Στο σημείωμά μου της 3ης Αυγούστου, σε μια προσπάθειά μου να αποκαταστήσω την αλήθεια για την περίφημη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση των κυβερνήσεων του Ελευθερίου Βενιζέλου, παρουσίασα στοιχεία από την πρόσφατα κυκλοφορήσασα βιογραφία του Κωνσταντίνου Γόντικα, από τα οποία προέκυπτε α) ότι αυτός ο άγνωστος σήμερα υπουργός Παιδείας του Βενιζέλου ήταν ο εμπνευστής της μεταρρύθμισης και όχι ο Γεώργιος Παπανδρέου, όπως μας έχει επιβληθεί να πιστεύομε, και β) ότι ο θαυμαζόμενος ως μέγας εκπαιδευτικός Δημήτριος Γληνός όχι μόνο δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με τη μεγαλειώδη αυτή προσφορά του Βενιζέλου, αλλά ήταν και σφοδρός πολέμιός της. Αποκάλυπτα δε επ’ ευκαιρία ότι ο Γληνός είχε εισηγηθεί τότε την κατάργηση του ελληνικού αλφάβητου και την αντικατάστασή του με το λατινικό (!), πράγμα που επίσης επιμελώς αποκρύπτεται.
Για το άρθρο μου αυτό, για το οποίο τήρησαν σιγήν ιχθύος οι μυθοπλάστες της σύγχρονης ιστορίας, δέχθηκα επίθεση από τον άλλοτε βουλευτή του KKE κ. Κώστα Κάππο, ο οποίος με εκτενές άρθρο του στον «Ριζοσπάστη» (12/8) υπό τον τίτλο «Ο Γ. Μαρίνος χύνει το δηλητήριό του» αμφισβήτησε τα αποκαλυπτόμενα στο άρθρο μου για την εχθρική στάση του Γληνού στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση Βενιζέλου και για την εισήγησή του περί αντικατάστασης του ελληνικού αλφάβητου με το λατινικό, και με προκαλούσε να αποδείξω την αλήθεια και τις πηγές των ισχυρισμών μου.
Εσπευσα αμέσως να το κάνω αποστέλλοντας σχετική επιστολή στον «Ριζοσπάστη», στην οποία παρουσίαζα τις αποδείξεις των όσων είχα υποστηρίξει. Φυσικά, ο «Ριζοσπάστης», σεβόμενος τις ιερές σταλινικές παραδόσεις του, δεν δημοσίευσε την επιστολή μου.
Ιδού λοιπόν τι μεταξύ άλλων έγραφα στη μη δημοσιευθείσα απάντησή μου στο άρθρο Κάππου στον «Ριζοσπάστη»:
1. Αμφισβητεί ο κ. Κάππος ότι ο Δημ. Γληνός, που θεωρείται σήμερα ως βασικός εμπνευστής της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης του Βενιζέλου, υπήρξε πολέμιός της. Μου προκαλεί κατάπληξη η αμφισβήτηση αφού ο ίδιος ο Γληνός είχε δηλώσει τότε: “Ούτε ο Εκπαιδευτικός Ομιλος, ούτε εγώ έχουμε καμιά απολύτως σχέση με ό,τι γίνεται σήμερα (επί Βενιζέλου) στο υπουργείο Παιδείας». (βλ. Κων/νος Γόντικας: 1870-1937, Αθήνα 2003).
2. Με κατηγορεί ο κ. Κάππος ότι χύνω το δηλητήριό μου σε βάρος του Γληνού υποστηρίζοντας ότι είχε προτείνει την αντικατάσταση του ελληνικού αλφάβητου με το λατινικό. Ευχαρίστως να τεκμηριώσω την καταγγελία μου. Ο Γληνός σε άρθρα του με τον γενικό τίτλο «Το κύμα της αγραμματωσύνης», που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό «Ο νέος δρόμος» και στο συμπέρασμά τους που αναδημοσίευσε το περιοδικό «Πρωτοπορία» (φύλλο 21, 1930) έγραφε:
A! H σημερινή ελληνική ορθογραφία δε μπορεί να κρατηθεί. Οι λύσεις είναι τρεις: 1) N’ απλοποιηθεί το σημερινό ορθογραφικό σύστημα (…) 2) Να εισαγάγουμε τη φωνητική ορθογραφία. Οι Ελληνες της Ρουσίας έκαμαν την αρχή (…) 3) Να πάρουμε το λατινικό αλφάβητο. Την Τρίτη λύση θεωρούμε για την καλύτερη, γιατί πρώτα-πρώτα μας εισάγει μορφικά στην οικογένεια των εβρωπαϊκών λαών, έπειτα λύνει με μιας ολόκληρο το ορθογραφικό πρόβλημα.
Αλλωστε και άλλοι κορυφαίοι διανοούμενοι της κομμουνιστικής Αριστεράς υποστήριζαν τότε (τώρα το αποσιωπούν επιμελώς) πολύ χειρότερα απ’ όσα ο Γληνός. Ο μεγάλου κύρους στον χώρο της Αριστεράς Φώτος Γιοφύλης έγραφε το 1930:
«… Πιστεύομε πως η νέα μας γραφή με το Λατινικό αλφάβητο είναι πάντα απόλυτη ανάγκη νάναι: 1) Απλή και εύκολη στο ανώτατο μπορετό σημείο και 2) να μην έχει καμμιά σχέση με την ιστορική ορθογραφία, μα να ζωγραφίζει μονάχα την ηχητική μορφή της γλώσσας. M’ αυτό τον τρόπο γλιτώνουμε από τις περιττές κι ανόητες πολυτέλειες της σημερινής γραπτής γλώσσας». (Περιοδικό «Πρωτοπορία», Χρόνος 2, Μάρτιος 1930, σελ. 71) (Πλουσιότερη τεκμηρίωση στο βιβλίο του Δημήτρη Στεργίου «Αυτή είναι η Ελλάδα», Αθήνα 2000).
Αυτή είναι η αλήθεια και ευχαριστώ τον κ. Κάππο που με βοήθησε να την αποκαλύψω πληρέστερα, έστω και αν ο «Ριζοσπάστης» αρνήθηκε να την φιλοξενήσει, ώστε οι αναγνώστες του να πιστεύουν ότι δεν είχα τι να απαντήσω. Ισως διότι οι μόνοι που υιοθέτησαν την πρόταση Γληνού/KKE είναι οι χούλιγκαν…
