Η Marie-Chantal δεν είναι απλώς μια κοσμική παρουσία με διεθνή ζωή ανάμεσα σε Νέα Υόρκη, Λονδίνο και εξωτικούς προορισμούς. Είναι και μια γυναίκα που απολαμβάνει τις μικρές, ουσιαστικές στιγμές της καθημερινότητας, όπως η μαγειρική για την οικογένειά της.
Αυτή τη φορά, μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό, έδωσε μια πιο οικεία εικόνα: το κυριακάτικο τραπέζι στο σπίτι της στο Λονδίνο, λίγες ημέρες μετά από μια έντονη οικογενειακή δοκιμασία εξαιτίας του τραυματισμού του γιο τους, Οδυσσέα.
Στην κουζίνα με ιταλική έμπνευση
Στις 19 Απριλίου, η Marie Chantal μοιράστηκε στιγμιότυπα από την προετοιμασία ενός γεύματος με έντονη ιταλική ταυτότητα. Στο επίκεντρο βρέθηκαν τα νιόκι πατάτας – ένα από τα πιο comfort πιάτα της ιταλικής κουζίνας.
Απλά υλικά, ξεχωριστές γεύσεις και μια αίσθηση οικειότητας που ταιριάζει απόλυτα σε ένα οικογενειακό τραπέζι. Το συγκεκριμένο πιάτο δεν επιλέχθηκε τυχαία: πρόκειται για φαγητό που συνδυάζει θαλπωρή και φροντίδα, στοιχεία που φαίνεται να είχαν ιδιαίτερη σημασία για την περίοδο που διανύει η οικογένεια.
Το «άγνωστο» ροζ λαχανικό που έγινε trend
Ανάμεσα στα υλικά που ξεχώρισαν, ένα τράβηξε ιδιαίτερα την προσοχή: το ροζ ραβέντι (rhubarb).
Το ραβέντι, αν και λαχανικό, χρησιμοποιείται κυρίως σαν φρούτο, ειδικά στη βρετανική κουζίνα. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολύ αγαπημένο, με τους Βρετανούς να το εντάσσουν σε τάρτες και κέικ, μαρμελάδες, ακόμη και σε σύγχρονες γαστρονομικές δημιουργίες.
Η χαρακτηριστική του οξύτητα και το έντονο χρώμα το καθιστούν ιδανικό για πιάτα που θέλουν να ισορροπήσουν ανάμεσα στο γλυκό και το ξινό. Δεν είναι τυχαίο ότι έχει επιστρέψει δυναμικά στις κουζίνες των food lovers.
Πίσω από αυτές τις εικόνες γαλήνης, προηγήθηκε μια περίοδος έντονης ανησυχίας. Ο γιος της οικογένειας, Οδυσσέας Ντε Γκρες, είχε ένα ατύχημα, όπως προαναφέρθηκε, στο κεφάλι ενώ βρισκόταν στη Φλωρεντία.
Η Marie Chantal και ο Παύλος Ντε Γκρες αναγκάστηκαν να διακόψουν τις πασχαλινές τους διακοπές στις Μπαχάμες και να ταξιδέψουν εσπευσμένα στην Ιταλία για να βρεθούν στο πλευρό του.
Όπως η ίδια περιέγραψε συγκινητικά, η εμπειρία αυτή ανέδειξε για ακόμη μία φορά το πόσο βαθιά παραμένει η αγωνία του γονιού, ανεξαρτήτως ηλικίας των παιδιών.
