Η Κάτια Δανδουλάκη γεννήθηκε στις 16 Μαΐου 1948 στη Θεσσαλονίκη. Λίγα χρόνια μετά τη γέννησή της, η οικογένεια μετακόμισε στην Αθήνα, αναζητώντας καλύτερες προοπτικές.
Η ίδια έχει αφηγηθεί: «Πέρασα υπέροχα παιδικά χρόνια, γιατί, παρά τους κανόνες και τα “πρέπει”, ήταν γεμάτα αγκαλιές, ξέγνοιαστες στιγμές και πολλή-πολλή τρυφερότητα. Η παιδική μου ηλικία, και ειδικά τα πρώτα μου τέσσερα χρόνια στο σπίτι μας στη Θεσσαλονίκη, ήταν η πηγή όλης της μετέπειτα θετικής ενέργειας στη ζωή μου.
Πάντα, όταν αντιμετωπίζω δυσκολίες, αντλώ χαρά, αγάπη, γλυκύτητα και θετική ενέργεια από τα παιδικά μου χρόνια. Με θυμάμαι στο δρόμο να παίζω μπάλα με τα άλλα παιδιά και η μαμά να με προσέχει από το μπαλκόνι. Δεν ήμουν από τα κορίτσια που έπαιζαν με τις κούκλες τους. Προτιμούσα τις αλάνες και τους δρόμους».
«Ήμουν ένα παιδί που μεγάλωσε μόνο του, μοναχοπαίδι και είχα μάθει να μην ενοχλώ. Η μητέρα μου ήταν δασκάλα, τις οφείλω πάρα πολλά. Μου έλεγε “θα παίξεις αλλά δεν θα με ενοχλείς, γιατί κάνω μία δουλειά, και μετά θα κάτσουμε μαζί και θα κάνουμε ό,τι παιχνίδια θέλουμε” και εγώ καθόμουν μόνη μου ήσυχα.»
Ποτέ δεν με έβαλε η μητέρα μου στην κουζίνα, μου έλεγε, “τρέχα να κάνεις τα μαθήματά σου, θα έχεις καιρό όταν μεγαλώσεις”. Τελικά, τίποτα δεν έμαθα όταν μεγάλωσα –προφανώς δεν το έχω με τη μαγειρική.
«Από πολύ μικρή άκουγα τη μαμά μου να μου λέει: “Κάτια, πάντα να βάζεις μία κρέμα για να κρατάς το προσωπάκι σου ενυδατωμένο. Και πάντα να πίνεις πολύ νερό”. Η μαμά μου μού έλεγε πάντα σοφά πράγματα. Και μεγαλώνοντας είδα στην πράξη τα αποτελέσματα των συμβουλών της. Τώρα, όταν βλέπω μία νέα ρυτίδα στον καθρέφτη, ε, δεν χαίρομαι κιόλας, αλλά ούτε καταρρακώνομαι. Ναι, προσπαθώ να την απαλύνω, με όποιους τρόπους υπάρχουν, αλλά τόσο, όσο.»
«Η μαμά μου είχε φοβερό ταλέντο. Από εκείνη κληρονόμησα αυτή τη λαχτάρα για τη θεατρική σκηνή. Η μαμά ήταν προσωπικότητα, ο μπαμπάς ένας γλύκας. Όταν τους είπα ότι θα πάω στη δραματική σχολή, τα έχασαν. Ο μπαμπάς έβαλε τα κλάματα, γιατί το θέατρο ήταν κακό. Να πας σε τέτοιο πρόστυχο επάγγελμα; Έτσι ήταν τα πράγματα για τους θεατρίνους...»
Cover Photo: Αρχείο Life&Style/ ΝΙΚΟΛ ΜΠΑΡΤΖΩΚΑ (D-TALES/ Αρχείο Grace
