Πέθανε σε ηλικία 84 ετών ο Ντέιβιντ Κλέιτον-Τόμας, ο θρυλικός επικεφαλής και τραγουδιστής του σπουδαίου συγκροτήματος των 60s και 70s, Blood, Sweat & Tears.
Ο Καναδός ερμηνευτής και δημιουργός της παγκόσμιας επιτυχίας «Spinning Wheel», άφησε την τελευταία του πνοή σε νοσοκομείο του Τορόντο, σημαδεύοντας το τέλος μιας μυθιστορηματικής ζωής που ξεκίνησε από τους δρόμους και τις φυλακές στην εφηβεία για να καταλήξει στην κορυφή των βραβείων Grammy και την παγκόσμια μουσική καταξίωση.
Η ηλεκτρισμένη φωνή του και η μοναδική του ικανότητα να παντρεύει το ροκ εν ρολ με την τζαζ, ανάγκασαν τον εμβληματικό παραγωγό Κλάιβ Ντέιβις να τον χαρακτηρίσει ως έναν «συγκλονιστικό» μουσικό που άλλαξε τα δεδομένα της εποχής του.
Ποιος ήταν ο Ντέιβιντ Κλέιτον-Τόμας
Ο Κλέιτον-Τόμας έγραψε το πιο γνωστό τραγούδι του συγκροτήματος, το «Spinning Wheel», το οποίο έφτασε στο νούμερο δύο των αμερικανικών chart και προτάθηκε για τρία βραβεία Grammy, κερδίζοντας τελικά ένα.
Γεννήθηκε στην Αγγλία, πριν η οικογένειά του εγκατασταθεί στο Τορόντο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Μέχρι την ηλικία των 14 ετών είχε μείνει άστεγος, ενώ πέρασε μεγάλο μέρος των εφηβικών του χρόνων έχοντας προβλήματα με τον νόμο και μπαινοβγαίνοντας σε διάφορες φυλακές.
Από τους δρόμους στην κορυφή των Grammy
Στη δεκαετία του 1960 άρχισε να γνωρίζει επιτυχία ως μουσικός, ηγούμενος της μπάντας David Clayton-Thomas and the Fabulous Shays, προτού μετακομίσει αργότερα στη Νέα Υόρκη.
Εκεί εντάχθηκε στους Blood, Sweat & Tears, οι οποίοι είχαν μόλις διαλυθεί, αλλά επανασυνδέθηκαν χάρη σε αυτόν, τραβώντας την προσοχή του θρυλικού στελέχους της μουσικής βιομηχανίας, Κλάιβ Ντέιβις, ο οποίος αργότερα περιέγραψε τον Κλέιτον-Τόμας ως έναν «συγκλονιστικό» μουσικό.
«Οι Blood, Sweat & Tears ήταν ένα πολύ ασυνήθιστο κράμα ανθρώπων», είχε δηλώσει ο Κλέιτον-Τόμας σε συνέντευξή του. «Είχαμε παιδιά στην μπάντα που είχαν σπουδάσει αποκλειστικά στο Juilliard. Είχαμε άλλους που είχαν μόλις βγει από το Berkeley -σκληροπυρηνικούς τζαζίστες της be-bop- και μετά υπήρχε μια άλλη φράξια σαν εμένα, που ήμασταν βασικά κιθαρίστες της Telecaster, εκπαιδευμένοι στα σαλούν του ροκ εν ρολ και της R&B».
Στα αμερικανικά chart για 109 εβδομάδες
Το πρώτο του άλμπουμ με το συγκρότημα σημείωσε τεράστια επιτυχία, πουλώντας 10 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, παραμένοντας στα αμερικανικά chart για 109 εβδομάδες και κερδίζοντας πέντε βραβεία Grammy. Στις μεγάλες επιτυχίες τους περιλαμβάνονταν επίσης τα κομμάτια «And When I Die» και «You’ve Made Me So Very Happy».
Όταν ο Κλέιτον-Τόμας ρωτήθηκε αν γνώριζε ότι το συγκρότημα θα είχε τόσο μεγάλη επιτυχία, είχε απαντήσει: «Δεν θέλω να ακουστώ αλαζόνας, αλλά ναι. Την πρώτη φορά που μπήκα και τραγούδησα με αυτή την μπάντα, πάθαμε σοκ. Ήταν ένα από αυτά τα ηλεκτρισμένα πράγματα που απλά συμβαίνουν».
Το παρασκήνιο του Ψυχρού Πολέμου και η συνέχεια
Το συγκρότημα πραγματοποίησε μια αμφιλεγόμενη περιοδεία, με κρατική χορηγία, σε διάφορες χώρες του ανατολικού μπλοκ κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η οποία βρέθηκε στο επίκεντρο του ντοκιμαντέρ του 2023 «What the Hell Happened to Blood, Sweat & Tears?». Όπως αποκαλύφθηκε, η περιοδεία είχε κανονιστεί προκειμένου ο Κλέιτον-Τόμας να εξασφαλίσει την «πράσινη κάρτα» για να μπορεί να ζει και να εργάζεται στις ΗΠΑ.
Ακολούθησαν κι άλλα επιτυχημένα άλμπουμ, όπως το Blood, Sweat & Tears 3 και το 4, προτού ο Κλέιτον-Τόμας αποχωρήσει από το συγκρότημα το 1972, εξαντλημένος από τη ζωή στον δρόμο και τις περιοδείες. «Το κράτησα ζωντανό για όσο διάστημα μπορούσα να το κάνω πνευματικά και σωματικά», είχε πει.
Στη συνέχεια κυκλοφόρησε αρκετά σόλο άλμπουμ, ενώ τη δεκαετία του 2000 δημιούργησε μια 10μελή μπάντα στο Τορόντο, με την οποία περιόδευσε τα επόμενα χρόνια. Παράλληλα, εργάστηκε ενεργά σε φιλανθρωπικές οργανώσεις για ευάλωτους νέους και δημοσίευσε τα απομνημονεύματά του το 2010. Σύντομα θα δοθεί μια συναυλία στη μνήμη του.
