Αν ο Βαρουφάκης είχε διαβάσει τότε τον περίφημο «Δεύτερο ανεπίκαιρο στοχασμό» του Νίτσε με τον ως άνω διδακτικό τίτλο, δεν θα είχε ξεφωνήσει μ’ εκείνο το ανεπανάληπτο “Ουάου!” τον Ντάισελμπλουμ στην Αθήνα, στερώντας από τον εαυτό του -και από το Berberry- την περίπτωση να γίνει πρόεδρος του Eurogroup.
Τώρα, το εάν θα τον μαγνητοφωνούσε ο Πιερρακάκης, κατά τη διάρκεια των υψηλών καθηκόντων του ή εάν θα ανέθετε τη δουλειά στο Predator, δεν μπορώ να το ξέρω γιατί κανείς ως προς αυτό δεν ξέρει περισσότερα εκτός από την Ιστορία.
