Ο Ορέστης Χαλκιάς είναι αναμφίβολα ένας από τους πιο πολυδιάστατους και χαρισματικούς εκπροσώπους της νέας γενιάς ηθοποιών, που συνδυάζει μοναδικά την υποκριτική ωριμότητα με ένα σπάνιο μουσικό ταλέντο.
Η πρόσφατη πορεία του επιβεβαιώνει τη διαρκή καλλιτεχνική του εξέλιξη, γεμάτη με προκλήσεις που συζητήθηκαν έντονα. Το θεατρικό κοινό τον απήλαυσε την προηγούμενη καλοκαιρινή σεζόν στην πολυσυζητημένη παράσταση «Οιδίπους - Η ιστορία μιας μεταμόρφωσης: από το σκοτάδι στο φως» σε σκηνοθεσία του Γιάννη Χουβαρδά, η οποία μετά την Επίδαυρο συνέχισε το ταξίδι της με sold out εμφανίσεις σε μεγάλα θέατρα της χώρας, ενώ παράλληλα συγκίνησε ξανά το κοινό με τις ξεχωριστές μουσικές του ερμηνείες.
Σήμερα, ενώ η αγωνία κορυφώνεται για τον νέο κύκλο της σειράς Maestro του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, όπου ο ρόλος του ως Αντώνης παραμένει βασικός πυλώνας της ιστορίας, ο ταλαντούχος ηθοποιός φωτογραφίζεται για τον φακό της Calliope και μας μιλά για τη δική του Ελλάδα.
Στη συνάντησή μας, αποδεικνύεται ένας αυθεντικός μετρ της συζήτησης. Με έναν λόγο χειμαρρώδη, πηδά από το ένα θέμα στο άλλο με μια μαγική, λυρική ευκολία, παρασύροντάς σε στον ρυθμό του. Μιλά κατευθείαν με μια αφοπλιστική ζεστασιά και έναν μεταδοτικό ενθουσιασμό, ενώ μοιάζει να μην γνωρίζει τι σημαίνει κοινωνικό άγχος· μάλλον το ίδιο το κοινωνικό άγχος φοβάται τον Χαλκιά, αφού η ορμή και η άνεσή του διαλύουν κάθε αμήχανη σιωπή πριν καν προλάβει να γεννηθεί. Ακολουθεί όλη η συζήτηση.
Πώς επηρεάζει η πολιτισμική μνήμη τον τρόπο που αφηγείσαι ιστορίες;
