Ο Δομοκός είναι μια μικρή γραφική πόλη στα «σύνορα» της Στερεάς με τη Θεσσαλία, ένας τόπος γεμάτος ιστορία και ξεχωριστούς ανθρώπους. Αποτελεί το σημείο αναφοράς ενός ευέλικτου συνόλου μαθητών και μαθητριών, του Γενικού Λυκείου Δομοκού, που δίνουν το δικό τους στίγμα στα εκπαιδευτικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δρώμενα. Οπως εξηγούν, όλοι και όλες τους μεγαλώνουν και ονειρεύονται σε ένα περιβάλλον που συνδυάζει την παράδοση με την πρόοδο. Από τους αρχαίους του ιστορικούς δεσμούς, μέχρι τις σύγχρονες προκλήσεις, το μικρό ετούτο μετερίζι αποτελεί πηγή έμπνευσης.
Οι νέοι της περιοχής θυμίζουν ότι ο τόπος τους, όσο μικρός και αν είναι, κρύβει μέσα του μια μεγάλη καρδιά που γεννά ιδέες, που χτίζει όνειρα και φέρνει στο προσκήνιο μια γενιά που έμπρακτα φανερώνει πως η περιφέρεια έχει φωνή, δύναμη και πάνω απ’ όλα μια ιστορία που πρέπει να ακουστεί.
Το ταξίδι τους στην έντυπη δημοσιογραφία είχε μακρύ δρόμο για να φτάσει στην Ιθάκη του: το ένθετο που κρατάτε στα χέρια σας. Για τις ανάγκες του, οι μαθητές και οι μαθήτριες του σχολείου κλήθηκαν να παίξουν τον ρόλο του αρθρογράφου, του ερευνητή, του δημοσιογράφου. Εκαναν συνεντεύξεις με συμμαθητές τους, αλλά και ανθρώπους της ευρύτερης περιοχής, οργάνωσαν διαδικτυακές συναντήσεις με ολυμπιονίκες και διάσημους καλλιτέχνες.
Οπως λένε οι ίδιοι, για έναν μήνα, σε κάθε άδεια αίθουσα, σε κάθε κενό γραφείο στην αίθουσα των καθηγητών συναντούσες μία μικρή ομάδα δύο-τριών μελών της συντακτικής τους ομάδας να συζητούν, να γράφουν, να ακούνε τις ηχογραφημένες συνεντεύξεις και να τις αποτυπώνουν γραπτά, βήμα-βήμα, ερώτηση-ερώτηση. Δούλεψαν με ομαδικό πνεύμα, ανταλλάσσοντας απόψεις και βοηθώντας ο ένας τον άλλον. Ομορφες εικόνες, δημιουργικές ασχολίες και υποχρεώσεις που ο μαθητικός πληθυσμός ενός μικρού αριθμητικά Λυκείου πρόθυμα ανέλαβε για να δηλώσει ότι είναι παρών. Και ποιο είναι το αποτέλεσμα; Μα φυσικά ο διάλογος της γενιάς τους με την κοινωνία. Γιατί είναι μια υπενθύμιση ότι όταν οι μαθητές έχουν φωνή, τότε και οι ιστορίες τους φτάνουν μακριά.
