Ο Αυστραλός ηθοποιός Jacob Elordi δεν κρύβει ποτέ τη σημασία που έχει για εκείνον η οικογένειά του και κυρίως η μητέρα του, Melissa Elordi. Ο ίδιος μιλά για εκείνη με τρυφερότητα και θαυμασμό, περιγράφοντάς τη ως την πιο σταθερή και καθοριστική παρουσία στη ζωή του, την φίλη και συνοδοιπόρο του από τα παιδικά του χρόνια μέχρι την κορυφή της καριέρας του.
Ο Jacob γεννήθηκε στις 26 Ιουνίου 1997 στη Μπρίσμπεϊν της Αυστραλίας, γιος της Melissa, νοικοκυρά και αφοσιωμένη μητέρα, και του John Elordi, μπογιατζή και οικοδόμου με καταγωγή από τη Χώρα των Βάσκων. Η Melissa μεγάλωσε τα τέσσερα παιδιά της δίνοντας προτεραιότητα στη φροντίδα τους και συμμετέχοντας ενεργά στη σχολική ζωή του Jacob. Κάποια στιγμή, εργάστηκε εθελοντικά στο κυλικείο του σχολείου, προκειμένου να περνά περισσότερο χρόνο με τα παιδιά της. Ο ίδιος έχει χαρακτηρίσει την παρουσία της ως «αγγελική» και βαθιά στοργική και παραδέχεται ότι είναι ο κύριος άνθρωπς που διαμόρφωσε τον χαρακτήρα του.
«Ως ο μικρός της οικογένειας ήμουν σίγουρα κακομαθημένος, και μάλλον είμαι ακόμη», είχε πει σε συνέντευξή του στο περιοδικό GQ τον Ιούλιο του 2020. Ο Jacob έχει μιλήσει πολλές φορές για το πόσο υποστηρικτικοί στάθηκαν οι γονείς του στην καριέρα του, παρά τις αρχικές τους επιφυλάξεις για έναν τόσο δύσκολο επαγγελματικό χώρο. Κάποια στιγμή, ο πατέρας του, προσπαθώντας να τον αποτρέψει από τον χώρο της υποκριτικής, του θύμισε πόσο δύσκολος κι ανταγωνιστικός χώρος είναι. «Ο Jacob είχε πάντα τεράστια αυτοπεποίθηση», θυμάται ο πατέρας του. «Κάποια στιγμή του είπα: “Φίλε, στην υποκριτική πετυχαίνει ένας στο εκατομμύριο”. Και εκείνος μου απάντησε: “Γιατί να μην είμαι εγώ αυτός ο ένας στο εκατομμύριο;”».
Ο Elordi έχει εξίσου καλή σχέση με τον πατέρα του. Ο John Elordi γεννήθηκε στην πόλη Markina-Xemein της Χώρας των Βάσκων και, μαζί με τους γονείς του, μετανάστευσαν στην Αυστραλία από το Μπιλμπάο σε ηλικία οκτώ ετών για να γλιτώσει από τη δικτατορία του Francisco Franco. Ο παππούς του από την πλευρά του πατέρα του, Joaquín Elordi, καταγόταν από την πόλη Ondarroa.
Μάλιστα ο ηθοποιός είχε αστειευτεί ότι ο παππούς του «θα τον στραγγάλιζε» αν έβλεπε πως σε μια παλαιότερη εκδοχή της σελίδας του στη Wikipedia αναφερόταν ότι έχει ισπανική καταγωγή, καθώς η οικογένεια ταυτίζεται έντονα με τη βασκική της ταυτότητα. «Είμαι περήφανος για την καταγωγή μου» είχε πει στην ισπανική εφημερίδα El País το 2022. Ο Jacob έχει πει στο GQ ότι ο πατέρας του αποτελεί για εκείνον «πρότυπο για το είδος του άντρα που θα ήθελε να γίνει», εξηγώντας ότι η εργατικότητα και η αντοχή του επηρέασαν βαθιά τον χαρακτήρα του.
Από νεαρή ηλικία ο Jacob διακρινόταν για τις αθλητικές του επιδόσεις. Έπαιζε ράγκμπι και μπάσκετ, φτάνοντας να εκπροσωπήσει την πολιτεία της Βικτόρια και στα δύο αθλήματα, ενώ το 2012 ήταν μέλος της ομάδας μπάσκετ που κατέκτησε το εθνικό πρωτάθλημα κάτω των 16 ετών. Παράλληλα με τον αθλητισμό, ανακάλυψε την αγάπη του για το θέατρο: από τα 12 του συμμετείχε σε σχολικά μιούζικαλ, όπως Το Σιούσικαλ και Ο Τσάρλι και το Εργοστάσιο Σοκολάτας, ενώ αργότερα υποδύθηκε τον Oberon στο Όνειρο Θερινής Νυκτός.
Η επιθυμία να γίνει ηθοποιός προέκυψε όταν παρακολούθησε τον συμπατριώτη του, Heath Ledger στον ρόλο του Joker στην ταινία The Dark Knight (2008). Γνωρίζοντας ότι κάποια στιγμή θα ήθελε να εργαστεί στο Χόλιγουντ, στα 14 του άρχισε να εξασκεί την αμερικανική προφορά του, μιμούμενος τον Vin Diesel. Στα 15 του διάβασε το έργο Περιμένοντας τον Γκοντό, μια εμπειρία που τον καθόρισε: όπως έχει πει, «η υποκριτική έγινε η εκκλησία μου». Την ίδια περίοδο μελέτησε βιογραφίες ηθοποιών που θαύμαζε — όπως οι Marlon Brando, Laurence Olivier, Daniel Day-Lewis, Christian Bale και Heath Ledger — προσπαθώντας να κατανοήσει τη μέθοδό τους. Εκείνη την περίοδο, έδωσε μια υπόσχεση στη μητέρα του, πως αν ποτέ έφτανε να προταθεί για Όσκαρ, θα την έπαιρνε μαζί του στην τελετή απονομής.
Αν και παιδί της εργατικής τάξης, φοίτησε στα καθολικά ιδιωτικά σχολεία St Kevin’s College και St Joseph’s Nudgee College με αθλητική υποτροφία, και αποφοίτησε το 2015, παραδεχόμενος ότι «μόλις και μετά βίας τελείωσε το λύκειο». Ένας τραυματισμός στη μέση τον απομάκρυνε από τον αθλητισμό και τον οδήγησε οριστικά προς την υποκριτική.
Μετά τα γυρίσματα της ταινίας The Kissing Booth του Netflix, βρέθηκε με μόλις 400–800 δολάρια στον τραπεζικό του λογαριασμό και για ένα διάστημα κοιμόταν στο αυτοκίνητό του ή σε καναπέδες φίλων. Σκέφτηκε σοβαρά να επιστρέψει στην Αυστραλία, αλλά μια τελευταία ακρόαση για τη σειρά Euphoria του Sam Levinson άλλαξε την πορεία του. Τελικά, επιλέχθηκε για τον ρόλο του Nate Jacobs, ενός μαθητή λυκείου με δύσκολη προσωπικότητα και βίαιο πατέρα, ρόλος που τον καθιέρωσε διεθνώς από το πρώτο επεισόδιο το 2019.
Σε μια συνέντευξη μέσω Zoom στην εκπομπή Today το 2022, οι παρουσιαστές παρατήρησαν ότι στον καθρέφτη πίσω από τον Jacob φαίνονταν δύο άνθρωποι να κάθονται αγκαλιά στο κρεβάτι. Όταν τον ρώτησαν ποιοι ήταν, εκείνος γύρισε την κάμερα αποκαλύπτοντας ότι επρόκειτο για τους γονείς του — με τη μητέρα του να κρύβεται αμέσως μέσα στα μαξιλάρια. Είχαν πετάξει από την Αυστραλία λίγες μέρες νωρίτερα για να τον επισκεφθούν. Όταν οι παρουσιαστές τους ρώτησαν τι πιστεύουν για το γεγονός ότι ο γιος τους θεωρείται πλέον «ένας γόης του Χόλιγουντ», εκείνοι απάντησαν γελώντας: «Να γίνει καλύτερος!».
Μετά το Euphoria, η καριέρα του εξελίχθηκε με ταχύτατους ρυθμούς, αφού από teen idol άρχισε να αντιμετωπίζεται ως ηθοποιός με μεγαλύτερες δραματικές δυνατότητες. Η πραγματική στροφή στην καριέρα του ήρθε το 2023, όταν ενσάρκωσε τον Elvis Presley στην ταινία Priscilla της Sofia Coppola. Την ίδια περίοδο εμφανίστηκε και στο Saltburn της Emerald Fennell, μια ταινία που έγινε ιδιαίτερα viral στο διαδίκτυο και ενίσχυσε ακόμη περισσότερο το προφίλ του ως ηθοποιού που μπορεί να υποστηρίξει σκοτεινούς, αμφιλεγόμενους ρόλους.
Η σημαντικότερη στιγμή της καριέρας του μέχρι σήμερα ήρθε με την ταινία Frankenstein (2025) του Guillermo del Toro. Στην ταινία υποδύεται το Πλάσμα που δημιουργεί ο Victor Frankenstein. Η ερμηνεία του θεωρήθηκε από πολλούς κριτικούς από τις πιο δυνατές της χρονιάς, καθώς ο χαρακτήρας παρουσιάζεται ως τραγική και βαθιά ανθρώπινη φιγούρα και όχι ως απλό «τέρας». Για τον ρόλο αυτό, προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα και Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου, ενώ κέρδισε και το βραβείο στα Critic's Choice Awards. Εν αναμονή του τρίτου κύκλου του Euphoria και με τα Ανεμοδαρμένα Ύψη στους κινηματογράφους, το πρόγραμμα του νεαρού ηθοποιού είναι μονίμως γεμάτο.
Παρά την επαγγελματική επιτυχία, η σχέση του με τη μητέρα του παραμένει το σταθερό σημείο αναφοράς στη ζωή του. Πάντοτε την καλεί στις μεγάλες βραδιές και τα κόκκινα χαλιά όπου παρεβρίσκεται. Κι όσον αφορά εκείνη την υπόσχεση που της είχε δώσει στα 15 του, τελικά εκπληρώθηκε στα Όσκαρ του 2026, όταν εμφανίστηκε στο κόκκινο χαλί του Dolby Theatre πλάι της. Η στιγμή θεωρήθηκε από πολλούς σχολιαστές ως η ολοκλήρωση ενός συναισθηματικού κύκλου: μοιράστηκε την προσωπική του επιτυχία με τη γυναίκα που στάθηκε στο πλευρό του από την αρχή.
Σε συνέντευξη που έγινε viral στις αρχές του 2026, αποκάλυψε ότι εξακολουθεί να μιλά με τη μητέρα του τρεις ή τέσσερις φορές την ημέρα και την περιγράφει με λόγια γεμάτα αγάπη: «Η μητέρα μου είναι άγιος άνθρωπος. Είναι η καλύτερή μου φίλη στον κόσμο και χωρίς εκείνη θα ήμουν χαμένος». Η ιστορία του Jacob Elordi είναι, λοιπόν, όχι μόνο η αφήγηση μιας διεθνούς επιτυχίας, αλλά και η σιωπηλή νίκη μιας οικογένειας που πίστεψε στον νεαρό από την αρχή.
