Ο Philippe Junot, ο Γάλλος επιχειρηματίας που έμεινε γνωστός ως ο πρώτος σύζυγος της Καρολίνας του Μονακό, πέθανε σε ηλικία 85 ετών στη Μαδρίτη. Με τον θάνατό του κλείνει οριστικά μια εποχή που σημάδεψε τη διεθνή κοσμική επικαιρότητα στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και άφησε έντονο αποτύπωμα στην πρόσφατη ιστορία της πριγκιπικής οικογένειας του Μονακό.
Την είδηση έκανε γνωστή η κόρη του, Victoria Junot, με μια λιτή αλλά φορτισμένη συναισθηματικά ανακοίνωση. Ο Philippe Junot γεννήθηκε το 1940, γιος του Michel Junot, αναπληρωτή δημάρχου Παρισιού και πρώην προέδρου της Maison de l'Europe, και της Lydia Thykjær, κόρης Δανού βιομηχάνου. Ο πατέρας του δραστηριοποιήθηκε για αρκετά χρόνια στην πολιτική και, μεταξύ άλλων, συνεργάστηκε με τον πρόεδρο John F. Kennedy. Το οικογενειακό επώνυμο Junot αναγράφεται στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι.
Ο Junot ξεκίνησε την επαγγελματική του διαδρομή στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου υπήρξε από τους πρώτους επενδυτές της αλυσίδας fast food Jack in the Box. Στη συνέχεια ίδρυσε σειρά μικρών νεοφυών επιχειρήσεων στη Γαλλία, με δραστηριότητες που εκτείνονταν από την αγορά ακινήτων έως τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Αν και τα τελευταία χρόνια είχε επιλέξει τη διακριτικότητα, το όνομά του είχε ήδη καταγραφεί στη δημόσια μνήμη εξαιτίας ενός γάμου που από την πρώτη στιγμή προκάλεσε αντιδράσεις.
Η γνωριμία του με την Καρολίνα του Μονακό έγινε το 1977 σε νυχτερινό κέντρο στο Παρίσι. Εκείνος ήταν 37 ετών κι εκείνη μόλις 20! Η έλξη υπήρξε άμεση και η σχέση εξελίχθηκε γρήγορα, παρά τη διαφορά ηλικίας και τη φήμη του Junot ως κοσμικού playboy. Η επιλογή αυτή συνάντησε τη σθεναρή αντίθεση των γονιών της, του πρίγκιπα Ρενιέ και της Grace Kelly, οι οποίοι θεωρούσαν ότι ο τρόπος ζωής του δεν ταίριαζε στον ρόλο που προοριζόταν για την πρωτότοκη κόρη τους.
Τη δεκαετία του '70 δε μπορούσες να ανοίξεις ένα lifestyle περιοδικό χωρίς να δεις το πρόσωπο του Junot, μάλιστα, τα μίντια τον είχαν βαφτίσει «Αυτοκράτορα της νύχτας». Ο Ρενιέ και η Grace έφτασαν ακόμη και στο σημείο να στείλουν την κόρη τους στις Ηνωμένες Πολιτείες, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να απομακρυνθεί από τον άνδρα που είχε αποφασίσει να παντρευτεί.
Η επιμονή της Καρολίνας, ωστόσο, υπερίσχυσε. Έναν χρόνο μετά την πρώτη τους γνωριμία, τον Ιούνιο του 1978 ο Philippe Junot έγινε γαμπρός του πρίγκιπα Ρενιέ, σε έναν γάμο που τελέστηκε σύμφωνα με το τυπικό του Μονακό, πρώτα με πολιτική και κατόπιν με θρησκευτική τελετή. Το γεγονός, βεβαίως, συγκέντρωσε κοσμικούς και μέλη βασιλικών οικογενειών από κάθε γωνιά του πλανήτη. Μεταξύ των 800 καλεσμένων ήταν και σταρ του Χόλιγουντ όπως η Ava Gardner, ο Cary Grant και ο Frank Sinatra. Η νύφη εμφανίστηκε με ένα ρομαντικό νυφικό του οίκου Christian Dior, ενώ η ατμόσφαιρα, παρά τα χαμόγελα του ζευγαριού, παρέμενε εμφανώς φορτισμένη.
Οι αμφιβολίες δεν άργησαν να εμφανιστούν. Σύμφωνα με μαρτυρίες της εποχής, ήδη από τον μήνα του μέλιτος η Καρολίνα άρχισε να αμφισβητεί την επιλογή της. Φήμες άρχισαν να κυκλοφορούν ότι ο Junot την απατούσε σχεδόν σε κάθε πάρτυ που πήγαινε. Όταν ερωτήθηκε γι' αυτό μετά τον θάνατό του, δήλωσε ότι όταν η Καρολίνα είδε μια φωτογραφία του να χορεύει σε ντισκοτέκ της Νέας Υόρκης με την πρώην σύντροφό του, την κόμισσα Agneta von Furstenberg, αυτό την οδήγησε στο να «φλερτάρει και να ενθαρρύνει το ενδιαφέρον άλλων ανδρών».
«Όμως κάποια στιγμή αυτού του είδους η συμπεριφορά φτάνει σε ένα σημείο που αλλάζει πλήρως τη σχέση και η εμπιστοσύνη χάνεται, κάτι που ακριβώς συνέβη και σε εμάς», είπε. «Πιστεύω ότι όσο ένας άνδρας σέβεται τη σύζυγό του και δεν κάνει μια τις εξωσυζικές σχέσεις του προφανείς…», πρόσθεσε, αφήνοντας τη φράση του να αιωρείται. Συνέχισε λέγοντας: «Ο Τύπος είναι υπεύθυνος για τη δημιουργία μιας ατμόσφαιρας απιστίας ανάμεσα στην Καρολίνα και σε εμένα, η οποία δεν αντανακλά την πραγματικότητα. Όμως, δημιούργησε βαθιά ένα κακό κλίμα».
Το 1980 ανακοινώθηκε επισήμως η διάλυση του γάμου και το διαζύγιο (για τον πολιτικό γάμο) οριστικοποιήθηκε τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς. Το 1992, το Βατικανό ακύρωσε το θρησκευτικό τους γάμο, επικαλούμενο την αδυναμία του Junot να αναλάβει ουσιώδεις συζυγικές υποχρεώσεις για ψυχολογικούς λόγους. Ο ίδιος δεν έφερε αντίρρηση στην απόφαση. Σύμφωνα με μια φήμη, ο Ρενιέ και η Grace Kelly πλήρωσαν τον Junot για να αφήσει την κόρη τους, κάτι που ο Junot έχει αρνηθεί σθεναρά. Αυτό που δεν αρνήθηκε, πάντως, ήταν ότι οι Γκριμάλντι πράγματι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο χωρισμό τους.
«Είδαν την Καρολίνα δυστυχισμένη σε μια συγκεκριμένη στιγμή και όλα μεγαλοποιήθηκαν… Αυτό που πραγματικά ήθελα ήταν λίγος χρόνος για να μείνουμε η Καρολίνα κι εγώ μόνοι μας και να λύσουμε τα προβλήματά μας. Όμως οι γονείς της παρενέβησαν και όλο αυτό κατέστη αδύνατο. Είχαμε κάποια προβλήματα, η Καρολίνα κι εγώ – όπως όλα τα ζευγάρια. Αλλά ως δημόσια πρόσωπα, δεν μας επετράπη η ιδιωτικότητα που χρειαζόμασταν για να τα ξεπεράσουμε».
Μετά τον χωρισμό, οι ζωές τους ακολούθησαν εντελώς διαφορετικές διαδρομές. Η Καρολίνα του Μονακό παντρεύτηκε το 1983 τον Stefano Casiraghi (με πολιτικό γάμο, αφού μέχρι τότε δεν είχε διαλυθεί ο θρησκευτικός της γάμος από το Βατικανό). Μαζί του απέκτησε τρία παιδιά, πριν μείνει χήρα το 1990. Το 1999 παντρεύτηκε τον Ερνέστο του Αννόβερου· αν και δεν έχει εκδοθεί επίσημο διαζύγιο, οι δύο τους ζουν εδώ και χρόνια χωριστές ζωές.
Ο Philippe Junot, από την πλευρά του, δημιούργησε οικογένεια με τη Nina Wendelboe-Larsen, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά, πριν χωρίσουν το 1997. Tο σύντομο ειδύλλιό του με τη Marta Chávarri -γνωστή ως το πρώτο It girl της Ισπανίας- το 1996 απασχόλησε έντονα τον ευρωπαϊκό Τύπο. Το 2005, ο Philippe Junot απέκτησε στο Παρίσι μία κόρη, τη Chloé Junot Wendel, από σχέση του με το μοντέλο από τη Σουηδία Helén Wendel. Από τα παιδιά του ξεχωρίζουν η Victoria Junot και η Isabelle Junot, η οποία σήμερα είναι σύζυγος του μαρκήσιου Álvaro Falcó και φέρει τον τίτλο της Marquesa de Cubas.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε μακριά από τη δημοσιότητα, σε έναν κύκλο στενό και ιδιωτικό. Ο θάνατός του σφραγίζει μια εποχή όπου το προσωπικό και το θεσμικό συγκρούονταν ανοιχτά μπροστά στα φώτα της δημοσιότητας, αφήνοντας πίσω μια ιστορία που εξακολουθεί να λειτουργεί ως σημείο αναφοράς για τη σύγχρονη ευρωπαϊκή κοσμική μνήμη.
