ΤΟ ΒΗΜΑ logo

Cilia Flores: Ποια είναι η σύζυγος του Nicolás Maduro

Cilia Flores: Ποια είναι η σύζυγος του Nicolás Maduro 1
Getty

Στη Βενεζουέλα της τελευταίας τριακονταετίας, το όνομα της Cilia Flores δεν λειτουργεί απλώς ως συνοδευτικό του Nicolás Maduro. Είναι ένα όνομα με δική του βαρύτητα, δική του διαδρομή και δική του σκιά.

ΑΠΟ GRACE TEAM

Στη Βενεζουέλα της τελευταίας τριακονταετίας, το όνομα της Cilia Flores δεν λειτουργεί απλώς ως συνοδευτικό του Nicolás Maduro. Για την ακρίβεια, όταν ο Maduro ανέλαβε την προεδρία το 2013, η Flores είχε ήδη πίσω της μια πολιτική διαδρομή δεκαετιών, θεσμικά κατοχυρωμένη και βαθιά ενσωματωμένη στον κρατικό μηχανισμό. Νομικός, κοινοβουλευτική παράγοντας, θεσμικό πρόσωπο-κλειδί σε κρίσιμες περιόδους, αλλά και κεντρικό πρόσωπο σε διαδοχικές πολιτικές και δικαστικές αντιπαραθέσεις, η Flores υπήρξε για χρόνια μία από τις πιο ισχυρές και πιο αμφιλεγόμενες γυναίκες στη χώρα.

Η ιστορία της δεν ξεκινά από το προεδρικό μέγαρο, ούτε τελειώνει στον ρόλο της «πρώτης μαχήτριας» του τσαβισμού. Είναι η ιστορία μιας γυναίκας που μπήκε νωρίς στον πυρήνα της εξουσίας και έμαθε να κινείται μέσα της. Για τους υποστηρικτές της υπήρξε συνεπής παράγοντας στην πολιτική σκηνή της χώρας της. Για τους επικριτές της, σύμβολο οικογενειοκρατίας και συγκέντρωσης ισχύος. Σε κάθε περίπτωση, η Cilia Flores υπήρξε μία από τις πιο επιδραστικές γυναίκες της σύγχρονης Βενεζουέλας.

Τα πρώτα χρόνια

Η Cilia Adela Flores de Maduro γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 1956 στο Τινακίγιο, στην πολιτεία Cojedes, στην κεντρική Βενεζουέλα. Σύμφωνα με διεθνή μέσα, μεγάλωσε σε εργατικές γειτονιές στη δυτική πλευρά του Καράκας, σε ένα περιβάλλον που συχνά επικαλείται για να περιγράψει την κοινωνική της συγκρότηση. Κατάγεται από οικογένεια ιθαγενών. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Santa María του Καράκας, με ειδίκευση στο Ποινικό και το Εργατικό Δίκαιο.

Η νομική της πορεία διασταυρώθηκε νωρίς με την πολιτική. Ως νέα δικηγόρος, μετά τις αποτυχημένες απόπειρες πραξικοπήματος του 1992, ανέλαβε την υπεράσπιση στρατιωτικών που συμμετείχαν στις εξεγέρσεις εκείνης της χρονιάς, ανάμεσά τους και πρόσωπα του κύκλου του Hugo Chávez. Το 1993 ίδρυσε τον «Κύκλο Μπολιβαριανών Δικαιωμάτων του Ανθρώπου» και εντάχθηκε στο Movimiento Bolivariano Revolucionario-200 (MBR-200), τον πολιτικό σχηματισμό που εξέφραζε την αριστερή πτέρυγα των εξεγερμένων.

Συμμετείχε επίσης στη νομική ομάδα που διαχειρίστηκε την απόφαση του τότε προέδρου Rafael Caldera για την παύση της δίωξης του Chávez το 1994, μια απόφαση που οδήγησε τελικά στην αποφυλάκισή του κι αποτέλεσε σημείο καμπής για την πολιτική ιστορία της χώρας.

Από το Κοινοβούλιο στην κορυφή του θεσμού

Όταν το MBR-200 δεν κατόρθωσε να νομιμοποιηθεί, η Flores συμμετείχε το 1997 στην ίδρυση του Movimiento V República (MVR), του κόμματος που στήριξε την προεδρική υποψηφιότητα του Hugo Chávez το 1998. Εν τέλει, ο Chávez επικράτησε με ποσοστό 56% κι έναν χρόνο αργότερα, το 2000, η Flores εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην Εθνοσυνέλευση της Βενεζουέλας.

Ακολούθησαν συνεχείς επανεκλογές και μετακινήσεις μεταξύ εκλογικών περιφερειών. Το 2006, μετά την αποχώρηση του Nicolás Maduro από την Εθνοσυνέλευση για να αναλάβει υπουργός Εξωτερικών, η Flores εξελέγη πρόεδρος του Κοινοβουλίου μέσω εσωτερικής ψηφοφορίας. Ήταν η πρώτη γυναίκα στην ιστορία της Βενεζουέλας που κατείχε το αξίωμα αυτό. Η θητεία της διήρκεσε από τις 15 Αυγούστου 2006 έως τις 5 Ιανουαρίου 2011.

Κατά τη διάρκεια της προεδρίας της, η Εθνοσυνέλευση λειτουργούσε με ισχυρή κυβερνητική πλειοψηφία. Η μεταρρύθμιση αυτή εγκαινίασε μια σειρά αλλαγών που επέτρεψαν στην κυβέρνηση Chávez να διαχειριστεί τον επιταχυνόμενο δημόσιο δανεισμό, με αποτέλεσμα την πενταπλάσια αύξηση του εξωτερικού χρέους μέσα σε λίγα χρόνια. Την περίοδο αυτή, η Flores δέχθηκε κριτική για τον περιορισμό της πρόσβασης των δημοσιογράφων στη νομοθετική αίθουσα.

Μετά τη διάλυση του MVR, η Flores εντάχθηκε στο κόμμα Partido Socialista Unido de Venezuela (PSUV), αναλαμβάνοντας τον ρόλο της πολιτικής επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος. Παράλληλα, προήδρευσε της Μόνιμης Επιτροπής Εσωτερικής Πολιτικής της Εθνοσυνέλευσης για την περίοδο 2011-2012. Τον Ιανουάριο του 2012 διορίστηκε Γενική Εισαγγελέας του Κράτους, έπειτα από απόφαση του Hugo Chávez, μετά τον θάνατο του προκατόχου της. Η θητεία της στο αξίωμα διήρκεσε έως τον Μάρτιο του 2013.

«Πρώτη μαχήτρια»

Μετά τη νίκη του Nicolás Maduro στις προεδρικές εκλογές της 14ης Απριλίου 2013, η Flores δεν υιοθέτησε ποτέ τον παραδοσιακό τίτλο της «Πρώτης Κυρίας». Στο λεξιλόγιο του τσαβισμού, ο ρόλος της προσδιορίστηκε ως «πρώτη μαχήτρια», υποδηλώνοντας όχι μια διακοσμητική φιγούρα, αλλά ένα ενεργό πολιτικό υποκείμενο. Ένα πρόσωπο που βρισκόταν ήδη εντός του συστήματος και απλώς μετακινήθηκε σε άλλη τροχιά. Παρότι τυπικά υιοθέτησε χαμηλότερο δημόσιο προφίλ μετά το γάμο της με τον Maduro, θεωρούνταν από πολλούς η ισχυρότερη σύμβουλος του προέδρου.

Όπως σημείωσε η πολιτική επιστήμονας Carmen Arteaga στο CNN: «Έχει σημαντικό πολιτικό υπόβαθρο. Όταν έγινε πρώτη κυρία, έκανε ένα βήμα πίσω δημοσίως. Όμως για πολλούς, παραμένει η δύναμη πίσω από τον "θρόνο"».

Προσωπική ζωή και σκάνδαλα

Το 1978 η Flores παντρεύτηκε τον Walter Ramón Gavidia Rodríguez, με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά: τον Walter Jacob (γενν. 1978), τον Yosser Daniel (γενν. 1988) και τον Yoswal Alexander (γενν. 1990). Επίσης, η Flores έχει ένα θετό γιο, τον Efraín Antonio Campos Flores, ο οποίος είναι ο ανιψιός της, τον οποίο υιοθέτησε όταν πέθανε η αδερφή της. Η Flores κι ο Maduro φαίνεται να γνωρίστηκαν για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια των δικών της δεκαετίας του '90, όταν η νομικός κλήθηκε να υπερασπιστεί τον κύκλο του Hugo Chávez (βλ. παραπάνω).

Μετά από περισσότερες από δύο δεκαετίες σχέσης, παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο τον Nicolás Maduro στις 15 Ιουλίου 2013, με τον τότε δήμαρχο του Δήμου Libertador, Jorge Rodríguez, να επισημοποιεί την τελετή. Από τον προηγούμενό του γάμο, ο Maduro έχει έναν γιο, τον Nicolás Maduro Guerra, ο οποίος είναι επίσης πολιτικός.

Η πολιτική πορεία της Flores συνοδεύτηκε από εκτεταμένες καταγγελίες περί νεποτισμού. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, δεκάδες συγγενείς της εργάζονταν στην Εθνοσυνέλευση όσο η ίδια ήταν βουλευτής και πρόεδρος. Το 2008, δημοσιεύματα υποστήριξαν ότι συγγενικά της πρόσωπα συμμετείχαν σε επιτροπές προσλήψεων και ενέκριναν την πρόσληψη άλλων μελών της οικογένειας.

Η ίδια αναγνώρισε τις προσλήψεις και δήλωσε ότι τα μέλη της οικογένειάς της πληρούσαν τις απαραίτητες προϋποθέσεις και διορίστηκαν αξιοκρατικά, χάρη στο βιογραφικό τους. «Είμαι περήφανη που είναι οικογένειά μου. Θα τους υπερασπιστώ σε αυτή την Εθνοσυνέλευση ως εργαζόμενους», είχε δηλώσει.

Το 2014, τα τρία βιολογικά παιδιά της Flores συνδέθηκαν με υπόθεση δανεισμού μέσω του κρατικού πετρελαϊκού οργανισμού PDVSA, η οποία απέφερε κέρδη εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων μέσω χειραγώγησης της συναλλαγματικής ισοτιμίας. Σύμφωνα με δικαστικές καταθέσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, ποσά μεταφέρθηκαν μέσω εταιρειών στη Φλόριντα προς όφελος των θετών παιδιών του Maduro.

Το 2015, συνελήφθησαν ο θετός γιος και ένας ανιψιός της Celia Flores στην Αϊτή κατηγορούμενοι για συνωμοσία διακίνησης 800 κιλών κοκαΐνης προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, σε υπόθεση που έγινε γνωστή ως «υπόθεση των narcosobrinos» (ναρκο-ανίψια). Ο θετός γιος της αφέθηκε ελεύθερος τον Οκτώβριο του 2022.

Ιδιαίτερη βαρύτητα είχαν και οι καταγγελίες του πρώην δικαστή του Ανώτατου Δικαστηρίου Christian Zerpa, ο οποίος το 2019 διέφυγε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε συνέντευξή του, υποστήριξε ότι η Flores ασκούσε άμεσο έλεγχο στους δικαστές και ότι κρίσιμες αποφάσεις λαμβάνονταν κατόπιν άτυπων συνεννοήσεων με την προεδρία.

Η Flores έχει υποστεί διεθνείς κυρώσεις και της έχει απαγορευτεί η είσοδος στην Κολομβία. Κυρώσεις της επιβλήθηκαν από τον Καναδά, τον Παναμά και τις Ηνωμένες Πολιτείες, στο πλαίσιο μέτρων που αφορούσαν στενούς συνεργάτες του Maduro. Το 2018, ο Maduro σχολίασε δημόσια τις κυρώσεις κατά της συζύγου του λέγοντας: «Μην τα βάζετε με τη Cilia… μην τα βάζετε με την οικογένειά μου. Το μόνο της έγκλημα είναι ότι είναι σύζυγός μου».

Σύλληψη – Ιανουάριος 2026

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 3ης Ιανουαρίου 2026, οι Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποίησαν στρατιωτική επιχείρηση με πλήγματα σε στρατηγικές εγκαταστάσεις στο Καράκας, συμπεριλαμβανομένου του Fuerte Tiuna. Σύμφωνα με τις αρχές της χώρας, 40 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στο Καράκας κατά τη διάρκεια των επιθέσεων. Λίγο αργότερα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump ανακοίνωσε τη σύλληψη του Nicolás Maduro και της Cilia Flores.

Και οι δύο μεταφέρθηκαν στο πολεμικό πλοίο USS Iwo Jima και στη συνέχεια επιβεβαιώθηκε μέσω του Truth Social ότι βρίσκονται στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου αντιμετωπίζουν κατηγορίες για ναρκωτρομοκρατία, διακίνηση ναρκωτικών και παράνομη κατοχή όπλων.

Συγκεκριμένα, όσον αφορά τη Cilia Flores, «φέρεται να κατηγορείται ότι το 2007 έλαβε εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια σε δωροδοκίες, προκειμένου να κανονίσει συνάντηση μεταξύ ενός “μεγάλου διακινητή ναρκωτικών” και του επικεφαλής της Εθνικής Υπηρεσίας Καταπολέμησης Ναρκωτικών της Βενεζουέλας», σύμφωνα με την εφημερίδα The Guardian.


Μουσική, νοσταλγία, αναμνήσεις και συναισθήματα με την Όλγα Τσαουσέλου

Στο σημερινό επεισόδιο του "Έχεις Δύο Λεπτά;" η Ειρήνη και η Έλενα υποδέχονται τη ραδιοφωνική παραγωγό του My Radio 104,6, Όλγα Τσαουσέλου και μιλούν για τη μουσική που μας συνοδεύει στις γιορτές.


READ MORE

ΑΠΟΡΡΗΤΟ