Η Ύδρα δεν είναι απλώς ένα κοσμοπολίτικο νησί του Αργοσαρωνικού. Είναι ένα φυσικό κινηματογραφικό σκηνικό που εδώ και σχεδόν επτά δεκαετίες μαγνητίζει σκηνοθέτες, παραγωγούς και σταρ πρώτου μεγέθους.
Η πρόσφατη παρουσία του Brad Pitt για γυρίσματα νέας ξένης παραγωγής επαναφέρει στο προσκήνιο τη διαχρονική σχέση του νησιού με τη διεθνή βιομηχανία του θεάματος. Όμως η ιστορία ξεκινά πολύ νωρίτερα -σε μια εποχή που η Ελλάδα μόλις άρχιζε να ανακαλύπτεται από το Χόλιγουντ.
Η αρχή: Sophia Loren και το «Boy on a Dolphin» (1957)
Το κινηματογραφικό κεφάλαιο της Ύδρας ανοίγει το 1957 με το Boy on a Dolphin, την πρώτη μεγάλη αμερικανική παραγωγή που γυρίστηκε στην Ελλάδα. Πρωταγωνίστρια ήταν η Sophia Loren, τότε στο ξεκίνημα της διεθνούς της καριέρας.
Η ταινία αξιοποίησε το φυσικό φως, το λιμάνι και την παραδοσιακή αρχιτεκτονική της Ύδρας, προβάλλοντας μια εξιδανικευμένη, εξωτική εικόνα της Μεσογείου. Το νησί μετατράπηκε σε σύμβολο ρομαντισμού και περιπέτειας, βάζοντας την Ελλάδα στον παγκόσμιο κινηματογραφικό χάρτη.
Το αποτέλεσμα ήταν διπλό: κινηματογραφική επιτυχία και τουριστική «έκρηξη».
«Το Κορίτσι με τα Μαύρα»
Λίγο αργότερα, ο Μιχάλης Κακογιάννης αξιοποίησε την ίδια τοποθεσία με διαφορετικό βλέμμα. Στο «Το Κορίτσι με τα Μαύρα», η Ύδρα δεν παρουσιάζεται ως εξωτικός παράδεισος, αλλά ως κλειστή κοινωνία με εντάσεις και συγκρούσεις.
Η αυστηρή αρχιτεκτονική και η λιτότητα του νησιού έγιναν αφηγηματικά εργαλεία σε ένα βαθιά κοινωνικό δράμα, αποδεικνύοντας ότι το ίδιο τοπίο μπορεί να υποστηρίξει διαφορετικές κινηματογραφικές γλώσσες.
Κοσμοπολιτισμός και «Phaedra»
Στις αρχές της δεκαετίας του ’60, η Phaedra με τη Μελίνα Μερκούρη ενίσχυσε τη σύνδεση της Ύδρας με τον διεθνή κοσμοπολιτισμό. Το νησί είχε ήδη εξελιχθεί σε σημείο συνάντησης καλλιτεχνών, διανοουμένων και δημιουργών.
Την ίδια περίοδο, ο Leonard Cohen εγκαθίσταται στο νησί, αγοράζοντας σπίτι και εντάσσοντας την Ύδρα στον μύθο της καλλιτεχνικής ελευθερίας της δεκαετίας του ’60.
Ποπ αισθητική και cult παραγωγές
Ταινίες όπως το Island of Love και το Incense for the Damned αξιοποίησαν την μποέμ ατμόσφαιρα της εποχής. Η Ύδρα εμφανίζεται ως τόπος ελευθερίας, μυστικισμού και αισθητικής υπερβολής, ένα σκηνικό που ισορροπεί ανάμεσα στο ρεαλιστικό και το φαντασιακό.
Μετά τη δεκαετία του ’70, το νησί απομακρύνθηκε από τις μεγάλες διεθνείς παραγωγές. Η βιομηχανία στράφηκε σε πιο προσβάσιμους ή τεχνολογικά εξοπλισμένους προορισμούς.
Ωστόσο, από τα μέσα της δεκαετίας του ’90, μικρότερες παραγωγές επανέφεραν την Ύδρα στο κάδρο. Το The Blue Villa και αργότερα το Boat Trip αξιοποίησαν το νησί σε πιο σύγχρονες, ελαφρύτερες αφηγήσεις, μακριά από το «βαρύ» εξωτικό αφήγημα του παλιού Χόλιγουντ.
Στη δεκαετία του 2000, η Ύδρα πέρασε σε μια πιο εσωτερική, arthouse φάση.
Το Fugitive Pieces αξιοποίησε το τοπίο ως χώρο μνήμης και τραύματος, ενώ το πειραματικό The Capsule της Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη μετέτρεψε ένα υδραίικο αρχοντικό σε αλληγορικό, σχεδόν θεατρικό χώρο γυναικείας μυθολογίας.
Παράλληλα, το ντοκιμαντέρ Marianne & Leonard: Words of Love επανέφερε την Ύδρα στο διεθνές προσκήνιο μέσα από την προσωπική ιστορία του Leonard Cohen, ενισχύοντας τον μύθο του νησιού ως δημιουργικού καταφυγίου.
Η επιστροφή μεγάλων ονομάτων, όπως ο Brad Pitt, σηματοδοτεί μια νέα φάση. Κινηματογραφική νοσταλγία, αναπαραστάσεις παλαιότερων δεκαετιών και αξιοποίηση του νησιού ως «εκτός χρόνου» σκηνικό, χάρη στην απουσία αυτοκινήτων και την αρχιτεκτονική του συνέχεια.
Η διαχρονική γοητεία της Ύδρας έγκειται σε τρία βασικά στοιχεία. Την αυθεντικότητα χωρίς εκτεταμένες παρεμβάσεις, το φως που ευνοεί τη φυσική κινηματογράφηση και την ρχιτεκτονική συνοχή που επιτρέπει «χρονικά άλματα».
Η Ύδρα συνεχίζει να γοητεύει το Χόλιγουντ και τις διεθνείς παραγωγές όχι μόνο με την ομορφιά της, αλλά και με την αυθεντικότητα και την αίσθηση «εκτός χρόνου» που προσφέρει.
Από τα πρώτα φιλμ με τη Sophia Loren μέχρι τις πρόσφατες αφίξεις του Brad Pitt, το νησί αποδεικνύει ότι ένα μέρος με ιστορία, χαρακτήρα και φυσικό φως μπορεί να συνεχίσει να γράφει ιστορία στον κινηματογράφο, διατηρώντας την μαγεία και την έμπνευση για γενιές σκηνοθετών και ηθοποιών.
