντεύξεις της είχε μιλήσει με ειλικρίνεια για το γεγονός ότι έβλεπε σπάνια τα εγγόνια της, καθώς εκείνα ζούσαν στη Νορβηγία και δεν μιλούσαν γαλλικά. Παρ’ όλα αυτά, η εικόνα των εγγονών και των δισέγγονών της στο τελευταίο αντίο λειτούργησε ως μια ήσυχη, ανθρώπινη γέφυρα ανάμεσα στον μύθο και την οικογένεια πίσω από αυτόν.
Το 1959, η Brigitte Bardot γνώρισε τον Jacques Charrier στα γυρίσματα της ταινίας «Η Babette πάει στον πόλεμο». Καρπός του σύντομου έρωτά τους — ο γάμος τους κράτησε μόλις τρία χρόνια — ήταν ο γιος τους, Nicolas-Jacques Charrier. Την ίδια χρονιά με τον ερχομό του μωρού της, το 1960, κυκλοφορεί η ταινία «Η Αλήθεια», η καλύτερή της δουλειά, όπως θα υποστήριζε η ίδια. Ωστόσο, ο σκηνοθέτης την υπέβαλε σε κουραστικά γυρίσματα, κάτι που την επηρέασε ψυχικά. Επιπλέον, η απροθυμία της να ασχοληθεί με το μωρό, η προδοσία του γραμματέως της, ο οποίος μετέφερε διάφορα μυστικά της στον Τύπο, η ασφυκτική πολιορκία των παπαράτσι και των θαυμαστών της, την οδήγησαν στα όριά της. Στα 26α γενέθλιά της επιχείρησε να αυτοκτονήσει, παίρνοντας υπνωτικά. Έπεσε σε κώμα κι επέζησε από θαύμα.
Όπως είναι γνωστό, η Bardot δεν ένιωθε έτοιμη να γίνει μητέρα, σε μια εποχή πριν τη νομιμοποιήση των εκτρώσεων, της γυναικείας αντισύλληψης και του χαπιού της επόμενης ημέρας. Μάλιστα, έχει δηλώσει πως ο Charrier την πίεσε να γίνει μητέρα και να αφήσει την καριέρα της. «Δεν είμαι φτιαγμένη για να γίνω μητέρα», είχε γράψει η Brigitte Bardot στα απομνημονεύματά της «Initiales B.B.» τη δεκαετία του ‘90. «Δεν είμαι αρκετά ενήλικας — ξέρω ότι είναι φρικτό που πρέπει να το παραδεχτώ, αλλά δεν είμαι αρκετά ενήλικας για να φροντίζω ένα παιδί». Σε άλλο σημείο γράφει για την αρχή της εγκυμοσύνης της: «Κοίταξα την επίπεδη, λεπτή κοιλιά μου στον καθρέφτη σαν να ήταν μια αγαπημένη φίλη πάνω στην οποία ήμουν έτοιμη να κλείσω το καπάκι του φέρετρου».
Ούσα ακόμη παντρεμένη έκανε σχέση με τον Glenn Ford και τον Sami Frey, με τον τελευταίο να θεωρείται η αιτία του διαζυγίου της το 1962. Ο γιος της, Nicolas μεγάλωσε με τον πατέρα του, στον οποίο η Bardot παρέδωσε πλήρη κηδεμονία μετά το διαζύγιο. Και παρόλο που ο νόμιμος κηδεμόνας του παιδιού ήταν ο πατέρας, μεγάλωσε κυρίως με τους παππούδες του, τους γονείς του Jacques Charrier. Αργότερα η Bardot θα έλεγε σε συνέντευξή της πως δεν ήταν γεννημένη για να γίνει μάνα και θα προτιμούσε να είχε γεννήσει ένα μικρό κουτάβι. Είπε επίσης ότι έβλεπε το βρέφος σαν όγκο που μεγάλωνε στα σπλάχνα της. Όπως είναι φυσικό, οι δηλώσεις αυτές στεναχώρησαν βαθύτατα το παιδί της.
Όταν η αυτοβιογραφία της δημοσιεύτηκε το 1997, ο Jacques Charrier και ο Nicolas μήνυσαν την Bardot για παραβίαση της ιδιωτικής τους ζωής. Η Bardot υποχρεώθηκε τελικά να πληρώσει περίπου 40.000 ευρώ ως αποζημίωση.
Ποιες είναι οι Anne και Théa Charrier
Εκείνος, ως ενήλικας, επέλεξε έναν διαφορετικό δρόμο από τη μητέρα του, εγκαθιστάμενος στη Νορβηγία μαζί με τη σύζυγό του, Anne-Lise Bjerkan. Στο γάμο τους, η Bardot δεν ήταν καλεσμένη, αφού εκείνη την περίοδο δεν είχαν σχεδόν καμία επαφή. Όλα αυτά χρόνια πριν εκδώσει τα απομνημονεύματά της. Μακριά από τον γαλλικό Τύπο και την ασφυκτική σκιά της διάσημης Bardot, το ζευγάρι δημιούργησε μια οικογένεια και απέκτησε δύο κόρες: την Anne και τη Théa.
H Anne Charrier Bjerkan γεννήθηκε το 1985. Από την αρχή της ζωής της, μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον που προστάτευε αυστηρά την ιδιωτικότητα και την καθημερινότητα μακριά από τη δημοσιότητα. Παρότι το όνομά της κουβαλά ένα τεράστιο ιστορικό και πολιτιστικό βάρος, η ίδια δεν επιδίωξε ποτέ να το αξιοποιήσει δημόσια. Αντιθέτως, επέλεξε μια ήσυχη ζωή στη Νορβηγία, μακριά από τα φλας, τα εξώφυλλα και τις προσδοκίες που συχνά συνοδεύουν τους απογόνους διάσημων προσωπικοτήτων. Σήμερα, εργάζεται ως δικηγόρος, είναι παντρεμένη και είναι μητέρα τριών παιδιών.
Η μικρότερη αδερφή της, Théa Charrier, γεννημένη το 1990, έχει ακολουθήσει την ίδια διακριτική πορεία και δεν είναι γνωστό σχεδόν τίποτα για τη ζωή της. Και οι δύο μεγάλωσαν προστατευμένες, χωρίς να εκτεθούν στη φήμη που περιέβαλλε τη γιαγιά τους, διατηρώντας έναν οικογενειακό τρόπο ζωής που δεν θυμίζει σε τίποτα τον θορυβώδη μύθο της Brigitte Bardot. Δημόσιες εμφανίσεις, συνεντεύξεις ή κοσμικές εκδηλώσεις δεν ανήκουν στην καθημερινότητά τους.
Το 1992, η Bardot παντρεύτηκε τον τελευταίο της σύζυγο, τον επιχειρηματία Bernard d'Ormale στη Νορβηγία, κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στον Nicolas και την οικογένειά του. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Bardot είχε αποκαταστήσει τις σχέσεις της με τον γιο, τις εγγονές και τα δισέγγονά της στη Νορβηγία. Συναντιόντουσαν τουλάχιστον μια φορά ετησίως και μιλούσαν συχνά στο τηλέφωνο, ωστόσο η ηθοποιός δεν μιλούσε για τον γιο της δημόσια καθώς όπως είχε εξηγήσει στο Paris Match το 2024, του είχε υποσχεθεί πως δεν θα τον αναφέρει ξανά σε συνέντευξή της κατόπιν επιθυμίας του.
Ίσως τελικά αυτή η εικόνα — μια εγγονή, τρία παιδιά και ένα απλό ψάθινο φέρετρο στο Saint-Tropez — να ήταν ο πιο ειλικρινής αποχαιρετισμός στη Brigitte Bardot. Όχι ως σύμβολο, όχι ως μύθος, αλλά ως γυναίκα που, παρά την παγκόσμια φήμη, άφησε πίσω της μια οικογενειακή ιστορία γεμάτη αποστάσεις, επιλογές και ανθρώπινες αντιφάσεις. Και κάπως έτσ, ο κύκλος έκλεισε με τον πιο αθόρυβο, αλλά και πιο ουσιαστικό τρόπο.
