Στο Clock Tower Building, ανάμεσα σε βαριές βελούδινες κουρτίνες και ζωγραφισμένα τοπία που θύμιζαν ευρωπαϊκή έπαυλη άλλης εποχής, ο Ralph Lauren παρουσίασε μια συλλογή γεμάτη αυτοπεποίθηση και χαρακτήρα. Οι σιλουέτες είχαν δύναμη χωρίς να χάνουν τη θηλυκότητά τους· το τουίντ συνδυαζόταν με μεταλλικές λεπτομέρειες, οι κορσέδες έδιναν δομή, τα βελούδα πρόσθεταν βάθος. Υπήρχε κάτι το ιστορικό στην ατμόσφαιρα, αλλά τίποτα δεν έμοιαζε παλιομοδίτικο.
Η σύνδεση με την Αναγέννηση φαινόταν στη λεπτομέρεια και στη στάση: έντονοι ώμοι που θύμιζαν πορτρέτα ευγενών, ψηλοί γιακάδες και πτυχώσεις που παρέπεμπαν σε βασιλικές αυλές, μεταλλικά στοιχεία που έφερναν στο νου πανοπλίες, αλλά δουλεμένα με ελαφρότητα και φινέτσα. Δεν ήταν θεατρική αναπαράσταση εποχής· ήταν η ιδέα της Αναγέννησης — η δύναμη, η καλλιτεχνία, η αυτογνωσία — μεταφρασμένη σε ρούχα για μια σύγχρονη γυναίκα που θέλει να ξεχωρίζει χωρίς να φωνάζει.
Το σκηνικό: ένα σύμπαν Ralph Lauren
Η επίδειξη πραγματοποιήθηκε στο Jack Shainman Gallery, μέσα στο ιστορικό Clock Tower Building στο Μανχάταν — έναν χώρο με αρχιτεκτονική Beaux Arts που έμοιαζε σχεδόν να έχει μεταφερθεί από ευρωπαϊκή αυλή του 16ου αιώνα. Οι τοίχοι καλύφθηκαν με χειροποίητες ζωγραφισμένες τοιχογραφίες, βαριές βελούδινες κουρτίνες πλαισίωναν την πασαρέλα, ενώ αντικέ χαλιά, φθαρμένα δερμάτινα καθίσματα και animal print λεπτομέρειες δημιουργούσαν την αίσθηση ενός αριστοκρατικού, προσωπικού σαλονιού.
Η ατμόσφαιρα παρέπεμπε στην έπαυλή του στο Bedford της Νέας Υόρκης — έναν κόσμο όπου η αμερικανική κληρονομιά συναντά την ευρωπαϊκή φινέτσα. Ο χώρος δεν λειτουργούσε μόνο ως σκηνικό. Ήταν φυσική προέκταση της συλλογής. Κάθε στοιχείο, από τα υφάσματα μέχρι το φως, υπηρετούσε την ίδια ιδέα: πολυτέλεια με βάθος και μνήμη.
Η γυναίκα Fall 2026: ρομαντική επαναστάτρια
«Αγαπώ την περιπέτεια της μόδας», σημείωσε ο ίδιος ο σχεδιαστής. Και η γυναίκα αυτής της σεζόν ενσαρκώνει ακριβώς αυτή την περιπέτεια. Δεν ορίζεται από τον χρόνο. Σέβεται την κληρονομιά, αλλά δεν υποτάσσεται σε αυτήν. Παίρνει στοιχεία από το παρελθόν — Εδουαρδιανές μπλούζες με ψηλό λαιμό, μεσαιωνικές αναφορές στη γραμμή των ώμων, βικτωριανές πτυχώσεις — και τα μεταφράζει σε σύγχρονη γλώσσα, με καθαρές γραμμές και δυναμική παρουσία.
Η έμπνευση από την Ιωάννα της Λωραίνης ήταν εμφανής. Πρόκειται για μια «Joan of Park Avenue»: δυναμική και αστική, με μεταλλικές λεπτομέρειες που θυμίζουν πανοπλία, φορεμένες όμως με την άνεση μιας γυναίκας που κινείται από ένα επαγγελματικό ραντεβού σε ένα επίσημο δείπνο χωρίς να αλλάζει ταυτότητα.
Η συλλογή περιλάμβανε περισσότερες από πενήντα διαφορετικές υφάνσεις — μια εντυπωσιακή επίδειξη τεχνικής πολυπλοκότητας. Το bouclé tweed εμφανίστηκε σε κορσέδες και αυστηρά ταγιέρ, το τουίντ και τα περίτεχνα ζακάρ έδωσαν βάθος στα σακάκια, ενώ τα βελούδα σε αποχρώσεις του σοκολατί καφέ, του ναυτικού μπλε και του μαύρου πρόσθεσαν δραματικότητα. Ο βαμβακερός ταφτάς με σούρες παρέπεμπε διακριτικά στην Εδουαρδιανή εποχή, ενώ το μεταλλικό chainmail ξεπρόβαλλε κάτω από τουίντ σακάκια, δημιουργώντας μια ενδιαφέρουσα αντίθεση σκληρού και απαλού. Μεταξωτά μαντίλια με εξοχικά μοτίβα και δέρματα επεξεργασμένα ώστε να μοιάζουν ελαφρώς φθαρμένα συμπλήρωναν την εικόνα.
Η χειροτεχνία είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Κεντήματα με μεταλλικές κλωστές πάνω σε μάλλινους μανδύες, λαμπερές μπροσέ καρφιτσωμένες σε πλούσια υφάσματα, δερμάτινες λωρίδες ενσωματωμένες οργανικά σε βραδινά φορέματα. Η πολυτέλεια δεν λειτουργεί ως επιφανειακή διακόσμηση· αποτελεί μέρος της ίδιας της δομής του ρούχου.
Η Gigi Hadid άνοιξε την επίδειξη με έναν μάλλινο κορσέ και μακριά φούστα, τονισμένα με ασημένια αλυσίδα στη μέση — μια εμφάνιση που ισορροπούσε ανάμεσα στην αγγλική εξοχή και τον σύγχρονο αστικό δυναμισμό. Στο φινάλε, επέστρεψε με ένα καφέ βελούδινο halter gown, σφιγμένο με δερμάτινη ζώνη με μεταλλικό O-ring και μανίκια από κυματιστό chainmail. Η εικόνα ήταν ξεκάθαρη: η θηλυκότητα μπορεί να είναι διακριτική αλλά αποφασιστική.
Οι έντονοι ώμοι κυριάρχησαν σε σακάκια και παλτό, παραπέμποντας διακριτικά σε στρατιωτικές σιλουέτες. Δερμάτινοι κορσέδες, ψηλές μπότες ιππασίας, aviator παντελόνια και πλούσια brocade υφάσματα συνδυάστηκαν με απαλές κασμιρένιες εσάρπες που έπεφταν γλυπτικά πάνω στο σώμα. Ακόμη και τα κλασικά cable-knit πουλόβερ του οίκου εμφανίστηκαν ανανεωμένα, διακοσμημένα με μεταλλικές αλυσίδες, φέρνοντας την ιστορική αφήγηση πιο κοντά στη σύγχρονη καθημερινότητα.
Photo by Dia Dipasupil/Getty Images
Στο βραδινό ένδυμα ο Ralph Lauren ανέδειξε όλη του τη δεξιοτεχνία. Ένα στράπλες μαύρο βελούδινο φόρεμα κομμένο λοξά, με δερμάτινες και μεταλλικές λωρίδες, συνδύαζε αυστηρότητα και αισθησιασμό. Ένα ασημένιο φόρεμα με παγιέτες, καλυμμένο με flocked μαύρο βελούδο, δημιουργούσε μια ιδιαίτερη τρισδιάστατη υφή, ενώ ένα μακρύ navy column gown με έντονους ώμους και ελαφρώς καμπάνα μανίκια παρέπεμπε στις γραμμές της Εδουαρδιανής περιόδου. Τα βελούδα είχαν σχεδόν φωτεινή ποιότητα, ειδικά σε σχέδια με ανοιχτή πλάτη, προσφέροντας δραματικότητα χωρίς υπερβολή.
Η συλλογή είχε πιο αυστηρό και δυναμικό χαρακτήρα σε σχέση με την προηγούμενη σεζόν, με μεγαλύτερη έμφαση στη δομή και στους έντονους ώμους. Παρ’ όλα αυτά, ο ρομαντισμός παρέμεινε παρών. Αυτή η ισορροπία ανάμεσα στο βασιλικό και το ανυπότακτο αποτελεί διαχρονικό στοιχείο του σχεδιαστικού κώδικα του Ralph Lauren.
Σε μια εποχή που η μόδα συχνά επιδιώκει τον εντυπωσιασμό της στιγμής, ο Lauren επιλέγει τη διαχρονικότητα. Δημιουργεί ρούχα που μοιάζουν να κουβαλούν ιστορία, χωρίς να δείχνουν ξεπερασμένα. Ρούχα που επιβάλλονται με ήρεμη αυτοπεποίθηση.
Κληρονομιά και συνέχεια
Ο οίκος παραμένει σταθερός πυλώνας της αμερικανικής μόδας. Με συνεχή διεθνή παρουσία, με την επαναλαμβανόμενη ανάθεση του σχεδιασμού των στολών της Ολυμπιακής Ομάδας των ΗΠΑ και με μια εμπορική δυναμική που επιβεβαιώνει τη διαχρονική του απήχηση, ο Ralph Lauren συνεχίζει να εξελίσσεται χωρίς να χάνει την ταυτότητά του.
Στο φινάλε, ο σχεδιαστής εμφανίστηκε με ταρτάν σμόκιν και μαύρο τζιν -μια μικρή αλλά χαρακτηριστική λεπτομέρεια που έδειχνε ότι η κλασική κομψότητα μπορεί να συνυπάρχει με τη σύγχρονη διάθεση. Το κοινό τον χειροκρότησε, αναγνωρίζοντας μια συλλογή με καθαρή ταυτότητα, τεχνική αρτιότητα και ουσιαστικό αφήγημα.
