Ήταν 12 Ιουλίου 1998 και όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα στο Stade de France. Ήταν η ημέρα που η Γαλλία θα κατακτούσε για πρώτη φορά στην ιστορία της το Παγκόσμιο Κύπελλο, επικρατώντας της Βραζιλίας με 3-0, με τον Zinedine Zidane να πραγματοποιεί μία από τις πιο ιστορικές εμφανίσεις που έχει γνωρίσει ποτέ το παγκόσμιο ποδόσφαιρο και να μετατρέπεται σε εθνικό σύμβολο.
Για όσους έζησαν εκείνο το καλοκαίρι, όμως, το Μουντιάλ του 1998 ήταν ίσως το πιο εμβληματικό. Ήταν η εποχή που το Mas Que Nada από τη θρυλική διαφήμιση της Nike, με τη Βραζιλία να κάνει κόλπα με τη μπάλα μέσα σε ένα αεροδρόμιο πριν ταξιδέψει για το Παρίσι, ακουγόταν παντού. Η εποχή που παιδιά σε όλο τον κόσμο προσπαθούσαν να αντιγράψουν τις ντρίμπλες του Ronaldo, του Denílson και του Rivaldo στις αυλές και τις αλάνες, γεμίζοντας τα καλοκαίρια τους με ποδόσφαιρο.
Photo by Richard Sellers/Sportsphoto/Allstar via Getty Images
Ήταν επίσης η εποχή των άλμπουμ με τα αυτοκόλλητα της Panini, των ατελείωτων παιχνιδιών στο Nintendo 64, των εμφανίσεων στο γήπεδο που έμεναν αξέχαστες. Το διαδίκτυο βρισκόταν ακόμη στα πρώτα του βήματα, δεν υπήρχαν social media, Wi-Fi, ούτε smartphones. Κάθε αγώνας ήταν ένα συλλογικό γεγονός, κάθε γκολ μια κοινή εμπειρία και κάθε ποδοσφαιριστής έμοιαζε με ήρωα. Ήταν ίσως το τελευταίο Παγκόσμιο Κύπελλο πριν η τεράστια εμπορευματοποίηση αλλάξει οριστικά το ποδόσφαιρο.
Δεν είναι τυχαίο ότι μέχρι σήμερα πολλοί θεωρούν εκείνο το Μουντιάλ το πιο νοσταλγικό όλων. Ίσως γιατί ήταν το τελευταίο πριν το ποδόσφαιρο μετατραπεί ολοκληρωτικά σε ένα παγκόσμιο εμπορικό προϊόν. Ίσως γιατί ήταν η τελευταία φορά που η μαγεία του παιχνιδιού έμοιαζε τόσο αυθεντική.
