Μήνυμα συμπαράστασης και αγάπης στους ασθενείς που περιμένουν να «βρεθεί αγαθός δότης» για να υποβληθούν σε μεταμόσχευση ήπατος έστελνε στην τελευταία- προφητική για τη δική του περιπέτεια- ομιλία του πριν από την είσοδό του στο Αρεταίειο Νοσοκομείο ο Αρχιεπίσκοπος κ. Χριστόδουλος . Στις 8 Ιουνίου και με αφορμή τα «Τριάντα χρόνια προσφοράς στη Μεταμόσχευση και Ανοσολογία» ο Αρχιεπίσκοπος δήλωνε: «Είναι βαριά η ευθύνη όλων μας για το απαράδεκτο γεγονός ότι ο πιστός λαός μας δεν έχει ακόμη συνειδητοποιήσει ότι η δωρεά οργάνων συνιστά σοβαρή πράξη φιλανθρωπίας.Είναι βαριά η ευθύνη όλων μας διότι μόλις έξι Ελληνες στο εκατομμύριο έχουν δηλώσει πως επιθυμούν να διαθέσουν μετά θάνατον τα όργανά τους για μεταμόσχευση». Ο κ. Χριστόδουλος μάλιστα επεσήμαινε: «Αποτρεπτικός παράγων της προσφοράς οργάνων είναι και η αμφιβολία πολλών πιστών για το δικαίωμα να δεχόμαστε και να προσφέρουμε όργανα. Προς αυτούς απευθυνόμενη η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας μας διακήρυξε ότι αντιμετωπίζει με ιδιαίτερη κατανόηση τη δωρεά οργάνων και την στηρίζει,διότι κάθε τι που υπερβαίνει τον ατομικισμόν και την φιλοζωίαν και συνδέει τους ανθρώπους με σχέσιν αμοιβαιότητος και κοινωνίας,κάθε τι το οποίον αποδεικνύει την υπεροχήν της πνευματικής ζωής επί της βιολογικής επιβιώσεως η Εκκλησία το προστατεύει και το υποστηρίζει» .
Ακολούθως, επικαλούμενος ομιλία του στην Επιτροπή Βιοηθικής της Εκκλησίας προσέθετε: «Είχα αναφερθεί στο πνεύμα με το οποίο η Εκκλησία βλέπει τη δυνατότητα των μεταμοσχεύσεων,της μετάδοσης ζωής του σώματος και του αίματός μας από τον έναν στον άλλον.Τόνισα ότι μέσα στην κυριαρχία της αρρωστημένης φιλαυτίας της εποχής μας,η επιστημονική και τεχνολογική πρόοδος, εκτός από επιτεύγματα που τρέφουν την αλαζονεία μας,μας παρέχει και ιερές δυνατότητες άλλως και άλλοτε πέραν πάσης φαντασίας:να προσφέρουμε όργανα και ιστούς του σώματός μας στους συνανθρώπους μας και να οικοδομούμε τη ζωή τους πάνω στον δικό μας θάνατο. Αυτό το επίτευγμα βαθιά συγκινεί την Εκκλησία, που αυθόρμητα ψάχνει και βρίσκει τις παραμέτρους της πρακτικής και εφηρμοσμένης συμπαραστάσεως» .
Σε μια προσπάθεια να κερδίσει και τους πλέον δύσπιστους ο κ. Χριστόδουλος σημείωνε ακόμη: «Βεβαίως η Εκκλησία δεν ευλογεί δωρεές οργάνων που δεν είναι δωρεές αλλά υφαρπαγές, δεν δέχεται δωρεές που συνιστούν στην πραγματικότητα ευθανασία,δεν δέχεται το εμπόριο,και θέτει προϋποθέσεις ανωνυμίας του δότη. Ωστόσοαυτές οι επιφυλάξεις,που διατυπώνονται πρωτίστως για να αποφύγουμε υπερβάσεις οι οποίες αναιρούν την εθελοντική και χριστιανικώς φιλάνθρωπο προσφορά,δεν μειώνουν την αξία της δωρεάς οργάνων».
Πώς έκλεινε την ομιλία του ο Αρχιεπίσκοπος; Με την ευχή προς «τους έλληνες επιστήμονες να μας κάνουν πάντοτε υπερήφανους για τις δημιουργικές δυνάμεις τους.Εύχομαι να ανταποκριθούμε με την οφειλόμενη διάθεσή μας προς τον πλησίον στην ανάπτυξη δωρεάς οργάνων. Και στέλνω από το βήμα αυτό μήνυμα συμπαραστάσεως και αγάπης στους ασθενείς που περιμένουν να βρεθεί αγαθός δότης» .
