Η Κατερίνα Βρανά μίλησε για την εμπειρία της ως παρουσιάστρια του ελληνικού τελικού της Eurovision, δίπλα στη Μπέττυ Μαγγίρα και τον Γιώργο Καπουτζίδη, και για το άγχος αλλά και τη σημασία αυτής της συμμετοχής. Η stand-up κωμικός στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι έγινε το πρώτο άτομο με αναπηρία που ανέλαβε μια τέτοια τηλεοπτική παρουσίαση στην Ελλάδα, σε μια στιγμή που η ίδια θεώρησε ιστορική αλλά και απαιτητική.
Όπως εξήγησε, η ευθύνη που ένιωσε ήταν έντονη, καθώς φοβόταν πως κάθε της λάθος δεν θα της αποδιδόταν μόνο προσωπικά, αλλά θα φορτωνόταν συνολικά στην εικόνα της αναπηρίας. Σε αυτή τη συνθήκη, προσπάθησε να διαχειριστεί το βάρος της εκπροσώπησης με ψυχραιμία και επίγνωση, τονίζοντας τη σημασία της ορατότητας των ατόμων με αναπηρία στον επαγγελματικό χώρο και τη δημόσια σφαίρα.
Η ίδια είπε: «Είχα τεράστιο άγχος, γιατί ήξερα ότι είμαι η πρώτη ανάπηρη, το πρώτο ανάπηρο άτομο στην Ελλάδα που θα έκανε παρουσίαση σε εκπομπή που δεν έχει να κάνει με αναπηρία. Είχα τεράστιο άγχος να μην κάνω λάθη, γιατί ήξερα ότι ό,τι λάθος κάνω, δεν θα χρεωθεί σε εμένα ως Κατερίνα, θα χρεωθεί σε εμένα ως ανάπηρη. Χωρίς να πω ότι κουβαλούσα όλους τους ανάπηρους της Ελλάδας μαζί μου, είχα υπόψιν μου ότι είναι τόσα άτομα με αναπηρία τα οποία δεν βρίσκουν δουλειά γιατί νομίζουν ότι ο κόσμος πιστεύει ότι η αναπηρία σε σταματάει, ενώ η αναπηρία απλώς αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο δουλεύεις. Τίποτα άλλο».
Στη συνέχεια, με το χαρακτηριστικό της χιούμορ, περιέγραψε και την πιο ανάλαφρη πλευρά της εμπειρίας, αναφερόμενη στην εμφάνισή της και στο συνολικό κλίμα της βραδιάς. Με διάθεση αυτοσαρκασμού σημείωσε: «Ότι ήμουν πολύ όμορφη θα το πούμε; Με έβαψαν τόσο ωραία και μου έκαναν τέτοιο μαλλί... Ήμουν dream come true. Ήθελα πολύ να αποδείξω ότι η αναπηρία έχει γκλαμουριά μέσα. Φορούσα 15ποντο τακούνι με τις ώρες και δεν πονούσα. Η Μαγγίρα κούτσαινε».
