Η Μαρίκε Έλερς έχει αναλάβει μία από τις πιο κρίσιμες αποστολές στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή: να μετατρέψει ένα ακροδεξιό κίνημα, που γεννήθηκε από το μίσος για τις Βρυξέλλες, σε μια υπολογίσιμη δύναμη ικανή να συνδιαμορφώνει τους νόμους της ΕΕ.
«Είμαστε η κύρια αντιπολίτευση σε αυτό το σπίτι», δηλώνει η Έλερς, στέλεχος του Κόμματος της Ελευθερίας (PVV) του Χέερτ Βίλντερς, μιλώντας στο POLITICO. Η στρατηγική της ευρωπαϊκής Ακροδεξιάς άλλαξε ριζικά μετά τις ευρωεκλογές του 2024.
Η ενίσχυση των «Πατριωτών» επέτρεψε στο κεντροδεξιό Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ) να στρέφεται προς τα δεξιά του για να περνάει νομοθετήματα, σνομπάροντας τους παραδοσιακούς συμμάχους του από την Κεντροαριστερά και τους Φιλελεύθερους.
Αυτή η νέα πραγματικότητα έχει προκαλέσει πονοκέφαλο στον ηγέτη του ΕΛΚ, Μάνφρεντ Βέμπερ. Αν και ορισμένες τάσεις εντός του κόμματός του πιέζουν για στενότερη συνεργασία με την Ακροδεξιά, ο ίδιος δέχεται σφοδρές πιέσεις από τον Γερμανό Καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς, ο οποίος προειδοποίησε δημόσια τον Βέμπερ ότι «αν χρειαστεί, θα υπάρξουν συνέπειες» σε περίπτωση επίσημης συνεργασίας.
Το τέλος της δωρεάν ψήφου
Ωστόσο, οι ακροδεξιές δυνάμεις είδαν σε αυτή τη συγκυρία μια χρυσή ευκαιρία. Αντί να παραμείνουν ένα κίνημα διαμαρτυρίας στο περιθώριο, κόμματα όπως ο Εθνικός Συναγερμός της Γαλλίας (υπό την ηγεσία του Ζορντάν Μπαρντελά), το PVV του Βίλντερς και το ισπανικό Vox ενώθηκαν κάτω από την ομπρέλα των «Πατριωτών για την Ευρώπη».
Υιοθέτησαν μια στρατηγική συμβιβασμών με στόχο να μετατρέψουν τα εκλογικά τους κέρδη σε νομοθετική επιρροή.
Στην αρχή, οι «Πατριώτες» στήριζαν εσκεμμένα τις προτάσεις του ΕΛΚ «χωρίς να ζητούν πολλά» ως αντάλλαγμα, για να αποδείξουν ότι είναι αξιόπιστοι εταίροι. «Αυτό έχει αλλάξει 100%», τονίζει η Έλερς. «Η ψήφος μας δεν είναι πλέον δωρεάν» αναφέρει.
Ήδη οι «Πατριώτες» έχουν συμμαχήσει με το ΕΛΚ για την αυστηροποίηση της μεταναστευτικής νομοθεσίας και τη χαλάρωση των περιβαλλοντικών περιορισμών, ενώ τώρα βάζουν στο στόχαστρο την ανατροπή της κατάργησης των κινητήρων εσωτερικής καύσης στα αυτοκίνητα.
Το κρυφτό του ΕΛΚ και οι μυστικές συμφωνίες
Το ΕΛΚ επιμένει δημόσια ότι δεν υπάρχει δομημένη συμμαχία ή συντονισμός με τους «Πατριώτες», ισχυριζόμενο ότι η Ακροδεξιά στηρίζει τις θέσεις του χωρίς ανταλλάγματα. Η Έλερς απορρίπτει ασυζητητί αυτό το αφήγημα. «Αν νομίζουν ότι ο κόσμος τους πιστεύει, είναι εξαιρετικά αφελείς».
Ως παράδειγμα φέρνει τον πρόσφατο εμβληματικό νόμο για τις απελάσεις μεταναστών, όπου το ΕΛΚ υιοθέτησε αρκετά αιτήματα των «Πατριωτών». «Περίμεναν κυριολεκτικά το δικό μου πράσινο φως ότι κάθε μία από τις αντιπροσωπείες μας θα στήριζε το νομοσχέδιο, επειδή χρειαζόμασταν και την τελευταία ψήφο», αποκαλύπτει η ίδια, παρά τις διαψεύσεις των εκπροσώπων του ΕΛΚ που χαρακτήρισαν «ψέμα» τις διαπραγματεύσεις.
Στόχος η διακυβέρνηση της Ευρώπης το 2029
Το έργο της Έλερς δεν είναι εύκολο, καθώς πρέπει να ευθυγραμμίσει 84 ευρωβουλευτές από εθνικιστικά κόμματα με διαφορετικές ιδεολογικές ατζέντες. Η ίδια επισημαίνει ότι πίσω από τις κλειστές πόρτες, «εκεί όπου δεν υπάρχουν κάμερες και δημοσιογράφοι», ακόμη και οι Σοσιαλδημοκράτες συμφωνούν σε ορισμένες θέσεις με τους «Πατριώτες», παρά τη δημόσια άρνησή τους.
Ο μακροπρόθεσμος στόχος της Έλερς είναι ξεκάθαρος: μια δεξιά/ακροδεξιά συμμαχία να γίνει ο κανόνας στην Ευρώπη και να αναλάβει τελικά τα ηνία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και της Κομισιόν, ξεκινώντας τη διαδικασία αφαίρεσης αρμοδιοτήτων από τις Βρυξέλλες και επιστροφής τους στις εθνικές πρωτεύουσες. Όπως εκτιμά, οι ευρωεκλογές του 2029 θα είναι το σημείο καμπής όπου η πλάστιγγα θα γείρει οριστικά προς αυτή την κατεύθυνση.
