Το έσχατο επίπεδο αναξιοπιστίας δεν είναι να μη σε πιστεύουν όσοι σε ακούν, ούτε καν να μην πιστεύεις εσύ ο ίδιος όσα τους λες, αλλά να δυσκολεύεσαι ακόμα και να τα πεις. Το έσχατο σημείο αναξιοπιστίας, στο οποίο έχει πλέον περιέλθει το κυβερνητικό αφήγημα για τις υποκλοπές τις τελευταίες ημέρες, συμπυκνώνεται στην εμφανή δυσκολία των κυβερνητικών στελεχών ακόμα και να διατυπώσουν με κάποιον ειρμό αυτό το αφήγημα στη Βουλή ή στα ΜΜΕ. Αποκορύφωμα της αμηχανίας αυτής είναι η προσκόλληση της κυβερνητικής γραμμής στην περίφημη εισαγγελική διάταξη Ζήση – Αδειλίνη, η οποία δεν υφίσταται πλέον: Η αρχειοθέτηση το 2024 από τον Αρειο Πάγο μιας σειράς πράξεων, μεταξύ των οποίων και της κατασκοπείας, αλλά και των ενδεχόμενων ευθυνών μιας σειράς προσώπων, πέραν των τεσσάρων καταδικασθέντων, έχει προ πολλού ξεπεραστεί από την εξέλιξη της δικαστικής διερεύνησης της υπόθεσης. Το να οχυρώνεται πίσω από αυτήν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αποτελεί μια πολιτική μάχη οπισθοφυλακής, τη στιγμή που το μέτωπο έχει προχωρήσει εκατοντάδες χιλιόμετρα. Η ζώσα ακροαματική διαδικασία στο Πλημμελειοδικείο ισοπέδωσε τα επιχειρήματα περί μη εμπλοκής κρατικών υπηρεσιών και άνοιξε τόσο πολύ τον κύκλο των υπόπτων, ώστε να αποτελεί πλέον άσκηση στη ματαιότητα κάθε μελλοντική προσπάθεια στεγανοποίησης της υπόθεσης.
Τα στόματα ήδη ανοίγουν – αν ο Ταλ Ντίλιαν αρνείται να παίξει τον ρόλο του εξιλαστήριου θύματος, είναι μάλλον απίθανο να δεχθούν να παίξουν αυτόν τον ρόλο οι συνεργάτες της Intellexa και της Krikel, που θα κληθούν προσεχώς να αντιμετωπίσουν τις ίδιες ακριβώς (για αρχή) κατηγορίες που οδήγησαν στην πρόσφατη βαρύτατη καταδίκη των τεσσάρων, με το ενδεχόμενο και περαιτέρω αναβάθμισής τους. Πρόκειται για πρόσωπα που εκ της θέσεώς τους τεκμαίρεται ότι έχουν στοιχεία και για τον εντολέα του Predator, αλλά και για το ποιος είχε πρόσβαση στο σχετικό υλικό και τα οποία ενδέχεται να αντιμετωπίσουν όχι μόνο περισσότερες κατηγορίες, αλλά και αστικές αγωγές αποζημίωσης.
Πολύ περισσότερο ο ίδιος ο κ. Ντίλιαν είναι βέβαιο ότι έχει στη διάθεσή του όλα τα στοιχεία για να αποδείξει όσα αναφέρει αυτές τις ημέρες περί κρατικών υπηρεσιών, παρομοιάζοντας τον Κυριάκο Μητσοτάκη με τον Ρίτσαρντ Νίξον. Αυτό εξηγεί ίσως και τη μουδιασμένη κυβερνητική στάση απέναντί του, με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να αποφεύγει επιμελώς να έρθει σε αντιπαράθεση μαζί του και με όσα δήλωσε στο Mega και το Reuters. Αλλωστε, παρά τα όσα έχουν ειπωθεί τις τελευταίες ημέρες, ευθεία διάψευση δεν έχουμε ακούσει από κυβερνητικά χείλη. Εν τέλει, όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζουμε για το ποιος κρύβεται πίσω από το Predator μας τα λέει η πλήρης αφωνία όλων των κυβερνητικών στελεχών που υπήρξαν στόχοι του, μερικοί εκ των οποίων εξαιρετικοί νομικοί, οι οποίοι επομένως γνωρίζουν τόσο τα δικαιώματά τους όσο και τις ευεργετικές για τους κατηγορουμένους έννομες συνέπειες αυτής τους της ηθελημένης αδράνειας. Μας τα λέει επίσης η πρεμούρα της κυβέρνησης να μιλήσει για «ιδιώτες»: Οταν το καλό για την κυβέρνηση σενάριο είναι ότι κάποιοι… ιδιώτες αλλοδαποί έκαναν σουρωτήρι τις επικοινωνίες κυβερνητικών, στρατιωτικών, δικαστικών κ.λπ., μπορούμε όλοι να φανταστούμε ποιο θα ήταν το κακό σενάριο…
Κοντολογίς, η συντεταγμένη άρνηση όλων των κυβερνητικών στελεχών να ασκήσουν τα νόμιμα δικαιώματά τους – στην πραγματικότητα υποχρεώσεις εκ της θέσεώς τους – και να συνεργαστούν με τη Δικαιοσύνη δεν είναι φυσικά τυχαία. Αν το ελληνικό κράτος δεν ήταν ο αγοραστής του Predator, αν ο Ταλ Ντίλιαν έλεγε ψέματα, αν δεν είχε στοιχεία, μπορούμε όλοι να φανταστούμε ότι οι πρώτοι που θα στρέφονταν νομικά εναντίον του θα ήταν ο κ. Δένδιας, ο κ. Γεωργιάδης, ο κ. Γεραπετρίτης και τα λοιπά πρωτοκλασάτα στελέχη της ΝΔ. Τελικά, ο μοναχικός και συνεπής αγώνας που έδωσαν ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο Θανάσης Κουκάκης και μια χούφτα ακόμα συμπαραστατών τους σε αυτή την υπόθεση την έχει φέρει πλέον σε ένα σημείο που είναι αδύνατον να ελεγχθεί. Η αλήθεια θα γίνει γνωστή στον ελληνικό λαό, ο οποίος μπορεί να ανησυχεί για την οικονομική του κατάσταση, αλλά δεν αδιαφορεί για τους θεσμούς και ζητεί την απόδοση ευθυνών. Οσοι θέλουν την επόμενη μέρα να είναι σε θέση να ισχυρίζονται ότι υπερασπίστηκαν το δημοκρατικό πολίτευμα και το Σύνταγμα έχουν μπροστά τους μια τελευταία ευκαιρία, έστω και τώρα, να πράξουν το καθήκον τους και να συνδράμουν τη Δικαιοσύνη.
Ο κ. Χρήστος Κακλαμάνης είναι γραμματέας τομέα Δικαιοσύνης του ΠαΣοΚ – ΚΙΝΑΛ.
