Οι νικητές των 31ων Critics Choice Awards φανέρωσαν τόσο τις τάσεις της βιομηχανίας όσο και τα πρώτα «σημάδια» για τον δρόμο προς τα Όσκαρ, με έναν τρόπο που, σε ορισμένες περιπτώσεις, ανατρέπει τα δεδομένα.
Με τις Χρυσές Σφαίρες να πλησιάζουν την Κυριακή, 11 Ιανουαρίου και την ψηφοφορία για τις υποψηφιότητες των Όσκαρ να ξεκινά τη Δευτέρα το πρωί, 12 Ιανουαρίου, η τελετή των Critics Choice Awards λειτούργησε ως ένας από τους τελευταίους, ουσιαστικούς δείκτες πριν τα μέλη της Ακαδημίας αρχίσουν να συμπληρώνουν τα ψηφοδέλτιά τους. Σε αυτό το πλαίσιο, η μεγάλη νίκη της ταινίας “One Battle After Another” του Paul Thomas Anderson σε κατηγορίες καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας και διασκευασμένου σεναρίου στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα: πρόκειται για την ταινία που μάλλον θα πρέπει να αντιμετωπίσουν οι υπόλοιποι. Ιστορικά, ο συνδυασμός αυτός, δηλαδή σκηνοθετικό όραμα μαζί με ευρεία υποστήριξη από διάφορα μέλη της βιομηχανίας, έχει αποδειχθεί εγγύηση για τα Όσκαρ.
Με άλλα λόγια, η ταινία, σύμφωνα με τους αναλυτές, έχει όλες τις πιθανότητες να αντέξει σε κάθε γύρο ανακατανομής ψήφων, καθώς η μεγάλη αποδοχή συχνά υπερτερεί της εντατικής αλλά περιορισμένης υποστήριξης. Ωστόσο, υπάρχει ένας «αστερίσκος»: οι κριτικοί δεν ψηφίζουν για τα Όσκαρ. Παρόλα αυτά, όταν ένα φιλμ ικανοποιεί τόσο τους κριτικούς όσο και τους ψηφοφόρους της Ακαδημίας, ειδικά στις τεχνικές και δημιουργικές κατηγορίες, γίνεται εξαιρετικά δύσκολο να εκτοπιστεί. Το «One Battle After Another» αναμένεται να κερδίσει επιπλέον δυναμική όσο πλησιάζουν οι υποψηφιότητες των Όσκαρ, ειδικά στις κατηγορίες τεχνικής αρτιότητας, ενώ υπάρχει πιθανότητα να ενισχυθεί και η υποψηφιότητα ηθοποιών όπως οι Chase Infiniti και Regina Hall.
Μία κεντρική ερώτηση είναι αν η ταινία μπορεί να ολοκληρώσει το «τρίπτυχο» του Paul Thomas Anderson χωρίς να κερδίσει κάποια κατηγορία υποκριτικής ή τεχνικής αρτιότητας, κάτι που ιστορικά σπάνια συμβαίνει. Παρ’ όλα αυτά, ιστορικά, είναι σπάνιο μια ταινία να κερδίσει καλύτερη ταινία χωρίς κάποια επιβράβευση υποκριτικής ή τεχνικής αρτιότητας, με το τελευταίο παράδειγμα να είναι το Spotlight (2015). Μια πιο ρεαλιστική πορεία θα μπορούσε να μοιάζει με αυτή του «The Shape of Water» (2017), που συνδύασε βραβεία ταινίας και σκηνοθεσίας με επιλεκτική υποστήριξη σε άλλες κατηγορίες.
Αντίστοιχα, η Warner Bros. κυριάρχησε συνολικά χάρη στο “Sinners”, που κέρδισε τέσσερα βραβεία: πρωτότυπο σενάριο για τον Ryan Coogler, καλύτερο νεαρό ηθοποιό για τον Miles Caton, καλύτερο casting και ensemble, καθώς και καλύτερη μουσική για τον Ludwig Göransson. Αν το “Sinners” συνεχίσει με αυτή τη δυναμική στις Χρυσές Σφαίρες και εξασφαλίσει υποστήριξη από το SAG, το Writers Guild και άλλα μεγάλα σωματεία, μπορεί να αποτελέσει την απρόσμενη ανατροπή της τελευταίας στιγμής στη σεζόν των Όσκαρ.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η νίκη του Ryan Coogler για το πρωτότυπο σενάριο, κατηγορία όπου η Ακαδημία συχνά διαφωνεί με τους κριτικούς. Η αναγνώριση αυτή δείχνει ότι το «Sinners» έχει ανοίξει δρόμο για υποψηφιότητες στην Ακαδημία, ειδικά στον κλάδο των σεναριογράφων, που συχνά καθορίζει τον νικητή της καλύτερης ταινίας.
Η παραγωγή του Netflix “Frankenstein” απέσπασε επίσης τέσσερα βραβεία, με κορυφαίο αυτό του Β' Ρόλου για τον Jacob Elordi ως το «Πλάσμα» στο γοτθικό έπος του Guillermo del Toro. Μέχρι σήμερα, ο Elordi είχε κερδίσει μόνο δύο βραβεία αυτή τη σεζόν. Επομένως, γεννάται το εξής ερώτημα: η νίκη αυτή εξασφαλίζει τη θέση του στις υποψηφιότητες για Όσκαρ ή πρόκειται για το λεγόμενο «Aaron Taylor-Johnson effect» των Critics Choice, όπως συνέβη με το “Nocturnal Animals”. Η διαφορά εδώ είναι κρίσιμη, αφού το “Frankenstein” είναι πολύ πιο εδραιωμένο στη συζήτηση για καλύτερη ταινία, από όσο ήταν το “Nocturnal Animals”. Σημειωτέον ότι κανένας νικητής Critics Choice για καλύτερο υποστηρικτικό ρόλο δεν έχει χάσει ποτέ την υποψηφιότητα για Όσκαρ, κάτι που καθιστά τον Elordi σχεδόν βέβαιο υποψήφιο.
Άλλες σημαντικές νίκες: η Jessie Buckley για το «Hamnet» παρέδωσε την πιο συγκινητική ομιλία της βραδιάς και εδραιώνεται ως βασική διεκδικήτρια, ενώ ο Timothée Chalamet ενίσχυσε τη θέση του ως επικρατέστερος για καλύτερο ηθοποιό με τη νίκη του για το «Marty Supreme». Ωστόσο, η κούρσα παραμένει ρευστή. Η ηλικία του Chalamet (30) τον καθιστά τον νεότερο νικητή Critics Choice και πιθανότατα τον δεύτερο νεότερο υποψήφιο Όσκαρ, με την Ακαδημία ιστορικά να κάνει αργά αναγνωρίσεις (π.χ. Leonardo DiCaprio, «The Revenant»).
Οι υποψηφιότητες στις υποστηρικτικές κατηγορίες παραμένουν ανοιχτές. Η Amy Madigan κέρδισε το βραβείο καλύτερης υποστηρικτικής ηθοποιού για το «Weapons», αλλά μένει να φανεί αν τα Όσκαρ θα επιβραβεύσουν μια ερμηνεία από ταινία τρόμου, ένα είδος που ιστορικά η Ακαδημία έχει σνομπάρει. Ακόμη πιο δύσκολα θα είναι τα πράγματα, αν αυτή θα είναι η μόνη υποψηφιότητα για την ταινία. Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν είναι εντελώς απίθανο, καθώς συνέβη με την Penélope Cruz στο «Vicky Cristina Barcelona» (2008) και με τη Marisa Tomei στο «My Cousin Vinny» (1992).
Με βάση όλα αυτά τα δεδομένα, υπάρχει ακόμα χώρος για την εμφάνιση ενός ή δύο «dark horse» υποψηφίων. Και με το άνοιγμα της ψηφοφορίας για τα Όσκαρ τη Δευτέρα, η επόμενη εβδομάδα μπορεί να αποδειχθεί πιο καθοριστική από οποιαδήποτε προηγούμενη τελετή.
