Όταν ο Sylvester Stallone πούλησε τον σκύλο του για 40$ κι αργότερα τον αγόρασε ξανά για 15.000$ – Άγνωστες ιστορίες μιας πολυτάραχης ζωής

«Ο πιθανότερος να καταλήξει στην ηλεκτρική καρέκλα»

Στο σχολείο, η εικόνα του είναι ήδη προδιαγεγραμμένη από τους άλλους. Ένας σχολικός σύμβουλος λέει κάποια στιγμή στη μητέρα του ότι ο γιος της θα ταίριαζε καλύτερα σε τεχνικές ή χειρωνακτικές δουλειές. «Ο γιος σας είναι κατάλληλος να χειρίζεται μια μηχανή διαλογής ή να εργαστεί ως βοηθός ηλεκτρολόγου, κυρίως στον τομέα των ανελκυστήρων». Εκείνος όμως επιμένει σε κάτι τελείως διαφορετικό: υποκριτική και σεναριογραφία, σε έναν χώρο που τότε δεν του δίνει χώρο ούτε χρόνο. Η υποκριτική αλλά και το bodybuilding είναι τα καταφύγιά του όσο είναι ακόμη μαθητής. Οι δύο αυτές ασχολίες είναι για εκείνον χώροι ασφάλειας, όπου μπορεί να βελτιώνεται και να ξεφεύγει από το μπούλινγκ των συμμαθητών του.

Στο λύκειο ψηφίζεται ως «Ο πιθανότερος να καταλήξει στην ηλεκτρική καρέκλα», όμως, παρά τα αρνητικά σχόλια, ο ίδιος καταφέρνει να τελειώσει το σχολείο και να συνεχίσει τις σπουδές του. Η εκπαίδευσή του περνά από τη στρατιωτική ακαδημία Charlotte Hall στο Miami Dade College. Για δύο χρόνια φοίτησε στην Ελβετία, ενώ στη συνέχεια σπούδασε υποκριτική στο Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι, χωρίς να ολοκληρώσει το πρόγραμμα. Το πτυχίο από το συγκεκριμένο πανεπιστήμιο θα του απονεμηθεί το 1998, πολύ αργότερα, ως αναγνώριση μιας πορείας που είχε ήδη κριθεί στην πράξη.

Italian Stallion - Ένας (πορνο)σταρ γεννιέται

Τα πρώτα χρόνια στο Χόλιγουντ δεν έχουν καμία σχέση με τη φήμη που θα ακολουθήσει. Μικροί ρόλοι χωρίς όνομα, δουλειές που δεν αφήνουν αποτύπωμα. Για μεγάλα διαστήματα ζει χωρίς σταθερή στέγη. Για τρεις εβδομάδες, κοιμόταν σε σταθμό λεωφορείων στη Νέα Υόρκη, προσπαθώντας απλώς να περάσει τη νύχτα χωρίς να καταρρεύσει. Εκείνη την περίοδο, βλέπει στο σταθμό κολλημένη μια αφίσα, όπου μια παραγωγή αναζητά πρωταγωνιστή. Δεν είναι όμως για κάποια κινηματογραφική ταινία, ούτε καν για πειραματικό φοιτητικό φιλμ. Πρόκειται για μια softcore πορνογραφική ταινία.

Πράγματι, ο Stallone ξεχώρισε στο κάστινγκ και πήρε τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε ηλικία 24 ετών. Τα γυρίσματα κράτησαν δύο μέρες και πληρώθηκε 200$. Αργότερα θα εξηγούσε ότι είχε γυρίσει την ταινία από καθαρή απελπισία: «Ή που θα έκανα αυτήν την ταινία ή που θα λήστευα κάποιον, γιατί είχα φτάσει στο τέλος -στο απόλυτο τέλος- των αντοχών μου». Η ταινία κυκλοφόρησε αρκετά χρόνια αργότερα με τον τίτλο “Italian Stallion”, ώστε να αξιοποιηθεί η νεοαποκτηθείσα φήμη του Stallone (ο νέος τίτλος προήλθε από το παρατσούκλι που είχε αποκτήσει μετά το “Rocky”).

View this post on Instagram

A post shared by Upsocl Boysplayroom (@upso.boysplayroom)

Ο Stallone συμμετείχε επίσης στο ερωτικού περιεχομένου θεατρικό έργο “Score”, το οποίο ανέβηκε για 23 παραστάσεις στο θέατρο Martinique και αργότερα μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1974 από τον Radley Metzger. Λίγο αργότερα, άρχισε να συζεί με την σύντροφό του, Sasha Czack, η οποία ήταν επίσης ανερχόμενη ηθοποιός (με την Czack αργότερα θα παντρεύονταν και θα αποκτούσαν δύο παιδιά, πριν πάρουν διαζύγιο της Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου του 1985).

Προκειμένου να τα βγάλουν πέρα, εκείνη εργαζόταν ως σερβιτόρα, ενώ ο Stallone έκανε διάφορες περιστασιακές δουλειές, όπως καθαριστής σε ζωολογικό κήπο και ταξιθέτης σε θέατρο· από τη δεύτερη δουλειά απολύθηκε επειδή πουλούσε εισιτήρια παράτυπα. Παράλληλα, καλλιεργούσε τις συγγραφικές του ικανότητες, πηγαίνοντας συχνά στη δημόσια βιβλιοθήκη της γειτονιάς του. Εκείνη την περίοδο ανακάλυψε το συγγραφικό έργο του Edgar Allan Poe, ο οποίος έγινε ο αγαπημένος του λογοτέχνης.

Ο αγώνας που άλλαξε τη ζωή του

Η στροφή στη ζωή του έρχεται το 1975, όταν παρακολουθεί τον αγώνα πυγμαχίας ανάμεσα στον Muhammad Ali, τον τότε απόλυτο παγκόσμιο πρωταθλητή βαρέων βαρών, και τον Chuck Wepner, ένα αουτσάιντερ με πολύ μικρότερη φήμη και δυναμική. Ο Wepner, κόντρα σε κάθε πρόβλεψη, καταφέρνει να αντέξει στον αγώνα για πολλούς γύρους απέναντι στον Ali, δίνοντας την εικόνα ενός ανθρώπου που δεν καταρρέει παρά την εμφανή διαφορά δυναμικής. Είναι μια κλασική περίπτωση Δαβίδ-Γολιάθ, από εκείνες που ποτέ δεν αποτυγχάνουν να συγκινήσουν και να εμπνεύσουν. Ο Stallone βλέπει τον αγώνα στην τηλεόραση και ξέρει ακριβώς ποιο θα είναι το επόμενό του βήμα. Αυτή η στιγμή γίνεται το εναρκτήριο υλικό για το “Rocky”, το οποίο ο Stallone γράφει μέσα σε τρεις ημέρες.

Με το σενάριο πλέον έτοιμο, αρχίζει να συζητά με μεγάλους και μικρούς παραγωγούς προκειμένου να κάνει την ταινία του πραγματικότητα. Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον εκδηλώνεται από την εταιρεία παραγωγής United Artists, η οποία βλέπει στο υλικό του αρχάριου Stallone, ένα εμπορικά ισχυρό project, αλλά με έναν βασικό όρο. Του προτείνουν να εξαγοράσουν πλήρως τα δικαιώματα του σεναρίου για 350.000 δολάρια αλλά να γυριστεί η ταινία με άλλον πρωταγωνιστή.

Ο Stallone αρνείται. Τη στιγμή που λέει το «όχι», έχει περίπου 100 δολάρια στην τσέπη του και καμία εγγύηση ότι θα δει ποτέ το σενάριό του στη μεγάλη οθόνη. Η United Artists επιστρέφει με διαφορετική προσέγγιση. Το budget μειώνεται, το ρίσκο αυξάνεται, και επιτρέπει στον Stallone να κρατήσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Η τελική συμφωνία κλείνει με αμοιβή περίπου 20.000 δολαρίων για την ερμηνεία του, καθώς και συμμετοχή στα κέρδη.

Όταν πούλησε το σκύλο του για 40$

Λίγο πριν αρχίσει να γράφει το σενάριο του "Rocky", έρχεται μια από τις πιο σκληρές προσωπικές στιγμές του. Αναγκάζεται να πουλήσει τον σκύλο του, ένα Bullmastiff ονόματι Butkus το οποίο είχε υιοθετήσει από κουταβάκι, για 40 δολάρια επειδή δεν έχει χρήματα να τον ταΐσει. Δεν υπάρχει καμία συναισθηματική απόσταση σε αυτή την πράξη. Είναι καθαρή ανάγκη.

Όπως το περιγράφει ο ίδιος: «Όταν ήμουν 26 χρονών, τελείως άφραγκος, τρέχοντας χωρίς κανέναν προορισμό και μάλιστα με ταχύτητα… φωτός, είχα δύο παντελόνια που μετά βίας μου έκαναν, παπούτσια γεμάτα τρύπες και τα όνειρα επιτυχίας έμοιαζαν πιο μακριά από τον Ήλιο. Όμως είχα τον σκύλο μου, τον Butkus, τον καλύτερό μου φίλο. Εκείνον που πάντα γελούσε με τα αστεία μου, άντεχε τις μεταπτώσεις μου και ήταν το μοναδικό πλάσμα που με αγαπούσε γι’ αυτό που ήμουν».

View this post on Instagram

A post shared by History Photographed (@historyphotographed)

⁣⁣⁣Ο Butkus και ο Stallone ήταν αχώριστοι. «Ήμασταν και οι δύο αδύνατοι, πεινασμένοι και μέναμε σε μια τρώγλη πάνω από μια στάση του μετρό. Έλεγα συχνά ότι το διαμέρισμα είχε… ζεστές και κρύες κατσαρίδες αντί για τρεχούμενο νερό. Τέλος πάντων, δεν υπήρχαν και πολλά να κάνουμε πέρα από το να περνάμε χρόνο μαζί, κι εκεί ήταν που άρχισα να μαθαίνω την τέχνη της σεναριογραφίας». Με τον Butkus στο πλευρό του, ο Stallone ξεκίνησε να γράφει το σενάριο του “Rocky". «Επειδή δεν έβγαινα ποτέ έξω, βασιζόμουν στη συντροφιά του· και βασικά ήταν δική του ιδέα να γράψω το “Rocky”, αλλά μην το πείτε πουθενά…», έχει σχολιάσει με χιούμορ ο ηθοποιός.
⁣⁣⁣⁣
Μετά τη μετακόμισή του στο Χόλιγουντ για την προώθηση του σεναρίου του σε εταιρείες παραγωγής, ο Stallone δυσκολευόταν ακόμα και να αγοράσει τροφή για τον σκύλο του.
⁣⁣Έτσι, πήρε τη δύσκολη απόφαση να τον πουλήσω για 40 δολάρια έξω από ένα κατάστημα 7-Eleven. «Και τότε, σαν σύγχρονο θαύμα, πουλήθηκε το σενάριο του “Rocky” και μπόρεσα να τον πάρω πίσω», λέει ο ηθοποιός.

View this post on Instagram

A post shared by Rocky Balboa Brasil 🇧🇷 (@rockybalboa.brasil)

Ο Butkus έμεινε έξι μήνες με τη νέα του οικογένεια, πριν ο Stallone τους παρακαλέσει να του τον επιστρέψουν. «Ο νέος ιδιοκτήτης ήξερε πόσο απελπισμένος ήμουν και μου ζήτησε 15.000 δολάρια… Άξιζε και το τελευταίο σεντ!». Ο Butkus εμφανίστηκε αργότερα στο πρώτο “Rocky” (στους τίτλους αναφέρεται ως Butkus Stallone) και στο “Rocky II”. Πέθανε από καρδιακή προσβολή το 1981. Το 2017 ο Stallone είχε δηλώσει πως μια φωτογραφία του Butkus είναι ακόμη το wallpaper στον υπολογιστή του.

Fun fact: Στη διάσημη σκηνή όπου ο Rocky ανεβαίνει τρέχοντας τα σκαλιά του Philadelphia Museum of Art, ο Stallone πίστευε ότι ο Rocky έπρεπε να κουβαλά τον Butkus στην αγκαλιά του. Δυστυχώς, το τεράστιο Bullmastiff ήταν υπερβολικά βαρύ για να λειτουργήσει ομαλά η σκηνή.

Rocky και Rambo

Το “Rocky” κυκλοφορεί το 1976 και εξελίσσεται σε εμπορικό φαινόμενο, παγκοσμίων διαστάσεων. Οι εισπράξεις ξεπερνούν τα 100 εκατομμύρια δολάρια μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες και περίπου τα 225 εκατομμύρια παγκοσμίως. Η ταινία συγκεντρώνει δέκα υποψηφιότητες για Όσκαρ και κερδίζει τρία, μεταξύ των οποίων αυτό της Καλύτερης Ταινίας.

Η συνέχεια δεν αφορά πια μια επιτυχία, αλλά μια βιομηχανία που χτίζεται γύρω από δύο πυλώνες. Ο Rocky Balboa εξελίσσεται σε πολυετή κινηματογραφική σειρά, ενώ ο John Rambo, μέσα από το “First Blood”, συγκροτεί ένα δεύτερο σύμπαν με διαφορετικό ιδεολογικό βάρος, όπου η μεταπολεμική εμπειρία του Βιετνάμ λειτουργεί ως υπόστρωμα βίας και μετατραυματικού στρες.

Οι αμοιβές του Stallone ακολουθούν την ίδια κλιμάκωση. Στο “Rocky IV” φτάνουν τα 15 εκατομμύρια δολάρια, ενώ συνολικά το franchise και τα παράγωγα έργα τον εντάσσουν στους πιο ακριβοπληρωμένους ηθοποιούς του Χόλιγουντ, με περιουσία που ξεπερνά τα 400 εκατομμύρια δολάρια.