Ο Δημήτρης Κίτσος αποτελεί, χωρίς αμφιβολία, ένα από τα πιο ανήσυχα, πολυδιάστατα και ταλαντούχα πρόσωπα της νέας γενιάς Ελλήνων ηθοποιών. Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου και συνιδρυτής της θεατρικής ομάδας C for Circus, κατάφερε να ξεχωρίσει από τα πρώτα του βήματα. Το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στην ταινία Park (2016) του χάρισε υποψηφιότητα Α' Ανδρικού Ρόλου στα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, ενώ στο ευρύ τηλεοπτικό κοινό συστήθηκε μέσα από τις Άγριες Μέλισσες. Έκτοτε, η πορεία του είναι σταθερά ανοδική, μοιράζοντας το ταλέντο του ανάμεσα σε σπουδαίες εγχώριες επιτυχίες, όπως το Maestro του Χριστόφορου Παπακαλιάτη και Η Παραλία, αλλά και σε διεθνείς παραγωγές όπως το Salade grecque του Amazon Prime.
Αυτήν την τηλεοπτική σεζόν, τον απολαύσαμε σε μερικές από τις πιο πολυσυζητημένες και ατμοσφαιρικές παραγωγές της τηλεόρασης, όπως οι Μαύροι Πίνακες, το Grand Hotel, και η εμβληματική μεταφορά του μυθιστορήματος Η μεγάλη Χίμαιρα στην ΕΡΤ. Στις 4 Ιουνίου έκανε πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες και η πιο πρόσφατη δουλειά του, η ταινία Life in a Beat («Μικρές Ανάσες») της Αμέρισσα Μπάστα, στην οποία συμμετέχει. Πίσω όμως από τους απαιτητικούς και συχνά σκοτεινούς ρόλους που επιλέγει να ενσαρκώνει, κρύβεται ένας χαρακτήρας με σπάνια αυθεντικότητα, κοινωνική ευαισθησία και βαθιά ενσυναίσθηση. Στις συνεντεύξεις του, ο Δημήτρης αποφεύγει τα τυποποιημένα κλισέ· επικοινωνεί με αφοπλιστική ειλικρίνεια, αυτοσαρκασμό και μια μοναδική ενέργεια που μαγνητίζει τον συνομιλητή του.
Η δική μας συνάντηση μαζί του ήταν μια πραγματική απόλαυση, γεμάτη από το ανατρεπτικό του χιούμορ, πηγαία «τρέλα» και μια διάθεση να μοιραστεί σκέψεις χωρίς φίλτρα. Στη συζήτηση που ακολουθεί, ο Δημήτρης Κίτσος ξεδιπλώνει τον κόσμο του, μιλάει για τη δική του Ελλάδα, και μας παρασύρει σε μια απολαυστική κουβέντα που αποδεικνύει γιατί είναι ένας από τους πιο ξεχωριστούς καλλιτέχνες του σήμερα.
Πότε νιώθεις πιο αυθεντικός και τι ρόλο παίζει η Ελλάδα σε αυτή την αίσθηση;
Πιο αυθεντικός νιώθω όταν δεν υπάρχει καθόλου λογοκρισία και αυτοκριτική, όταν βρίσκομαι σε ένα περιβάλλον όπου αισθάνομαι ασφάλεια να εκφραστώ όπως είμαι ή όταν έχω καταφέρει να βρω αυτή την ασφάλεια μέσα μου και μπορώ να το κάνω ανεξάρτητα από τις συνθήκες. Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, σε συνειδητό επίπεδο δεν μπορώ να πω ότι έχω μια πλήρως ξεκάθαρη εικόνα για τον ρόλο που παίζει, ωστόσο θεωρώ πως ο τόπος στον οποίο έχω περάσει όλη μου τη ζωή, με έχει επηρεάσει συνολικά.
