Ολόκληρος μηχανισμός με βαθιές ρίζες στον χρόνο, άμεση πρόσβαση και συνδρομή δημοσίων λειτουργών λυμαίνεται κυριολεκτικώς τις δημόσιες εκτάσεις. Οικειοποιείται, μετερχόμενος όργιο παρανομιών, τη δημόσια περιουσία, εισπράττοντας δισεκατομμύρια. Η εισαγγελική έρευνα που άρχισε πριν από δύο χρόνια με εντολή του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και διενεργήθηκε από τον εμπειρότατο σε θέματα καταπατήσεων εισαγγελέα κ. Ηλ. Κολιούση απέδειξε ότι η Νοτιοανατολική Αττική βρίσκεται στο έλεος των καταπατητών.
Χιλιάδες, δίχως υπερβολή, στρέμματα δασικών ή μη δασικών εκτάσεων που ανήκουν στο κράτος λεηλατούνται από τους επιτήδειους, οι οποίοι δεν ορρωδούν προ ουδενός. Τα τεράστια ποσά που εισπράττουν από την εκποίηση γης που δεν τους ανήκει αποτελούν το δέλεαρ που οδηγεί στον εκμαυλισμό που φθάνει ως την άμεση συμμετοχή στα κυκλώματα των καταπατητών δημοσίων λειτουργών που εντέλλονται στην προστασία της δημόσιας περιουσίας.
Το περιεχόμενο του αποκαλυπτικού πορίσματος που φέρει σήμερα στη δημοσιότητα «Το Βήμα» ξεσκεπάζει τα κυκλώματα των καταπατητών και καταλήγει σε βαριές διώξεις για συμβολαιογράφους, δικηγόρους, επιχειρηματίες και έναν δασάρχη!
Φωτίζει αθέατες πλευρές μιας πρωτοφανούς εγκληματικής δράσης που συντελείται δίπλα μας, χωρίς οι αρμόδιες αρχές να αντιλαμβάνονται το παραμικρό. Εκείνο όμως που σοκάρει δεν είναι μόνο οι μέθοδοι, η συμμετοχή κρατικών λειτουργών, το αδίστακτο των ενεργειών τους.
Είναι η παραδοχή ότι το κράτος ούτε παρακολουθεί ούτε ξέρει την ιδιοκτησία του. Γιατί δεν γίνεται λόγος για υφαρπαγές κάποιων εκτάσεων, κάποιων στρεμμάτων. Γίνεται λόγος για 20 χιλιάδες στρέμματα που εκποιήθηκαν ήδη και για 217 χιλιάδες που διασώθηκαν στο παρά πέντε! Και να σκεφθεί κανείς ότι το κάθε στρέμμα πωλείται επτά εκατομμύρια…
Ας αρχίσουμε όμως από το τέλος. Από την κατάληξη της πολύμηνης και επίπονης έρευνας. Από το συμπέρασμα του εισαγγελικού λειτουργού που έψαξε και βρήκε πού αρχίζει και πού καταλήγει ο μίτος για το μεγάλο κόλπο. Πώς στήθηκε η κομπίνα για την καταπάτηση και εκποίηση 340 χιλιάδων στρεμμάτων στην Αττική (διαβάσατε σωστά, τόσα είναι τα στρέμματα). Και να θυμίσουμε εδώ ότι ο ίδιος εισαγγελέας, ο κ. Ηλ. Κολιούσης, ήταν εκείνος που έφερε στο φως και έστειλε στο εδώλιο τη σπείρα των καταπατητών της Πεντέλης. Τη σπείρα που έβαλε στο χέρι 2.500 χιλιάδες στρέμματα στην Πεντέλη δασικής έκτασης που αποτεφρώθηκε και κηρύχθηκε (εις μάτην) αναδασωτέα. Πρωταγωνιστής της σπείρας (ακόμη είναι στη φυλακή) ήταν η δικηγόρος Μαρία Παπαγεωργίου- Θεοδωράκη, ενώ βασικό ρόλο στην κομπίνα διαδραμάτισε ο υποθηκοφύλακας Κρωπιάς Παν. Σακκόπουλος και ο συμβολαιογράφος Δημ. Δημητρέλος (όλοι προφυλακισμένοι).
Βέβαια η σπείρα της Πεντέλης μετά τις αποκαλύψεις για τη Νοτιοανατολική Αττική μοιάζει «αστεία περίπτωση». Πού σύγκριση ανάμεσα στα 2.500 χιλιάδες στρέμματα περίπου και στα 340 χιλιάδες. Απέχουν μεταξύ τους παρασάγγας.
Ας δούμε λοιπόν ποιοι θα λογοδοτήσουν τώρα στη Δικαιοσύνη για την πρωτοφανή κομπίνα.
* Δύο συμβολαιογράφοι, οι Κων. Δ. Μητρέλης και Δημ. Μητρέλης. Διώκονται ποινικά για απάτη σε βαθμό κακουργήματος σε βάρος του Δημοσίου.
* Δύο δικηγόροι, οι Δημήτριος Παπακωνσταντίνου και Ιωάννης Μητρογιάννης για απάτη και αυτοί σε βαθμό κακουργήματος σε βάρος του Δημοσίου.
* Ο δασάρχης Πεντέλης (μέχρι πρότινος) Νικόλαος Παπακώστας για ψευδείς βεβαιώσεις σε βαθμό κακουργήματος σε βάρος του ελληνικού δημοσίου με σκοπό να προσπορίσει σε τρίτους παράνομο όφελος, σε συνδυασμό με τον νόμο περί καταχραστών του Δημοσίου.
* Ο επιχειρηματίας Αλέξανδρος Αγγ. Βαμβακάς, που εν γνώσει του αγόρασε 20 χιλιάδες στρέμματα δημόσιας έκτασης από το κύκλωμα των καταπατητών, για απάτη σε βάρος του Δημοσίου σε βαθμό κακουργήματος.
* Ο εγκέφαλος της σπείρας Γ. Οικονομίτσιος και οι συνεργάτες του Δ. Κριαράς, Ευ. Γεωργιάκος, Στ. Μπιζάνης για απάτες από κοινού σε βάρος του Δημοσίου και σωρεία άλλων αδικημάτων, σε συνδυασμό με τον νόμο περί καταχραστών του δημόσιου χρήματος.
Η ιδέα για την υφαρπαγή τόσων χιλιάδων στρεμμάτων (340 χιλιάδων περίπου) ήταν πολύ παλιά. Εμπνευστής της ο Αλέξανδρος Δάσιος που πια δεν ζει, γιατί πέθανε στη φυλακή κρατούμενος για σωρεία αδικημάτων που είχαν σχέση με καταπατήσεις δημόσιων εκτάσεων. Ο Δάσιος στα τέλη της δεκαετίας του ’60 κατάλαβε ότι μπορεί να γίνει ζάπλουτος αν εμφανιστεί αυτός αντί του κράτους ως κύριος μεγάλων δασικών και μη εκτάσεων.
Αυτό έκανε λοιπόν προσκομίζοντας ως τίτλους κυριότητας πλαστά συμβόλαια και άρχισε να πουλάει. Υστερα από κάμποσα χρόνια και ενώ είχε πουλήσει αρκετά στρέμματα το υπουργείο Γεωργίας ξεκίνησε έρευνες για τη δραστηριότητά του. Ερευνες και η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου με αποτέλεσμα: ο Δάσιος να συλληφθεί και να αποβιώσει προτού ακόμη δικαστεί για την πρωτοφανή απάτη σε βάρος του Δημοσίου. Αυτά έγιναν ως το 1976. Εκτοτε οι κληρονόμοι του, η χήρα του και ο γιος του αποποιήθηκαν τα χρέη που τους κληρονόμησε, διότι μετά την αποκάλυψη της κομπίνας τον κυνηγούσαν και «οι πέτρες». Το ίδιο έκανε όταν ενηλικιώθηκε και η εγγονή του. Τι να αποδεχθούν άλλωστε οι κληρονόμοι του Δάσιου, όταν τα χρέη του το 1993 ήταν 209 εκατ. δρχ. και η περιουσία του ανύπαρκτη;
Και ενώ οι κληρονόμοι του δεν συνέχισαν το έργο του, αυτό φρόντισε να το κάνει ένας φίλος του από τα παλιά. Από τότε που ο Δάσιος είχε αποφασίσει να βάλει στο χέρι χιλιάδες στρέμματα δημόσιας γης. Ο Βασ. Οικονομίτσιος λοιπόν, συνεργάτης του Δάσιου τη δεκαετία του ’70, ήταν εκείνος που, αφού άφησε να περάσει χρόνος ώστε η ιστορία να ξεχαστεί και ενώ ο Δάσιος είχε προ πολλού αποβιώσει, εμφανίστηκε ως εκπρόσωπός του.
Μετερχόμενος παρανομίες επί παρανομιών και με τη συμμετοχή των συμβολαιογράφων που διώκονται ποινικώς αλλά και των δικηγόρων και του δασάρχη της Πεντέλης που εξέδιδε τα σχετικά πιστοποιητικά, ο Οικονομίτσιος κατόρθωσε το 1993 να κάνει μια καλή δουλειά. Πούλησε 20.292 στρέμματα στην περιοχή Δίλοφο της Βάρης. Η δημόσια έκταση που είχε χαρακτηριστεί αναδασωτέα από τη δεκαετία του ’30 εμφανίστηκε ως ιδιοκτησία Δάσιου για λογαριασμό του οποίου πούλησε ο Οικονομίτσιος.
Τι εισέπραξε από αυτή την πώληση; Πολλά, πάρα πολλά. Αρκεί να σημειωθεί ότι η αντικειμενική αξία που προσδιορίστηκε από την εφορία εν όψει της μεταβίβασης ήταν 242.204.000 δρχ.! Αγοραστές ήταν η εταιρεία με την επωνυμία ΚΕΤΕ ΑΑ Κτηματική, Επενδυτική Τεχνική Τουριστική – Εμπορική ΑΕ που την εκπροσωπούσε ο Αλ. Βαμβακάς (διώκεται σε βαθμό κακουργήματος διότι γνώριζε όπως προκύπτει από το πόρισμα ότι αγόραζε δημόσια έκταση και ότι ο Οικονομίτσιος ήταν απατεώνας). Τρία χρόνια αργότερα ο Οικονομίτσιος χτύπησε πάλι. Με τον συνεργάτη του Εμμ. Κριαρά (και αυτός κατηγορούμενος) βρήκαν νέους πελάτες. Τους Κων. Λέκκα και Μάρκο Τσιρέκα. Τους πούλησαν 8 στρέμματα στον καθένα, εισέπραξαν προκαταβολές αλλά οι άνθρωποι κατάλαβαν ότι κάτι δεν πάει καλά και η δουλειά χάλασε.
Πριν από δύο χρόνια όμως το κύκλωμα των καταπατητών συνέλαβε το μεγάλο κόλπο. Προετοίμασε τα πάντα, κατασκεύασε τίτλους και βρήκε αγοραστή για να πουλήσει 217 χιλιάδες στρέμματα! Τις διαπραγματεύσεις για την πώληση ανέλαβε συνεργάτης του Οικονομίτσιου, ο Ευτ. Γεωργιάκος. Ο υποψήφιος αγοραστής Γ. Καραμπότσιος είδε τους τίτλους, τα πιστοποιητικά και δεν αμφέβαλε για την κυριότητα των εκτάσεων. Ολα ήταν τέλεια.
Ενώ όμως η πώληση ήταν σχεδόν έτοιμη, μια άλλη εταιρεία με την επωνυμία Εύξεινος εμφανίστηκε να αγοράζει από άλλο ιδιοκτήτη τμήμα της ίδιας έκτασης. Τα πράγματα περιπλέγθηκαν, οι υποψίες άρχισαν, ο εισαγγελέας μπήκε στη μέση. Αποτέλεσμα το εισαγγελικό πόρισμα και οι διώξεις.
Πώς δραστηριοποιούνται τα κυκλώματα χωρίς κανείς να το αντιλαμβάνεται
Αν τα έγγραφα δεν ήταν ο αψευδής μάρτυς, δύσκολα θα μπορούσε να πιστέψει κανείς πού τελικά φθάνει το γαϊτανάκι της λεηλασίας της δημόσιας γης. Οπως προκύπτει όμως από δημόσια έγγραφα, και μάλιστα από δικαστική απόφαση που εκδόθηκε προσφάτως από το Πρωτοδικείο Αθηνών, η υφαρπαγή των δημοσίων εκτάσεων ενίοτε συντελείται διά μέσου της Δικαιοσύνης!
Με δικαστική απόφαση δηλαδή δίδεται το πράσινο φως για να αλλάξουν χέρια δημόσιες εκτάσεις που έχουν τεθεί στο στόχαστρο των κυκλωμάτων των καταπατητών. Ας δούμε όμως πώς ο μηχανισμός της δικαιοσύνης αξιοποιείται (διότι άθελά του αξιοποιείται) στην «ιδιωτικοποίηση» παρανόμως της δημόσιας περιουσίας. Πώς φθάσαμε δηλαδή στο σημείο (αδιανόητο φαίνεται) να βγαίνουν σε πλειστηριασμό και να πωλούνται ακίνητα του Δημοσίου, τεράστιες εκτάσεις γης σε ακριβές περιοχές, δίχως κανένας να παίρνει είδηση.
* Ιδιοκτήτες – «μαϊμούδες»
Η αφετηρία βέβαια είναι μία: το γεγονός ότι τα κυκλώματα των καταπατητών που είναι και υπαρκτά και παρόντα εμφανίζουν με τη συνδρομή (αυτό έχει τη σημασία του) των αρμόδιων δημοσίων λειτουργών (δασάρχες, υποθηκοφύλακες και συμβολαιογράφοι) τίτλους κυριότητας. Οι τίτλοι είναι πλαστοί, αλλά αυτό ποιος το ελέγχει και ποιος το ξέρει; Ετσι οι ιδιοκτήτες-«μαϊμούδες» φαίνεται να έχουν ιδιοκτησίες, αλλά ασφαλώς έχουν και χρέη.
Και χρέη και δανειστές. Και εκείνοι στους οποίους χρωστούν και συνήθως χρωστούν πολλά δεν κάνουν τίποτα παραπάνω απ’ ό,τι ο καθένας μας σε αυτές τις περιπτώσεις. Κάνουν έλεγχο και μόλις διαπιστώσουν ότι ο οφειλέτης τους διαθέτει κάποιο περιουσιακό στοιχείο, αμέσως κινούν τις διαδικασίες για να βγει το ακίνητο αυτό στον πλειστηριασμό. Για να εισπράξουν ό,τι μπορέσουν από τα «φέσια».
Ετσι λοιπόν με την πρωτοβουλία των δανειστών των καταπατητών κρατικά ακίνητα βγαίνουν στο σφυρί, αλλάζουν χέρια και περιέρχονται σε ιδιώτες μέσω της νομίμου οδού. Η παρανομία «ξεπλένεται» κατά κάποιον τρόπο, οι δημόσιες εκτάσεις «ιδιωτικοποιούνται» και αποκτούν νόμιμα πια άλλον ιδιοκτήτη.
* Πρόλαβαν στο παρά πέντε
Αυτά επρόκειτο να συμβούν για μία ακόμη φορά και σε εκτάσεις του Δημοσίου, 4.000 και πλέον στρεμμάτων (όχι παίξε-γέλασε δηλαδή), αλλά η εισαγγελική έρευνα στην περιοχή στο παρά πέντε πρόλαβε το ξεπούλημα.
Ας πάρουμε όμως τα γεγονότα με τη σειρά, έτσι όπως αυτά προκύπτουν από έγγραφα, ανάμεσα στα οποία και δικαστική απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών, που φέρει αριθμό 946/2000 και εκδόθηκε πρόσφατα, στις 4 Φεβρουαρίου. Ενας δανειστής του μεγαλοκαταπατητή της Νοτιοανατολικής Αττικής Βασ. Οικονομίτσιου, για χρέη που έφθαναν τα 62.775.000 δραχμές, κίνησε διαδικασία πλειστηριασμού για έκταση 4.000 στρεμμάτων του Δημοσίου στην οποία εμφανιζόταν ως ιδιοκτήτης ο καταπατητής.
Ζήτησε από το αρμόδιο υποθηκοφυλακείο πιστοποιητικό βαρών για το συγκεκριμένο ακίνητο και η εκποίηση μέσω πλειστηριασμού της δημόσιας περιουσίας ήταν θέμα ελάχιστου χρόνου.
* Υποθήκες και κατασχέσεις
Η έκταση στην περιοχή «Κρεβατάκια» της Βάρης παρ’ ολίγον να είχε περάσει σε άλλα χέρια αλλά από ένα τυχαίο γεγονός ο πλειστηριασμός δεν έγινε. Τι είχε συμβεί; Το Υποθηκοφυλακείο Κρωπίας που επρόκειτο να εκδώσει το πιστοποιητικό για τα βάρη του ακινήτου εξέδωσε πιστοποιητικό το οποίο αναφερόταν γενικά στις υποθήκες και κατασχέσεις που είχαν ακίνητα του καταπατητή Οικονομίτσιου, με αποτέλεσμα ο υπάλληλος του πλειστηριασμού να μπερδευτεί και να αναβάλει τη διαδικασία.
Ζήτησε από τον δανειστή του καταπατητή πιστοποιητικό που να αναφέρει συγκεκριμένα μόνον για την έκταση των 4.000 στρεμμάτων. Ωστόσο το υποθηκοφυλακείο τέτοιο πιστοποιητικό δεν έδινε. Κάτι είχε υποψιαστεί.
Ο δρόμος της δικαιοσύνης ήταν το επόμενο βήμα. Ο ενδιαφερόμενος να εισπράξει όσα ο καταπατητής τού χρωστούσε προσέφυγε στο δικαστήριο και ζήτησε να υποχρεωθεί με απόφαση δικαστική το υποθηκοφυλακείο να τον εξυπηρετήσει, να του δώσει το πιστοποιητικό και να προχωρήσει ο πλειστηριασμός για τα 4.000 στρέμματα που ανήκουν στο Δημόσιο αλλά εμφανίζονται ως ιδιοκτησία Οικονομίτσιου.
Η απόφαση εκδόθηκε αλλά η εισαγγελική έρευνα του κ. Κολιούση ματαίωσε τα χειρότερα: τη μεταβίβαση της δημόσιας περιουσίας διά πλειστηριασμού!
Στοπ τώρα στις μεταβιβάσεις!
Οι δικτυώσεις των καταπατητών και η έκταση της παρανομίας είναι τέτοιες που η προστασία της δημόσιας γης είναι ανέφικτη. Για να περισωθεί λοιπόν η δημόσια περιουσία από τις αρπακτικές διαθέσεις των επιτηδείων, ο αρμόδιος εισαγγελέας προσφεύγει τώρα στους συμβολαιογράφους.
Με επείγουσα εγκύκλιό του προς όλους τους συμβολαιογράφους Αθηνών και Πειραιά μπλοκάρει κάθε διαδικασία μεταβίβασης εκτάσεων στη Νοτιοανατολική Αττική.
Απαγορεύει κάθε μεταβολή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς περίπου 340.000 στρεμμάτων από τη Βάρη ως το Σούνιο και επισείει πειθαρχικές και ποινικές κυρώσεις κατά των συμβολαιογράφων εκείνων που θα παραβούν το καθήκον τους και θα κάνουν συμβόλαια ή θα διενεργήσουν πλειστηριασμούς στις επίμαχες περιοχές.
Το έγγραφο του εισαγγελέα που έφθασε στον Συμβολαιογραφικό Σύλλογο και μέσω αυτού σε όλα τα μέλη του φέρει ημερομηνία 17 Απριλίου 2000 και περιγράφει με λεπτομέρειες τόσο τις περιοχές που τίθενται σε «καραντίνα» για τις μεταβιβάσεις όσο και την παρανομία που οδήγησε στην αποστολή της επείγουσας εγκυκλίου.
Ο κ. Ηλ. Κολιούσης στην εγκύκλιό του αναφέρει με σαφήνεια ότι στο εξής οι συμβολαιογράφοι πρέπει να απέχουν από τη σύνταξη συμβολαίων ή τη διενέργεια πλειστηριασμών σε οικόπεδα ή αγροτεμάχια της Νοτιοανατολικής Αττικής και τους προειδοποιεί ότι σε αντίθετη περίπτωση οι κυρώσεις που προβλέπονται είναι αυστηρότατες.
Η εντολή του μάλιστα είναι ρητή: «Να αποφύγουν τη σύνταξη συμβολαίων ή τη διενέργεια πλειστηριασμών επί τμημάτων των ανωτέρω εκτάσεων, όπως άλλωστε έχουν υποχρέωση κατά εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 174 και 178 του Αστικού Κώδικα, του Κώδικος Συμβολαιογράφων και του άρθρου 280 του ΝΔ 86/1969 όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 13 του ΝΔ 996/71».
Σύμφωνα με πληροφορίες, η επιλογή από τον εισαγγελέα των συμβολαιογράφων, ώστε να τεθεί φρένο στη λεηλασία της δημόσιας περιουσίας προς όφελος αδίστακτων καταπατητών, έγινε διότι είναι δύσκολη, σχεδόν αδύνατη, η περιφρούρησή της με άλλον τρόπο.
Οι συμβολαιογράφοι, τόνιζαν εισαγγελικές πηγές, είναι δημόσιοι λειτουργοί με αυξημένες ευθύνες, οι οποίοι ελέγχονται κάθε εξάμηνο από τους εισαγγελείς και μέσω αυτών είναι δυνατόν να ελεγχθούν οι καταπατήσεις. Αλλωστε οι συμβολαιογράφοι είναι εκείνοι που παρέχουν τη νομιμότητα στη συντελούμενη παρανομία. Δίχως τη δική τους συμμετοχή τα εγκλήματα κατά του Δημοσίου θα ήταν σχεδόν αδύνατον να συμβούν.
Η προειδοποιητική εγκύκλιος του εισαγγελικού λειτουργού άλλωστε σε αυτό στοχεύει. Να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για νέες παράνομες μεταβιβάσεις δημόσιας γης σε εκείνους τους συμβολαιογράφους που αντί να είναι οι θεματοφύλακες της νομιμότητας είναι οι θεματοφύλακες της παρανομίας.
