ΤΟ ΒΗΜΑ logo

Τουλάχιστον γλιτώσαμε το hangover

Τουλάχιστον γλιτώσαμε το hangover 1

Τα παλιά τα χρόνια -δηλαδή κάπου μέχρι προχθές- το «πάμε για ένα ποτό;» ήταν η απάντηση σε κάθε υπαρξιακή κρίση. Χωρισμός; Ποτό. Προαγωγή; Ποτό. Δευτέρα; Διπλό ποτό. Σήμερα, όμως, ζούμε σε μια νέα εποχή: των ενέσεων αδυνατίσματος, του αυστηρότερου Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και του χαλασμένου κεφιού.

ΑΠΟ ΕΦΗ ΑΛΕΒΙΖΟΥ

Λίγες μέρες πριν στο αγαπημένο, θρυλικό μπαρ της Σταδίου, τέσσερις φίλοι τσουγκρίζαμε τα ποτήρια μας κοιτάζοντας ο ένας τον άλλον στα μάτια σύμφωνα με μια μη επιβεβαιωμένη σκανδιναβική παράδοση για καλή τύχη, κάνοντας προπόσεις χαράς - «υγιή μαλλιά!», «γελαστά μάτια!» - και γιορτάζοντας τη στιγμή. Τα τρία ποτά ήταν άνευ αλκοόλ. Το ένα ήταν το δικό μου.

Στο τρίτο Virgin Mary ένιωθα ότι κολυμπούσα σε ντοματολίμνη. «Μα, εσύ;» ρωτούσε με απορία η φίλη μου γνωρίζοντας ότι είμαι κορίτσι του γλεντιού και δεν υπολογίζω. «Ναι, εγώ. Οδηγώ και εκεί πέρα έξω υπάρχουν αλκοτέστ» απαντούσα με την ίδια νηφαλιότητα όλες τις φορές που δέχθηκα την ίδια ερώτηση.

«Και γιατί δεν πήρες ταξί και ήρθες με το αυτοκίνητο;» συνέχιζε η φίλη μου. «Έλα ντε;». Δεν είχα απάντηση. Μήπως μου καλάρεσε, τελικά, η alcohol free εκδοχή μου;

Την άλλη μέρα το πρωί δεν χρειάστηκα παυσίπονο για να πάω στη δουλειά. Όλα ήταν στη θέση τους. Το κεφάλι μου, η μνήμη μου και το βελάκι στη ζυγαριά μου.

Σε μια κουβέντα, στο γραφείο με δύο γυναίκες συναδέλφους, κάποιες ώρες αργότερα, ο προβληματισμός επανήλθε δριμύτερος. «Μόνο εγώ έπινα κρασί, καμία άλλη από τις φίλες μου. Το πιστεύεις; Οι ενέσεις αδυνατίσματος απαγορεύουν το αλκοόλ» ακούστηκε μια μαρτυρία-διαμαρτυρία για τους νέους καιρούς που θέλουν τον Διόνυσο να κάνει στροφή καριέρας και να γίνεται influencer ευεξίας.

Ζούμε στην εποχή της ευεξίας. Αντιμετωπίζουμε γκουρού του lifestyle και μάστερ του fitness που μας λένε να τρώμε περισσότερες πρωτεΐνες, να περπατάμε χιλιάδες βήματα, να κοιμόμαστε οκτώ ώρες και να αποφεύγουμε το αλκοόλ.

«Η χαμένη τέχνη της επιβίωσης μετά από ένα hangover» γράφει ο Michael Sebastian στο Esquire, τον Αύγουστο του 2025, σε ένα άρθρο, το οποίο έγινε viral ανά τον πλανήτη (όχι μόνο στις ΗΠΑ του Τραμπ 2.0) και συνεχίζει: «Ο αριθμός των πότων στην Αμερική έχει φτάσει σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα. Ωστόσο, μπορείς να μάθεις πολλά για τον εαυτό σου μετά από μια μακρά νύχτα ποτού».

«Πιθανότατα έχετε υποφέρει από πονοκέφαλο, μια “σχεδόν πανδημική ασθένεια”, σύμφωνα με τον συγγραφέα Kingsley Amis. Ίσως σας συνέβη πριν από δεκαετίες ή σήμερα το πρωί. Συναντάτε έναν φίλο για μια μπύρα, υποθέτοντας ότι θα πιείτε δύο ποτά το πολύ και ελπίζοντας ότι θα είστε στο σπίτι μέχρι τις 10 μ.μ. Η μουσική είναι καλή, η συζήτηση είναι ακόμα καλύτερη και τα δύο πρώτα ποτά πίνονται εύκολα. Γιατί λοιπόν να μην πιείτε και τρίτο; Και τέταρτο; Σίγουρα, είναι Τετάρτη, αύριο δεν θα είναι πολύ κουραστική μέρα. Ένα σφηνάκι; Γ@μ@ το. Ένα τσιγάρο; Έχω χρόνια να καπνίσω, θα ήθελα ένα! Ξέρετε ότι αυτό θα έχει άσχημο τέλος, αλλά το κάνετε ούτως ή άλλως» σχολιάζει ο Michael Sebastian για να προβεί κι αυτός σε μια άλλη διαπίστωση:

«Δυστυχώς, ο κόσμος δεν αντιμετωπίζει πλέον την πονοκέφαλο όπως παλιά. Όπως σημείωσε ο John Berendt στο τεύχος του Esquire του Ιουλίου 1991, ο συγγραφέας F. Scott Fitzgerald, πρώην συνεργάτης του περιοδικού, είπε ότι στη δεκαετία του 1920 “ο πονοκέφαλος έγινε μέρος της ημέρας, τόσο αποδεκτός όσο η ισπανική σιέστα”. Στην πραγματικότητα, δεν θα μπορούσε να υπάρχει χειρότερη στιγμή για να τον έχεις. Ζούμε στην εποχή της ευεξίας. Αντιμετωπίζουμε γκουρού του lifestyle και μάστερ του fitness που μας λένε να τρώμε περισσότερες πρωτεΐνες, να περπατάμε χιλιάδες βήματα, να κοιμόμαστε οκτώ ώρες και να αποφεύγουμε το αλκοόλ».

Στον κινηματογράφο, το ποτό ήταν πάντα σκηνοθετικό εργαλείο -ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ με ένα ποτήρι ουίσκι, η Σάρον Στόουν πάνω από ένα ποτήρι λευκό κρασί, οι ήρωες του «Hangover» που δε θυμούνται τι έκαναν το προηγούμενο βράδυ.

Τελικά κερδίζουμε ή χάνουμε υπό αυτές τις συνθήκες; Σύμφωνα με τη θεωρία Sebastian στο Esquire η αλήθεια είναι κάπου στη μέση:

«Το hangover ήταν μια έντιμη, ακόμη και ηρωική δοκιμασία όπως έγραψε ο John Berendt. Όλοι οι σπουδαίοι άνθρωποι συνήθιζαν να πέφτουν στην παγίδα του. Το hangover θα σας διδάξει πολύτιμα μαθήματα, ίσως σας προσφέρει λίγη σοφία. Το hangover, σύμφωνα με τον Kingsley Amis, είναι “ένας (ευτυχώς) μοναδικός δρόμος προς την αυτογνωσία και την αυτοπραγμάτωση”.

»Με απλά λόγια, θα μάθετε πώς να το αποφεύγετε στο μέλλον. Το πιο σημαντικό είναι ότι θα μάθετε να προστατεύετε τον εαυτό σας. Αν πήρατε την άσχημη απόφαση να πιείτε λίγα ποτά παραπάνω τη νύχτα πριν από μια σημαντική συνάντηση, δεν μπορείτε να πάρετε άδεια λόγω ασθένειας. Πρέπει να αντέξετε τον πόνο, να ενισχύσετε τον εαυτό σας με φάρμακα και καφεΐνη και να αποδώσετε το καλύτερο δυνατό. Τότε μπορείτε να αξιοποιήσετε αυτή τη σκληρά κερδισμένη γνώση σε περιστάσεις που ξεπερνούν κατά πολύ ένα δυσάρεστο hangover».

Επιμύθιο: Στον κινηματογράφο, το ποτό ήταν πάντα σκηνοθετικό εργαλείο -ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ με ένα ποτήρι ουίσκι, η Σάρον Στόουν πάνω από ένα ποτήρι λευκό κρασί, οι ήρωες του «Hangover» που δε θυμούνται τι έκαναν το προηγούμενο βράδυ. Σήμερα το sequel θα λεγόταν «Hangover: Η Επιστροφή της Πρωτεΐνης». Τρεις φίλοι ξυπνούν απολύτως ξεκούραστοι, με σταθερό σάκχαρο και καμία απολύτως ιστορία να διηγηθούν.


Από την τάξη στη Βουλή: Η Υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη σε μια κουβέντα εφ’ όλης της ύλης

Τι σημαίνει να έχεις υπάρξει δασκάλα πριν γίνεις Υπουργός Παιδείας; Η Σοφία Ζαχαράκη, Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού δεν μιλά ως επαγγελματίας πολιτικός αλλά ως εκπαιδευτικός που έχει διδάξει σε όλες τις βαθμίδες, έχει δουλέψει παράλληλα σε διαφορετικά σχολεία για να συμπληρώσει το ωράριο της, έχει κάνει μάθημα σε παιδιά διαφορετικών ηλικιών, δυνατοτήτων και κοινωνικού στάτους.


READ MORE

Exit mobile version