Ο Μάνος Κατράκης και η Λίντα Άλμα σταματούν τον χρόνο υπήρξαν ένα από τα πιο αγαπημένα ζευγάρια του καλλιτεχνικού χώρου. Ο ηθοποιός γνώρισε την χορεύτρια το 1954 και ερωτεύτηκαν κεραυνοβόλα.
Η Φρίντα Μπιούμπι είχε περιγράψει την πρώτη τους συνάντηση:
"Απρίλιος 1954. Η εικοσιοκτάχρονη γυναίκα είχε τόσο εντυπωσιαστεί από την ερμηνεία του στο ρόλο του Στάνλεϊ, ώστε τα τυπικά συγχαρητήρια που του είχε δώσει μόλις πριν από λίγο στο καμαρίνι του δεν της φαίνονταν αρκετά. Ήθελε να του μιλήσει, να τον γνωρίσει. Αποφάσισε να τον περιμένει στο πεζοδρόμιο, μετά την παράσταση. Θα έκανε ότι τυχαία βρισκόταν ακόμα εκεί, όταν όλοι οι άλλοι θεατές είχαν προ πολλού σκορπίσει. Μετά από λίγο, η καρδιά της σκίρτησε καθώς τον είδε να βγαίνει με το ωραίο παράστημά του, που τον έκανε να μοιάζει πολύ ψηλότερος απ’ όσο ήταν πραγματικά. Εκείνος στάθηκε και κοίταξε τριγύρω ψάχνοντας για ταξί. Εκείνη βγήκε από το μισοσκόταδο κι έκανε πως πέφτει «τυχαία» πάνω του.
«Κύριε Κατρούζο, μπορώ να σας πάω στο σπίτι σας, αν θέλετε. Έχω εδώ απέναντι το αυτοκίνητό μου».
Εκείνος χαμογέλασε και δέχτηκε ευχαρίστως να την ακολουθήσει.
«Μόνο, ξέρετε, θα προτιμούσα να πιούμε πριν έναν καφέ. Τι λέτε;».
Άλλο που δεν ήθελε.
«Βρεθήκαμε σ’ ένα καφενεδάκι κάτω απ’ την Ακρόπολη», διηγήθηκε αργότερα η Λίντα, «και μείναμε εκεί ως το πρωί συζητώντας. Και τι δεν είπαμε εκείνο το βράδυ!».
Η Λίντα, ανάλαφρη, λεπτή και κομψή, με τη λιτή αλλά λαμπερή της παρουσία, τον δέχτηκε με όλη της την καρδιά και έκανε τις επιλογές του δικές της. Η μουσική που αγαπούσε έγινε και δική της αγαπημένη μουσική.
Τα διαβάσματά του έγιναν και δικά της διαβάσματα. Οι γαστρονομικές προτιμήσεις του έγιναν και δικές της. Οι φίλοι του έγιναν και δικοί της φίλοι. Αυτοί ήταν άνθρωποι με τους οποίους είχε συμβιώσει στις εξορίες και άλλοι εκλεκτοί συμπατριώτες και συναγωνιστές: Ρίτσος, Θεοδωράκης, Χατζιδάκις, Λουντέμης, Γκάτσος, Θάνος Κωτσόπουλος, μπαμπάς-Σπύρος Βασιλείου, αλλά και νεότεροί τους, όπως οι Θύμιος Καρακατσάνης, Νίκος Κούρκουλος, Φάνης Χηνάς. Η άποψή του για την καλή διατροφή ήταν το υγιές, το υγιεινό του οποίου ο Κατράκης διέπρεπε, και οι γαστρονομικές προτιμήσεις του ήταν οι κρητικές λιχουδιές, τα φρέσκα ψάρια και διάφορα λικέρια που συχνά έστελναν από την Κρήτη οι συντοπίτες του.
Η ποίηση, ο ρυθμός και η μουσική ήταν επίσης μέρος της καθημερινότητάς του. Έγραφε ποιήματα, προπάντων στις άδειες ώρες της εξορίας. Κι όσο για τη μουσική, αγαπούσε ιδιαίτερα μερικά κλασικά κομμάτια, τις συνθέσεις του Θεοδωράκη και τους κρητικούς συρτούς.
Η Λίντα υιοθέτησε τον τρόπο ζωής του χωρίς να χάσει τίποτα από την προσωπικότητά της. Στη δουλειά του ποτέ δεν εμπλεκόταν, παρά μόνο για να του δώσει κάποια ιδέα, κι αυτό μόνο όταν της το ζητούσε. Ποτέ δεν μιλούσε στις πρόβες του.
Είχε τη δική της εντατική δουλειά και την απολάμβανε. Εμφανίσεις και κινηματογραφήσεις σε δεκάδες επιθεωρήσεις: «Ρωμιός, Σαρανταπέντε», «Κάθε Καρυδιάς Καρύδι», «Άνθρωποι και Κούκλες», «Κορίτσια από τη Νέα Υόρκη», «Το Παραμύθι της Σταχτοπούτας», μόνο για να πούμε λίγες από εκείνες που έκαναν πάταγο στη δεκαετία του ’50 και του ’60. Οι θεατές υμνούσαν την εκφραστικότητά της.
Είχε κερδίσει τη φήμη της χορεύτριας πολύ σκληρά κι έχοντας κάνει πολλές θυσίες.
« Η Λίντα αντικατέστησε ό,τι είναι δυνατόν να υπάρξει αγαπημένο σ’ έναν άνθρωπο. Μάνα. Πατέρα. Ερωμένη. Σύζυγο. Φιλενάδα. Θύμα."
Πέρασαν μαζί 25 χρόνια μέχρι να παντρεύουν το 1979. «Η Λίντα αντικατέστησε ό,τι είναι δυνατόν να υπάρξει αγαπημένο σ’ έναν άνθρωπο. Μάνα. Πατέρα. Ερωμένη. Σύζυγο. Φιλενάδα. Θύμα. Τι να σου πω. Υπηρέτη. Αφέντη. Τι να σου πω. Δηλαδή δε νομίζω ότι βρίσκονται εύκολα τέτοιοι άνθρωποι. Είναι ένα πλάσμα άλλου κόσμου! Εγώ της έδωσα μάλλον πίκρες. Όμως την λατρεύω».
Η ζωή του ζευγαριού κυλούσε ομαλά, με χαρές, λύπες, μόχθους, όνειρα, και καλοκαίρια στην Επίδαυρο. Διακριτική, η Λίντα παραστεκόταν σ’ όλους τους καημούς, τις αγωνίες και τους πόθους του, αγαπημένου της, και στάθηκε στο πλευρό του όταν βρέθηκε να πάσχει από καρκίνο. Στις 28 Φεβρουαρίου του 1984 ο ηθοποιός μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο, όπου έμεινε έξι μήνες, και έφυγε από την ζωή στις 2 Σεπτεμβρίου, της ίδιας χρονιάς.
«Και τελικά πέρα από τη Λίντα δεν υπάρχει τίποτα άλλο πια. Ούτε υπήρξε ούτε υπάρχει. Κι αυτό από τον πρώτο καιρό που την γνώρισα. Η Λίντα είναι πλάσμα άλλου κόσμου, δεν βρίσκονται εύκολα τέτοιοι άνθρωποι» έλεγε ο σπουδαίος ηθοποιός για την αγαπημένη του που έμεινε στο πλευρό του μέχρι το τέλος. Λέγεται ότι στις τελευταίες μέρες, πριν πέσει ο θάνατος να πλησιάζει, απάγγελλε στίχους για τη μοναξιά, τη στεναχώρια και τη ζωή. Η Λίντα δεν τον εγκατέλειψε ποτέ. Έφυγε για να τον συναντήσει τον Αύγουστο του 1999, διακριτική και όμορφη όπως πάντα, στα 72 της χρόνια.
