Ποια είναι η Parastoo Ahmadi: Η Ιρανή τραγουδίστρια που καταδικάστηκε σε 74 μαστιγώματα για συναυλία χωρίς χιτζάμπ

Η Parastoo Ahmadi είναι μια ανερχόμενη Ιρανή τραγουδίστρια, συνθέτρια και σκηνοθέτρια κινηματογράφου, η οποία γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου 1997 στο Νοσάχρ του Ιράν και σπούδασε στο Διεθνές Πανεπιστήμιο Sooreh της Τεχεράνης. Ξεκίνησε τη μουσική της εκπαίδευση στη φωνητική και το σολφέζ σε ηλικία 14 ετών, εστιάζοντας στην κλασική και παραδοσιακή ιρανική μουσική, ενώ αργότερα άρχισε να γράφει τα δικά της τραγούδια.

Η καλλιτεχνική της πορεία συνδέθηκε στενά με την κοινωνική διαμαρτυρία κατά τη διάρκεια του κινήματος «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία» το 2022, όταν ερμήνευσε το πατριωτικό τραγούδι «Az Khoon-e Javanan-e Vatan», προκαλώντας την πρώτη δικαστική δίωξη εναντίον της και την κατάσχεση των προσωπικών της αντικειμένων από τις αρχές. Παρά τις απειλές, συνέχισε το έργο της και τον Δεκέμβριο του 2024 πραγματοποίησε μια άκρως επαναστατική κίνηση, διοργανώνοντας και μεταδίδοντας ζωντανά στο YouTube μια ψηφιακή συναυλία από ένα ιστορικό καραβάν σαράι. Στη συναυλία αυτή εμφανίστηκε χωρίς το υποχρεωτικό χιτζάμπ και τραγούδησε ως σόλο γυναίκα φωνή με τη συνοδεία της μπάντας της, σπάζοντας με θάρρος δύο από τις πιο αυστηρές απαγορεύσεις του ισλαμικού καθεστώτος για τις γυναίκες.

Ιρανοί καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο αντιδρούν

Η Bahar Ghandehari, διευθύντρια υπεράσπισης του Center for Human Rights in Iran, δήλωσε ότι «η καταδίκη της Ahmadi σε 74 μαστιγώματα μόνο και μόνο επειδή τραγούδησε και εμφανίστηκε χωρίς χιτζάμπ αποτελεί ακόμη μία υπενθύμιση ότι οι συνθήκες ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν δεν έχουν αλλάξει, παρά την εκστρατεία προπαγάνδας των ιρανικών αρχών». Πρόσθεσε επίσης ότι η αντίθεση ανάμεσα στην επίσημη εικόνα και τις διώξεις καλλιτεχνών αποκαλύπτει «το χάσμα ανάμεσα στην προπαγάνδα του καθεστώτος και την πραγματικότητα».

Ο δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων Moein Khazaeli τόνισε ότι η απόφαση δεν έχει νομική βάση, σημειώνοντας πως «το τραγούδι, η μουσική εκτέλεση και η δημιουργία ή διάδοση μουσικών έργων από γυναίκες δεν ποινικοποιούνται από το ιρανικό ποινικό δίκαιο. Συνεπώς, τέτοιες πράξεις δεν μπορούν εύλογα να θεωρηθούν “παραγωγή ή δημοσίευση άσεμνου περιεχομένου”».

Πρόσθεσε ακόμη ότι «η επιβολή ποινής μαστιγώματος σε καλλιτέχνες, ακτιβιστές ή πολίτες δεν είναι απλώς ζήτημα εσωτερικού ποινικού δικαίου, αλλά εγείρει σοβαρά ζητήματα διεθνών υποχρεώσεων για την απαγόρευση των βασανιστηρίων και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Για τον λόγο αυτό, πολλές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων θεωρούν τα μαστιγώματα όχι νόμιμη ποινή, αλλά μορφή βασανιστηρίου και απάνθρωπης μεταχείρισης». Για τους Ιρανούς καλλιτέχνες, η απόφαση – αν και όχι απρόσμενη – έχει εντείνει τον φόβο για περαιτέρω πολιτιστική καταστολή.

Η Ιρανοβρετανή ηθοποιός Nazanin Boniadi δήλωσε: «Η καταδίκη της τραγουδίστριας Parastoo Ahmadi σε μαστιγώματα για την απλή πράξη του να τραγουδήσει δημόσια χωρίς χιτζάμπ είναι μια σκληρή υπενθύμιση ότι, παρά τη ρητορική περί “νέου καθεστώτος” στην Ουάσινγκτον, ο μηχανισμός καταστολής της Ισλαμικής Δημοκρατίας παραμένει αμετάβλητος». Πρόσθεσε ότι «η ανοχή σε ένα καθεστώς που τιμωρεί τις γυναίκες για τη φωνή τους και σκοτώνει πολίτες που ζητούν τα δικαιώματά τους, το μόνο που κάνει είναι να το ενθαρρύνει να συνεχίσει τον αυταρχικό του δρόμο».

Η Ιρανή ηθοποιός Setareh Maleki, που ζει εξόριστη, ανέφερε ότι η εμφάνιση της Ahmadi είχε ισχυρό συναισθηματικό αντίκτυπο και ότι «όταν είδα το βίντεο της συναυλίας της Parastoo Ahmadi, αναζωπυρώθηκε μέσα μου το πνεύμα της αντίστασης». Και συνέχισε: «Για μέρες έβλεπα ξανά και ξανά τα βίντεο και ένιωθα απέραντη υπερηφάνεια για την Parastoo».

«Γνωρίζοντας όλες τις συνέπειες που θα αντιμετώπιζε, αρνήθηκε να εγκαταλείψει το δικαίωμά της ως γυναίκα να ζει, να τραγουδά και να ακούγεται. Οι Ιρανές γυναίκες δεν σταματούν ποτέ να αγωνίζονται ενάντια στην τυραννία». Πρόσθεσε τέλος: «Για έναν Ιρανό καλλιτέχνη που αρνείται τη λογοκρισία μέσα στο Ιράν, η καθημερινότητα είναι μια μορφή αντίστασης. Έχουμε ακόμη δρόμο μπροστά μας, αλλά κάθε μέρα κάποιος καλλιτέχνης μάς θυμίζει την ελπίδα».