Αγαπητή Ευρώπη,
Δεν είσαι για μας απλώς μια ήπειρος. Το να μεγαλώνεις στην Ευρώπη σημαίνει να βιώνεις την ελευθερία και να ζεις με ανοιχτά σύνορα. Δεν χρειάστηκε ποτέ να βγάλω βίζα για να ταξιδέψω στη Γαλλία ή την Ισπανία. Μπορώ να επισκεφθώ σχεδόν κάθε χώρα στην Ευρώπη και να πληρώσω σε ευρώ. Μπορείς να έρθεις σε επαφή με τόσους πολλούς πολιτισμούς σε έναν τόσο μικρό χώρο. Παρά την πολυμορφία των χωρών μας, παραμένουμε ενωμένοι. Είμαστε ένα.
Είμαστε ισχυροί. Μας προσφέρεις ασφάλεια και σιγουριά και νιώθω περήφανη που είμαι Ευρωπαία – δεν θα το άλλαζα με τίποτα. Δεν χρειάστηκε ποτέ να πολεμήσω για τη δημοκρατία ή την ασφάλεια – απλώς γεννήθηκα μέσα σε αυτές. Ως παιδί, πίστευα ότι αυτά τα προνόμια ήταν αυτονόητα, ότι όλοι είχαν τη δυνατότητα να ζουν έτσι. Μπορούσα πάντα να λέω τη γνώμη μου χωρίς φόβο και να ζω σε μια κοινωνία όπου τα δικαιώματα όλων προστατεύονται από τον νόμο. Δυστυχώς, έμαθα ότι αυτό δεν ισχύει για όλους – κάθε άλλο.
Κοιτάζοντας τον κόσμο, βλέπω σημαντικές αλλαγές, και όχι όλες θετικές. Οι συγκρούσεις, όπως ο φρικτός πόλεμος στην Ουκρανία, με τρομάζουν. Αυτές οι ατέρμονες διαμάχες είναι εφιαλτικές. Πότε η κατάσταση θα ξεφύγει από τον έλεγχο; Θα αναγκαστεί η γενιά μου να υπερασπιστεί πράγματα που θεωρούσαμε κεκτημένα και σταθερά;
Οι πολιτικοί μιλούν για στράτευση και πόλεμο, αλλά τι γίνεται αν εγώ δεν θέλω συγκρούσεις; Τι γίνεται αν κανείς μας δεν θέλει πόλεμο;
Αυτό που πραγματικά χρειάζεται ο κόσμος αυτή τη στιγμή είναι ειρήνη και ενότητα. Δεν βλέπουμε ότι ως ανθρωπότητα διχαζόμαστε όλο και περισσότερο; Σπαταλάμε τόσο χρόνο και ενέργεια μισώντας ο ένας τον άλλον. Γιατί δεν μπορούμε να επιλέξουμε την αγάπη αντί για το μίσος; Είμαστε όλοι ανθρώπινα όντα, φτιαγμένα από την ίδια ουσία, όλοι ίσοι σε αξιοπρέπεια. Γιατί δεν το βλέπουμε αυτό και δεν το αποδεχόμαστε;
Μένοντας εγκλωβισμένοι σε αυτές τις συγκρούσεις, χάνουμε χρόνο που θα έπρεπε να αφιερώνουμε στις πραγματικές προκλήσεις του αιώνα μας, όπως η κλιματική αλλαγή. Εκεί θα έπρεπε να εστιάζουμε. Θα έπρεπε να δράσουμε από κοινού και να βρούμε λύσεις. Εχουμε μόνο έναν πλανήτη και δεν έχουμε την πολυτέλεια να τον καταστρέψουμε. Εχουμε ήδη προκαλέσει πολύ μεγάλη ζημιά· ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον να αξιοποιήσουμε αυτά που έχουμε.
Ευρώπη, έχεις αναλάβει την ευθύνη για την κλιματική αλλαγή. Με την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία έδειξες ότι είσαι πρόθυμη να δράσεις. Επέλεξες να θέσεις στόχους αντί να αδιαφορήσεις.
Μέσω της Ενωσής σου, δεσμεύτηκες να γίνεις κλιματικά ουδέτερη. Η κυβέρνησή σου υπόσχεται δράση για το κλίμα, αλλά τα αποτελέσματα συχνά μοιάζουν να καθυστερούν πολύ. Φαίνεται ότι τα βραχυπρόθεσμα οικονομικά συμφέροντα εξακολουθούν να υπερισχύουν της μακροπρόθεσμης επιβίωσης του πλανήτη μας. Οι υποσχέσεις από μόνες τους δεν αρκούν. Η στοχοθεσία πρέπει να ακολουθείται από δράση, ακόμη και αν αυτό σημαίνει τη λήψη δυσάρεστων αποφάσεων για την οικονομία μας. Σε έναν κόσμο που αλλάζει, ο ηγέτης μπορεί να πρέπει να βάλει την προστασία του πλανήτη πάνω από τον ανταγωνισμό για κυριαρχία. Ο κόσμος παρακολουθεί. Εχεις την ευκαιρία να δώσεις το παράδειγμα και να ηγηθείς της προσπάθειας. Αρπαξε την ευκαιρία και κάνε μας όλους περήφανους. Σε κάποιες από τις χώρες σου, οι εθνικιστικές φωνές δυναμώνουν, απειλώντας να πνίξουν τις ευαισθησίες και τις αξίες σου. Οικοδομήθηκες με βάση την ενότητα μετά τον διχασμό. Υποτίθεται ότι θα προστάτευες τη δημοκρατία. Μήπως κάποιοι όντως απομακρύνονται από το όραμα μιας ισχυρής, ενωμένης Ευρώπης; Μερικές φορές φαίνεται ότι η ενότητα θεωρείται δεδομένη, αλλά είναι κάθε άλλο παρά εγγυημένη. Είναι δυνατόν ορισμένοι να μην κατανοούν πόσο προνομιούχοι είμαστε που μοιραζόμαστε αυτόν τον τόπο; Μήπως κάποιοι υπονομεύουν συνειδητά το προνόμιο αυτό;
Ισως το επόμενο κεφάλαιό σου θα έπρεπε να επικεντρωθεί στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και τη θωράκιση της δημοκρατίας. Γιατί η ιστορία έχει δείξει τι συμβαίνει όταν χάνεται η εμπιστοσύνη. Και ειδικά για τη δική μου γενιά, η εμπιστοσύνη δεν προκύπτει αυτόματα, πρέπει να κερδηθεί. Οι νέοι συχνά νιώθουν ότι δεν τους καταλαβαίνουν ή δεν τους ακούν. Πρέπει να νιώσουμε ότι η φωνή μας μετράει. Αλλά δεν θέλουμε μόνο υποσχέσεις. Δεν θέλουμε απλώς να μιλούν για μας. Θέλουμε να έχουμε θέση στο τραπέζι των συζητήσεων. Θέλουμε να είμαστε συμμέτοχοι στη λήψη των αποφάσεων – ιδίως επειδή πρόκειται για το ΔΙΚΟ ΜΑΣ μέλλον.
Οι πολιτικοί σου συχνά μας ξεχνούν ή μας βλέπουν ως την «τεμπέλικη γενιά» – κάτι που δεν ισχύει. Είμαστε έτοιμοι να συμμετάσχουμε και να αναλάβουμε ευθύνες. Το ερώτημα είναι: Είσαι έτοιμη να μοιραστείς την εξουσία μαζί μας;
Πιστεύουμε σε σένα, Ευρώπη. Το μέλλον δεν έχει γραφτεί ακόμα και το τι θα γίνεις εξαρτάται από σένα.
Leonie Buonanno, Γερμανία, Anna-Essinger- Gymnasium Ulm
